“สุดารัตน์” เตือน “ชัชชาติ” ผังเมืองใหม่ตัดแก้มลิง ทำ กทม.จมน้ำ

6 ตุลาคม 2569 คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ออกโรงเตือน ผู้ว่าฯ ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ให้เร่งทบทวนร่าง ผังเมืองใหม่ กรุงเทพมหานคร ก่อนถูกประกาศใช้ หลังพบการลดพื้นที่ Flood Way และตัดแก้มลิงออก จนเสี่ยงเกิดวิกฤต น้ำท่วมกรุงเทพ เรื้อรัง โดยย้ำว่าอุโมงค์ยักษ์ไม่สามารถทำงานแทนแก้มลิงได้ พร้อมจี้ให้ใช้โอกาสช่วงทำประชาพิจารณ์แก้ไขผังเมืองฉบับใหม่ คืนพื้นที่รับน้ำตามแนวพระราชดำริเพื่อปกป้องคนกรุง  

 

คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว กรณีดรามาพื้นที่โครงการแก้มลิงคู้บอน ที่หายไปจากแผนทำผังเมืองใหม่ของ กทม. ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการแก้ปัญหาน้ำท่วม โดยระบุว่า  หายนะคนกรุงเทพฯ เมื่อ “แก้มลิง” และ “Flood Way” ล่องหนจากผังเมืองฉบับใหม่ จากนี้ไปคนกรุงเทพฯ ต้องเผชิญกับความกดดันเรื่องน้ำท่วมอย่างถาวรและเรื้อรังอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ถึงเวลาที่ผู้รับผิดชอบต้องเอาจริงกับการหาวิธี “ปกป้องเมืองหลวง” จากปัญหา “เมืองจมน้ำ” 

 

เครื่องมือที่สำคัญคือการออกแบบ “ผังเมือง” ให้รองรับการแก้ไขปัญหาน้ำท่วม และมีระบบระบายน้ำที่มีประสิทธิภาพ แต่เป็นเรื่องที่น่าผิดหวังอย่างยิ่งที่ผังเมืองฉบับใหม่ของกรุงเทพฯ ที่กำลังจัดทำ ได้ลดขนาด Flood Way ฝั่งตะวันออกลงไปอย่างมาก จาก 240 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 100,000 ไร่ เหลือเพียง 50 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 30,000 ไร่เท่านั้น ส่วนฝั่งตะวันตกหรือฝั่งธนบุรีไม่เหลือเลย 

 

รวมทั้ง “แก้มลิง” จากแผนเดิม 6 แห่ง ไม่ปรากฏในผังเมืองฉบับใหม่ ซึ่งถ้ามีจะจุน้ำได้ถึง 5-6 ล้าน ลบ.ม. ดังนั้นหากผังเมืองฉบับนี้ประกาศใช้ หายนะจะเกิดกับกรุงเทพฯ ทันที กรุงเทพฯ จะ “จมน้ำ” หนักขึ้นไปอีก

 

ในฐานะที่ดิฉันเป็นหนึ่งในผู้รับสนองพระราชดำริพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งที่ดิฉันเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รับผิดชอบงาน กทม. โดยพระราชทานแนวพระราชดำริ "โครงการแก้มลิง" เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้ หลังจากนั้นดิฉันและผู้ว่าฯ กทม. ในสมัยนั้น พร้อมการรถไฟแห่งประเทศไทย และกรมชลประทาน โดยมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเป็นผู้ประสานงานหลัก ได้ดำเนินโครงการแก้มลิงตามพระราชดำริแห่งแรกใน กทม. คือ “บึงมักกะสัน” และได้ไปพัฒนาแก้มลิง “บึงหนองบอน” เป็นลำดับถัดมา

ดิฉันจึงขอยืนยันว่า “แก้มลิง” และ Flood Way ตามแนวพระราชดำริมีความจำเป็น และต้องทำให้ครบวงจร คำอธิบายของผู้ว่าฯ ชัชชาติ ว่าโครงการแก้มลิงใช้งบประมาณสูงไม่คุ้มค่า และมีโครงการขยายคลอง และทำอุโมงค์ยักษ์แทนแล้ว จากประสบการณ์ดิฉันขอค้านว่าเป็นสิ่งที่ทดแทนกันไม่ได้ เพราะแก้มลิงเปรียบเสมือนขวดใส่น้ำ ทำหน้าที่กักเก็บน้ำเพื่อหน่วงน้ำไว้ในกรณีที่ระบายน้ำไม่ทันจากฝนตกหนักหรือน้ำทะเลหนุน แต่คลองและอุโมงค์ยักษ์เปรียบเสมือนหลอดดูดน้ำ ทำหน้าที่ลำเลียงน้ำออกจากขวด จึงมีหน้าที่แตกต่างกัน จะมาทดแทนกันไม่ได้

 

ส่วน Flood Way ซึ่งมีทั้งฝั่งตะวันออก ฝั่งตะวันตก และทางใต้ของกรุงเทพฯ ใช้ระบายน้ำหลากจากทางเหนือ ช่วยคนกรุงเทพฯ ฝั่งตะวันออกที่อาศัยอยู่นอกคันกั้นน้ำพระราชดำริ และคนฝั่งธนบุรีที่รับน้ำหลากจากนนทบุรี ไม่ให้ต้องจมน้ำเหมือนในปัจจุบัน หากกรุงเทพฯ ไม่มีแก้มลิง และ Flood Way ให้เป็นที่อยู่ของน้ำชั่วคราวขณะรอการระบาย น้ำก็จะเข้าไปอยู่ในหมู่บ้านและชุมชนต่างๆ แทน อย่างที่เกิดกับเคหะร่มเกล้า คลองจั่น และอีกหลายหมู่บ้าน

 

ดังนั้นสิ่งที่ กทม. ควรจะทำคือการหาทางเพิ่มพื้นที่แก้มลิง และรักษาแนว Flood Way โดยทำตามแนวพระราชดำริของในหลวงรัชกาลที่ 9 อย่างครบถ้วน เพื่อช่วยคนกรุงเทพฯ ไม่ให้จมน้ำ แม้หลายคนเริ่มออกมาตั้งคำถามผู้ว่าฯ ชัชชาติ ว่าผังเมืองฉบับใหม่เอื้อนายทุนพวกพ้องหรือไม่ แต่ดิฉันขอให้ความเป็นธรรมกับผู้ว่าฯ และให้โอกาสผู้ว่าฯ ได้แก้ “ผิด” ให้เป็น “ถูก” ด้วยการแก้ไขผังเมืองฉบับใหม่ที่กำลังทำประชาพิจารณ์ เอา “แก้มลิง” และ “Flood Way” กลับคืนมาให้คนกรุงเทพฯ