นายจารุพงษ์ กล่าวอีกว่า จุดที่เจ้าหน้าที่ฯ ไปเจออยู่คนละฟากของเขา ไกลจากจุดที่หาเห็ดเป็นประจำค่อนข้างมาก ผ่านภูเขาออกไปประมาณ 3 ลูก เมื่อคืนได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่อยู่ไกลๆ แต่ไม่กล้าเดินไปหา จนวันนี้มาได้ยินอีก จึงรีบเดินลัดป่าออกมาทันที ช่วงที่ติดอยู่ในป่าอาศัยดื่มน้ำจากรอยช้างเพียงอย่างเดียว พยายามช่วยกันคิด ดูเส้นทาง และคิดว่า คนที่มาตามหา คงจะหาไม่เจอ เพราะเดินหลงทางออกมาไกล เพราะตอนเข้าไปหาเห็ดจะเข้าป่าทางซอย 10 แต่ไปโผล่ซอย 9 แล้วก็วนกลับมาคืนอีก หาทางออกไม่เจอ บนบานบอกกล่าวเจ้าที่เจ้าป่า ถ้าออกไปได้จะถวายหัวหมู 1 หัว ไก่ 1 ตัว และเหล้า 1 ขวด
ส่วนอาการป่วยของนางสมคิด มูลประถม ภรรยา ระหว่างที่เดินหาทางออกจากป่า อาการกำเริบ เพราะมีโรคประจำตัว เป็นมือจีบ และมีอาการชาที่มือ ขาและใบหน้า แทบจะไม่ไหว จึงให้นั่งพัก 10-20 นาที และหาน้ำมาให้จิบ พยายามอยู่กับที่ และไม่ได้เจอสัตว์ป่าใดๆ น่าจะเพราะบอกกล่าว ขอเจ้าที่เจ้าทางว่า ขออย่าให้เจอสัตว์ป่า จึงทำให้แคล้วคลาดปลอดภัย และออกจากป่ามาได้คราวนี้ รู้สึกดีใจ และขอขอบคุณพี่ๆน้องๆ ที่เป็นห่วง รวมถึงทุกๆ ฝ่ายที่พยายามช่วยกันตามหา ต่อไปจะไม่กินเห็ด และจะไม่ออกมาหาเก็บเห็ดป่ากันอีกแล้ว เข็ดจริงๆ
ด้าน นางสาวปนัดดา ลูกสาวของนายจารุพงษ์และนางสมคิดฯ ผู้สูญหาย บอกว่า เห็นเจ้าหน้าที่พาพ่อขึ้นรถมา รู้สึกดีใจอย่างมาก รีบวิ่งไปกอด อยากขอบคุณชาวบ้าน และพี่ๆทีมงานทุกคนที่ช่วยกันตามหา รวมถึง อีกหลายคนที่ซื้อของซื้ออาหารมาสนับสนุนเป็นกำลังให้
ในขณะที่นายสุธินัน ลูกชายของนายจารุพงษ์ฯ บอกว่า ดีใจอย่างมากเพราะพยายามออกตามหาพ่อแม่ทั้งวันทั้งคืน ตลอดทั้ง 3 คืน ยังไม่ได้พักเลย พอได้เจอพ่อดีใจอย่างมาก ก่อนจะเจอได้ไปบนบานขอให้เจ้าป่าเปิดทางให้ โดยนิมนต์พระมาทำพิธีและนำหัวหมูเครื่องเซ่นมาไหว้
ส่วน น.ส.กัญญามาศ ผู้หลงป่าอีกราย เล่าว่า ตอนที่หลงป่ารู้สึกกลัวอย่างมาก กลัวไม่ได้กลับบ้าน กลัวไม่มีคนออกมาตามหา คิดถึงลูกและคิดถึงครอบครัวอย่างเดียว อยากจะกลับบ้าน ตอนนั้นไม่มีอะไรกิน ต้องอาศัยนำน้ำที่ขังในแอ่งน้ำมาต้มกิน ไม่ได้กินข้าว ต้องนอนบนดินปลวกสลับกับบนต้นไม้ ตอนที่เจอเจ้าหน้าที่ฯ ดีใจมากจนร้องไห้ ต่อไปจะไม่ออกมาหาเห็ดอีกแล้ว ซื้อกินดีกว่า เข็ดจริงๆ
ด้าน นายณัฐพงษ์ เอี่ยมทิพย์พันธ์ หัวหน้าทีมกู้ภัยฮุก 31 โคราช จุดเสิงสาง บอกว่า ได้รับแจ้งจาก สภ.เสิงสางว่ามีบุคคลสูญหายที่ หมู่บ้านสันติสุข ซอย 10 ต.สระตะเคียน อ.เสิงสาง จ.นครราชสีมา โดยไปเก็บเห็ดตั้งแต่ 06.00 น.วันที่ 11 มิถุนายน 2566 จนเที่ยงไม่ออกจากป่ามากินช้าวเที่ยงตามปกติ ญาติจึงเอะใจช่วยกันตามหา จนครบ 24 ชั่วโมงจึงแจ้งความที่ สภ.เสิงสาง จนมาสู่การระดมทีมค้นหาดังกล่าว
จนวันนี้ได้ออกประชุมทีมตั้งแต่ช่วงเช้า และตั้งกองกำลังส่วนหน้าที่บริเวณสามแยกซอย 10 ใช้โดรนบินค้นหา ใช้รถเอ็นดูโร่ช่วยค้นหาตลอดทั้งวัน แต่ในจังหวะที่ค้นพบผู้สูญหาย จะเป็นกลุ่มชาวบ้านที่ขับรถค้นหาแล้วไปเจอ เป็นบริเวณท้ายซอย 9 เขาน้อยฝั่งทิศตะวันตก ซึ่งทีมได้ทำการค้นหามาก่อนแล้วแต่ไม่เจอ โดยคุณลุงผู้สูญหายบอกว่า ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่ตลอด แต่เราคนละฝั่งของเขาลูกเดียวกัน ตอนนี้ก็สามารถช่วยทั้ง 3 คนได้อย่างปลอดภัย
ทั้งนี้ ลักษณะป่าที่ไปค้นหา จะเป็นป่าดงดิบ สลับกับป่าหญ้า โดรนไม่สามารถจะมองทะลุผ่าน หรือจับความร้อนป่านป่าแถบนั้นได้เลย เพราะเป็นป่าทึบและมีต้นไม้สูงขึ้นเต็ม สลับกับทุ่งหญ้าเตี้ยๆบางจุดเท่านั้น นอกจากนี้ในช่วงกลางคืน ยังมีอุปสรรคในเรื่องของเครื่องปั่นไฟแสงสว่าง กับมีสัตว์ออกหากินกลางคืนจำนวนมาก จึงทำให้การค้นหาเป็นไปด้วยความลำบาก ซึ่งหลังพบตัวผู้สูญหาย ทุกคนทุกทีมต่างปลาบปลื้มดีใจอย่างมากที่ค้นหาและช่วยเหลือได้สำเร็จ