อิสราเอล อาจประเมินเขี้ยวเล็บ อิหร่าน ต่ำเกินไป หลังสังหารนายทหารระดับสูง

17 มิถุนายน 2568 The Economic Times รายงานว่า สถานการณ์ทั้งหมด การโจมตีอิหร่านของ "อิสราเอล" ทั้งการถล่มทางอากาศต่อสิ่งปลูกสร้างทางนิวเคลียร์ จนถึงการสังหารนายทหารระดับสูงที่เป็นเป้าหมาย ถือเป็นการวางยุทธศาสตร์ที่เสี่ยงเพื่อความได้เปรียบ (Gambit) แต่เมื่อความขัดแย้งดำเนินไป ภาพที่ปรากฎให้เห็น ไม่ใช่ "อิหร่าน" อ่อนแอลง หรือยอมจำนน แต่ดูเหมือนว่า บรรดาผู้นำของ "อิสราเอล" จะประเมินความเข้มแข็งของอิหร่าน และความแข็งแกร่งของโครงสร้างพื้นฐานทางทหารต่ำเกินไปมาก 

แม้จะโดนโจมตีอย่างหนัก แต่ขีปนาวุธของ "อิหร่าน" ก็ยังเจาะระบบป้องกันทางอากาศของ "อิสราเอล" ได้ และถึงจะสูญเสียนายทหารระดับสูงในระดับบังคับบัญชา แต่ "อิหร่าน" ก็ตั้งหลักจัดกลุ่มบัญชาการใหม่ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้ความพยายามของ "อิสราเอล" ที่จะใช้การโจมตีครั้งนี้ นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของ "อิหร่าน" ถูกมองว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด 

การโจมตีตอบโต้กัน ไม่มีทีท่าว่าจะคลี่คลาย ทั้งสองฝ่ายต่างเผชิญความสูญเสีย ไม่ว่าจะเป็นชีวิตหรือทรัพย์สิน ที่นับวันจะเพิ่มขึ้น ด้วยอานุภาพของขีปนาวุธ เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้เชี่ยวชาญจึงมองว่า "อิสราเอล" อาจคำนวนยุทธศาสตร์ผิดพลาด โดยเริ่มเห็นได้ชัดว่า "อิสราเอล" ไม่สามารถกำราบอิหร่านได้ด้วยตัวเอง

ความพยายามเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของ "อิหร่าน" ปรากฎชัดเจนจากการให้สัมภาษณ์ "ABC News" ของนายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮู ของ "อิสราเอล" ที่ว่า เขาเชื่อว่าการสังหาร "อยาตอลลาห์ อาลี คาเมเนอี" ผู้นำสูงสุดของอิหร่าน จะช่วยยุติความขัดแย้งระหว่าง"อิสราเอล" กับ "อิหร่าน" มากกว่าจะทำให้ความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น ขณะที่ มีรายงานว่า โดรนสังหารของ "อิสราเอล" ได้เข้าครองน่านฟ้าของ"อิหร่าน" ที่เป็นไปได้ว่าถูกส่งไปไล่ล่าผู้นำของ "อิหร่าน" 

แม้อิสราเอลจะมั่นใจและได้รับการยกย่องในตอนแรก ที่โจมตี โรงงานนิวเคลียร์ในเมืองนาทานซ์ (Natanz) ได้ ซึ่งเป็นความสำเร็จทางยุทธวิธีครั้งสำคัญ แต่เมื่อพิจารณาอย่างใกล้ชิด ก็พบข้อจำกัดของการโจมตีปรากฎอย่างชัดเจน โดยแม้บางส่วนของโรงงานได้รับความเสียหาย แต่ส่วนที่สำคัญที่สุด โดยเฉพาะห้องเสริมสมรรถนะใต้ดินที่ได้รับการปกป้องด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ยังคงไม่บุบสลายเป็นส่วนใหญ่ ส่วนโรงงานฟอร์โดว์ (Fordow) ที่อยู่ลึกเข้าไปในภูเขา ก็ยิ่งได้รับการป้องกันที่แน่นหนากว่า "นาทานซ์" เสียอีก 

การประเมินข่าวกรองบ่งชี้ว่า จำเป็นต้องใช้อาวุธทำลายล้างบังเกอร์ที่สหรัฐฯ จัดหาให้ ที่น่าจะต้องทิ้งมาจากเครื่องบินทิ้งระเบิด Stealth B-2 ของสหรัฐฯ เพื่อทำลายปราการที่แข็งแกร่งให้เสียหายแบบถาวร เพราะแม้จะมีกองทัพอากาศที่ก้าวหน้า และมีความสามารถในการโจมตีจากระยะไกล แต่อิสราเอลยังขาดเครื่องมือที่จำเป็นในการทำลายโครงสร้างพื้นฐานด้านนิวเคลียร์ของอิหร่านโดยสมบูรณ์

Financial Times รายงานว่า แม้ว่าสหรัฐฯ จะมีเครื่องบินทิ้งระเบิด Stealth B-2 ที่ติดตั้งระบบเจาะเกราะ ด้วยวัตถุระเบิดขนาดมหึมา 30,000 ปอนด์ ที่ออกแบบมาเพื่อการโจมตีประเภทนี้โดยเฉพาะ แต่ทางเลือกของอิสราเอลกลับมีข้อจำกัดมากกว่า โดยถ้าอิสราเอลปฏิบัติการเพียงลำพัง เครื่องบินรบ F-15 ของอิสราเอล สามารถบรรทุกระเบิดบังเกอร์ บัสเตอร์ GBU-28 หนักระหว่าง 4,000-5,000 ปอนด์ แต่ละลูกสามารถเจาะคอนกรีตหนา 5-6 เมตร เชื่อว่า อิสราเอลมีระเบิดประเภทนี้ แต่ปกปิดจำนวนเป็นความลับสุดยอด 

ชาร์ลส วัลด์ นายพลเกษียณแห่งกองทัพอากาศสหรัฐฯ ที่ปัจจุบันทำงานที่ National Security of America ให้ความเห็นว่า อิสราเอลยังมีระเบิดขนาด 5,000 ปอนด์ ไม่พอต่อการทำลายฟอร์โดว์กับนาทานซ์  Fordow และ Natanz ส่วน แมทธิว ซาวิลล์ หัวหน้าแผนกวิทยาศาสตร์การทหารของ "Royal United Services Institute" ในกรุงลอนดอน ให้ความเห็นว่า อิสราเอลสามารถทำลายโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่านได้อย่างมาก แต่ก็น่าสงสัยว่า สามารถทำลายได้ด้วยตัวเองหรือไม่ 

ในทางกลับกัน อิหร่าน กลับสร้างความตกตะลึงทาง "ยุทธศาสตร์" ได้มากกว่า ด้วยการเจาะทะลุระบบป้องกันทางอากาศของอิสราเอล โดยขีปนาวุธของอิหร่านสามารถเจาะระบบป้องกันทางอากาศหลายชั้น ที่อิสราเอลได้รับการยกย่องเรื่องประสิทธิภาพมาโดยตลอด รวมทั้งระบบ Iron Dome, David's Sling และ Arrow ที่ช่วยสกัดขีปนาวุธหลายลูกที่พุ่งเข้าสู่น่านฟ้าอิสราเอล แต่หลายลูกก็หลุดรอดเข้าไปสร้างความเสียหายและทำให้เกิดคำถามพื้นฐานเกี่ยวกับศักยภาพที่เคยได้รับการยอมรับนับถือเหล่านี้ 

สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญห่วงก็คือ อิสราเอล จะติดหล่มอยู่ในความขัดแย้งกับอิหร่าน เหมือนกับที่รัสเซียติดหล่มสงครามยูเครนหรือไม่ ซึ่งสถานการณ์อาจเลวร้ายกว่า เพราะอิสราเอลยังมีปัญหาขัดแย้งในฉนวนกาซาที่ยังแก้ไม่ตก ทั้งยังต้องรับมือกับสงครามที่ก่อขึ้นใหม่ที่อาจลากอีกหลายประเทศเข้าร่วมโดยไม่เต็มใจก็เป็นได้