ตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมา บรรดาผู้นำได้สวมใส่เครื่องแต่งกายที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละภูมิภาคแตกต่างกันไป ตั้งแต่เสื้อผ้าบาติกของมาเลเซีย ไปจนถึงชุด "อ๋าวหย่าย" (Ao Dai) ที่ตัดเย็บอย่างประณีตของเวียดนาม
แต่ที่ผ่านมา ธรรมเนียมนี้อาจไม่ได้ดูเหมาะสม หรือเข้ากับผู้นำที่คุ้นเคยกับการสวมชุดสูทธุรกิจที่เป็นทางการเสมอไป เสื้อผ้าบางตัวที่มีสีสันฉูดฉาด ลวดลายซับซ้อน หรือมีรูปทรงหลวมโคร่ง อาจทำให้ดูแปลกตาหรือไม่พอดีตัว ส่งผลให้เจ้าภาพในช่วงหลังหันมาปรับรูปแบบให้เรียบง่าย หรือลดทอนความหวือหวาลง
ในปี ค.ศ. 2016 (2559) ประเทศเปรู ได้เปลี่ยนจากเสื้อคลุมขนอัลปากา ที่มีลักษณะหลวมและไม่มีรูปทรง ซึ่งเคยใช้ในการประชุมเมื่อปี ค.ศ. 2008 (2551) มาเป็นผ้าคลุมไหล่ที่ทำจากขนวิคูนา (Vicuna) คุณภาพเยี่ยม ซึ่งสามารถนำมาคลุมทับชุดสูทธุรกิจได้อย่างลงตัว
ต่อมาในปี ค.ศ. 2025 (2568) เกาหลีใต้ ได้ดำเนินรอยตามแนวทางนี้ โดยเลือกใช้ผ้าพันคอที่มีดีไซน์เรียบง่าย ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชุดฮันบกแบบดั้งเดิม แทนที่จะเป็นเสื้อคลุมผ้าไหมตัวยาว เช่นเดียวกับที่เคยใช้ในคราวที่เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดเมื่อปี ค.ศ. 2005 (2548)
สำหรับจีน ได้เลือกใช้การตีความเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมในรูปแบบที่ทันสมัยและตัดเย็บอย่างประณีตมาโดยตลอด โดยผสมผสานลวดลายพิธีการแบบจีนเข้ากับเครื่องแต่งกายสำหรับผู้บริหารในยุคปัจจุบัน ในการประชุมสุดยอดที่ปักกิ่งในปี ค.ศ. 2014 (2557) ผู้นำสวมแจ็กเก็ตแบบ "สไตล์จีนใหม่" ที่ตัดเย็บอย่างประณีต ซึ่งผสมผสานองค์ประกอบการออกแบบคลาสสิกจากหลายราชวงศ์ ตัดเย็บจากผ้าไหมทอมือสมัยราชวงศ์ซ่ง (ค.ศ. 960-1279) ซึ่งเป็นผ้าที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของชาติ
ส่วนการประชุมที่เซี่ยงไฮ้ปี ค.ศ. 2001 (2544) จีนเลือกใช้แจ็กเก็ตผ้าไหมที่ได้รับแรงบันดาลใจจากราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618-907) มีลวดลายดอกโบตั๋นล้อมรอบตัวย่อ APEC