ศาลปกครองยกฟ้อง "นพ.สรณ" ชี้ขาดคุณสมบัติประธาน กสทช. จริง
25 ก.ย. 2569 | titayu_pur

ศาลปกครองกลางพิพากษายกฟ้อง "นพ.สรณ" ยืนยัน คกก.สรรหา กสทช. ทำหน้าที่ชอบด้วยกฎหมาย เผยปมรับค่าตอบแทนส่งผลขาดคุณสมบัติดำรงตำแหน่งจริง
ข่าว
25 ก.ย. 2569 | titayu_pur

ศาลปกครองกลางพิพากษายกฟ้อง "นพ.สรณ" ยืนยัน คกก.สรรหา กสทช. ทำหน้าที่ชอบด้วยกฎหมาย เผยปมรับค่าตอบแทนส่งผลขาดคุณสมบัติดำรงตำแหน่งจริง
KEY
POINTS
25 กันยายน 2569 ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษายกฟ้องในคดีที่ นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์ ยื่นฟ้อง คณะกรรมการสรรหา กสทช. เพื่อขอเพิกถอนคำวินิจฉัยตัดสิทธิ์ โดยศาลชี้ว่า กระบวนการสรรหาดำเนินการชอบด้วยกฎหมาย และเปิดโอกาสให้ชี้แจงตามขั้นตอนแล้ว พร้อมระบุว่า พฤติการณ์รับค่าตอบแทนเข้าข่ายลักษณะต้องห้าม เป็นเหตุให้ ขาดคุณสมบัติ ดำรงตำแหน่ง ประธาน กสทช. อย่างแท้จริง
เมื่อเวลา 15.00 น. ศาลปกครองกลางมีคำพิพากษา คดีหมายเลขดำที่ 1455/2569 คดีหมายเลขแดงที่ 1590/2569 ระหว่าง นพ.สรณ บุญใบชัยพฤกษ์ ผู้ฟ้องคดี คณะกรรมการสรรหากรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งศาลปกครองกลางดำเนินกระบวนพิจารณาคดีโดยเร่งด่วน โดยวินิจฉัยว่า คำวินิจฉัยของคณะกรรมการสรรหา กสทช. ที่ 1/2569 ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษายกฟ้อง
ศาลปกครองกลางวินิจฉัยว่า กรณีที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องว่า การที่ผู้ถูกฟ้องคดีมีคำวินิจฉัย ที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 ว่า ผู้ฟ้องคดีขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามในการเป็นกรรมการ กสทช. ตามมาตรา 8 (2) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2553 และถือว่าเป็นผู้สละสิทธิในการเข้ารับตำแหน่งตามมาตรา 18 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว ไม่ชอบด้วยกฎหมาย และมีคำขอให้ศาลเพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าว
ศาลพิจารณาแล้วมีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยก่อนว่า ผู้ถูกฟ้องคดีมีอำนาจวินิจฉัย ภายหลังจากที่ผู้ฟ้องคดี ได้รับการสรรหาและได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ กสทช. แล้วหรือไม่
ศาลเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพของผู้ฟ้องคดี เกิดขึ้นก่อนมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง และมาตรา 15/1 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว ซึ่งได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมในปี 2564 บัญญัติให้เป็นหน้าที่และอำนาจของคณะกรรมการสรรหาในการวินิจฉัยเท่านั้น ผู้ถูกฟ้องคดีจึงมีอำนาจวินิจฉัยกรณีของผู้ฟ้องคดี
กรณีที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีมีความไม่เป็นกลางในการวินิจฉัย เนื่องจากผู้ฟ้องคดีเคยโต้แย้ง หรือไม่เห็นด้วยกับการใช้อำนาจของผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นคู่กรณีของผู้ฟ้องคดี ตามมาตรา 13 และมาตรา 16 แห่ง พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539
ศาลเห็นว่า กรณีดังกล่าวไม่ถือว่าผู้ถูกฟ้องคดีมีส่วนได้เสียโดยตรงในเรื่องที่พิจารณา และไม่มีข้อเท็จจริงหรือพฤติการณ์อื่น ที่มีสภาพร้ายแรงอันอาจทำให้การพิจารณาไม่เป็นกลาง
กรณีที่ผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีได้วินิจฉัยโดยไม่ครบองค์ประชุม และนำผู้ที่ไม่ได้เป็นกรรมการสรรหาชุดเดิมเข้าร่วมนับองค์ประชุม และร่วมลงคะแนนเสียง อีกทั้ง นายเกียรติพงศ์ อมาตยกุล ประธานกรรมการสรรหา กสทช. มีอายุ 70 ปี 8 เดือน (เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน 2498) ในวันที่ผู้ถูกฟ้องคดีมีคำวินิจฉัย
ศาลเห็นว่า เดิมคณะกรรมการสรรหา กสทช. มี 7 คน แต่กรรมการ 2 คนพ้นจากตำแหน่ง จึงเหลือ 5 คน โดยนายวิทัย รัตนากร ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย จึงมีสถานะเป็นกรรมการสรรหาโดยผลของกฎหมาย ต่อมาในการประชุมครั้งที่ 1/2569 มีกรรมการเข้าประชุม 5 คน และแม้นางยุพิน ชลานนท์นิวัฒน์ ไม่เข้าประชุม เหลือผู้เข้าประชุม 4 คน ซึ่งไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของกรรมการทั้งหมด 7 คน จึงครบองค์ประชุม และมีอำนาจพิจารณาวินิจฉัยคุณสมบัติหรือลักษณะต้องห้ามของผู้ฟ้องคดีตามมาตรา 14 วรรคสี่ ประกอบมาตรา 15/1 วรรคหนึ่ง
ส่วนนายเกียรติพงศ์ อมาตยกุล ซึ่งเป็นผู้พิพากษาอาวุโสซึ่งเคยดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้พิพากษาศาลฎีกา เป็นตำแหน่งตามที่กฎหมายกำหนดและยังไม่เกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2568 และกฎหมายไม่ได้กำหนดอายุของคณะกรรมการสรรหาไว้ จึงไม่ขาดคุณสมบัติและมีลักษณะต้องห้ามในการเป็นกรรมการสรรหา กสทช.
กรณีที่ผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ในกระบวนพิจารณาทางปกครองผู้ถูกฟ้องคดี ไม่ได้ให้โอกาสผู้ฟ้องคดีได้รับทราบข้อเท็จจริงอย่างเพียงพอ และไม่เปิดโอกาสให้ผู้ฟ้องคดีโต้แย้ง และแสดงพยานหลักฐานของตน หรือไม่ให้ผู้ฟ้องคดีตรวจดูเอกสารที่จำเป็นต้องรู้ เพื่อการโต้แย้งหรือชี้แจงหรือป้องกันสิทธิของตน ตามมาตรา 30 และมาตรา 31 แห่ง พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 และใช้ระยะเวลาเร่งรีบเพียงแค่ 37 วัน
ศาลเห็นว่า ผู้ถูกฟ้องคดีได้เปิดโอกาสให้ผู้ฟ้องคดีทราบข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย และแสดงพยานหลักฐานหลายครั้ง แต่ผู้ฟ้องคดีไม่เข้าร่วมประชุมและมิได้ขอตรวจดูเอกสาร โดยกลับยื่นคัดค้านอำนาจและความเป็นกลางของผู้ถูกฟ้องคดี ทั้งยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานะการทำงานในมหาวิทยาลัยไว้เอง จึงถือว่าได้รับโอกาสโต้แย้งและแสดงพยานหลักฐานตามมาตรา 30 แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าวแล้ว ประกอบกับกรรมการสรรหา กสทช. บางรายใกล้พ้นจากตำแหน่ง และเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับการคุ้มครองประโยชน์สาธารณะ จึงมีเหตุอันสมควรที่ผู้ถูกฟ้องคดีจะเร่งพิจารณาให้แล้วเสร็จโดยไม่ล่าช้า
ส่วนปัญหาความชอบด้วยกฎหมายของคำวินิจฉัย ที่ 1/2569 เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2569 ของผู้ถูกฟ้องคดี ศาลเห็นว่า มาตรา 8 (2) แห่ง พ.ร.บ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ มีเจตนารมณ์เพื่อป้องกันการขัดกันแห่งผลประโยชน์และรักษาความเป็นอิสระและความเป็นกลางของกรรมการ กสทช. การพิจารณาว่าบุคคลเป็น “พนักงานหรือลูกจ้าง” ของหน่วยงานของรัฐหรือไม่ จึงต้องพิจารณาจากสภาพความสัมพันธ์และข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจริงโดยรวม มิใช่ยึดเฉพาะชื่อเรียกตำแหน่ง การมีสัญญาจ้าง หรือรูปแบบการจ่ายค่าตอบแทน กรณีผู้ฟ้องคดีแม้ลาออกจากการเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยและไม่มีสัญญาจ้างเป็นแพทย์ประจำ
แต่ภายหลังยังปฏิบัติหน้าที่เป็นแพทย์ค่าตอบแทนรายชั่วโมง ที่โรงพยาบาลรามาธิบดี โดยใช้สถานที่ เครื่องมือ บุคลากร และระบบงานของโรงพยาบาล ซึ่งย่อมต้องอยู่ภายใต้กฎและการกำกับดูแลของหน่วยงาน อีกทั้งมีการขึ้นรหัสบุคคลของผู้ฟ้องคดีในประเภท “พนักงานค่าตอบแทน (ชม.)” ได้รับค่าธรรมเนียมแพทย์และประโยชน์ตอบแทนจากการปฏิบัติงาน โดยโรงพยาบาลเป็นผู้เรียกเก็บและจัดสรรค่ารักษาพยาบาลให้ แม้ทางภาษีจะจัดเป็นเงินได้จากวิชาชีพอิสระก็ตาม ก็เป็นเพียงการจัดประเภทเพื่อการเสียภาษี ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์กับหน่วยงานของรัฐสิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง
ดังนั้น การลาออกจากตำแหน่งเดิม จึงเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงรูปแบบทางนิติสัมพันธ์ แต่มิได้ทำให้ความสัมพันธ์ในทางข้อเท็จจริ งและผลประโยชน์กับหน่วยงานของรัฐหมดไป จึงเข้าลักษณะต้องห้ามตามมาตรา 8 (2) ที่มีเจตนารมณ์เพื่อป้องกันข้อเคลือบแคลงเกี่ยวกับความเป็นอิสระ และความเป็นกลางของกรรมการ กสทช.
คำวินิจฉัยของผู้ถูกฟ้องคดีจึงชอบด้วยกฎหมายแล้ว โดยการขาดคุณสมบัติของผู้ฟ้องคดี ไม่กระทบต่อกิจการที่ผู้ฟ้องคดีได้กระทำไว้ก่อนมีคำพิพากษา หรือคำสั่งของศาล ตามมาตรา 15 วรรคเจ็ด แห่ง พ.ร.บ.ดังกล่าว ศาลจึงพิพากษายกฟ้อง
โดยตามขั้นตอนแล้วคู่ความทั้งสองฝ่ายยังสามารถอุทธรณ์คดีขึ้นสู่ศาลปกครองสูงสุดได้