"ม้า อรนภา" ปล่อยโฮ เมื่อได้เจอ 2 คนในวงการ ที่เคยค้างคาใจ!

สูญเสียคุณแม่ ?

"เพิ่งลอยอังคารไปเมื่อวันก่อน ก็สด ๆ ร้อน ๆ ค่ะ ถ้าถามความรู้สึกตอนนี้ รู้สึกสบายใจ ทุกอย่างเสร็จสิ้นหมดแล้ว แต่ทางจิตใจ ดิฉันเตรียมใจมาตลอด ตั้งแต่คุณแม่อายุ 90 ก็เริ่ม โอ้โห แม่อยู่นานจัง พออยู่ไปเรื่อย ๆ เราเตรียมใจอยู่ตลอดเวลา แต่แม่ยังดูแข็งแรงเหลือเกิน สามารถเดินขึ้นบ้านสามชั้นเช้าเย็นได้ เป็นอย่างนี้ประจำทุกวัน ไม่ยอมย้ายมาอยู่ข้างล่าง เราก็โอเค ถ้าแม่ยังแข็งแรงก็เป็นบุญหัวเราที่ได้ดูแลไปได้เรื่อย ๆ ถ้าจิตใจว่ายังไง มันเตรียมพร้อมมาตลอดเวลาอยู่แล้ว ทำใจได้มานานแล้ว"

"จริง ๆ ไม่เคยคิดเลยว่าแม่จะต้องเข้าโรงพยาบาล ตั้งแต่มีชีวิตอยู่มาด้วยกัน เห็นแม่เข้าโรงพยาบาล คือผ่าตัดมดลูก ตอนนั้นแกมีเนื้องอกตรงมดลูก ครั้งนี้อยู่ ๆ แกบ่นเท้าบวมจังเลย เราบอกไปหาหมอมั้ย แกบอกไม่เอา จนวันรุ่งขึ้น น้องสาวที่เป็นหลานแก ต้องพาไปหาหมอ พอไปถึงก็โทรมาบอกว่าแอดมิทเลย ต้องไปอยู่ซีซียู เพราะน้ำท่วมปอด ตอนนั้นรู้สึกนิ่งหมดทุกอย่าง เราอยู่กับปัจจุบัน เหตุการณ์ที่มีปัญหาก็ค่อย ๆ แก้ไป เพราะปฎิบัติธรรมอยู่ก็นำมาใช้กับชีวิตประจำวัน"

 

 

มีความรู้สึกว่าครั้งนี้แม่หนักที่สุด ? 

"ไม่ได้คิด แต่ก่อนหน้าเข้าโรงพยาบาล แม่ชอบพูด เขาเริ่มบ่น เราไม่ค่อยเห็นแม่บ่น เพราะแม่เป็นคนอึดอดทน แกบอกว่าแกเบื่อตัวเองจัง ทำอะไรก็ช้า แกเป็นคนทำงานตลอดเวลาในชีวิตตั้งแต่สาวยันแก่ ทำห่อหมกยันเฮือกสุดท้าย เป็นคนเจ็บออด ๆ แอด ๆ ก็จะไม่ค่อยบ่น จนระยะหลังทำอะไรก็เบื่อ หูก็ไม่ดีฟังอะไรไม่ดี บอดี้มันเสื่อม แกบอกถ้าฉันตายไปแล้วแกจะเสียใจมั้ย เราบอกไม่เป็นไร สบายมากเลยแม่ ถึงวาระวันไหนก็ไปได้เลย เชิญเลยค่ะ ตอนที่ฟังจิตก็ไม่หล่น แม่อยู่มานานขนาด 98 ปี ดิฉันเตรียมใจตลอดเวลา แม้กระทั่งชีวิตตัวเอง ดิฉันพูดกับหมอว่า ตัวดิฉันเองก็เตรียมตัวตายทุกวันอยู่แล้ว เพราะจุดนี้เราเข้าใจทุกอย่าง"

ก่อนแม่จะไปหนึ่งวัน คุยกันเรื่องอะไร ?

"วันนั้นแม่อยากกินขนมผักกาด ก็ให้เพื่อนทำให้ วันนั้นเป็นวันที่เขาจะให้เยี่ยมซีซียูกลางวันรอบนึงเย็นรอบนึง ดิฉันเป็นแผนกรอบเย็น ก็เอาขนมผักกาดไป แกกินได้บ้าง แกพูดว่าจำรหัสตู้เซฟได้มั้ย บอกว่าจำได้สิ จดไว้ เอาสมุดโน้ตมา ก็ถามเราว่าใครบอกแก (หัวเราะ) เราบอกก็แม่บอกไง แม่บอกอย่าลืมนะกุญแจอยู่ตรงนี้ ๆ ตรงชั้นผ้าทั้งหลายที่พับ ๆ ไปตบดู เผื่อสอดอะไรไว้ เราบอกได้ค่ะ แต่ก่อนหน้านี้ ช่วง 3 ปีที่แล้ว แกเตรียมพร้อมไว้หมดทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องบ้าน แบงก์ เรื่องที่ทาง แกโอนให้ดิฉันหมดเลย"

 

วันที่จัดงาน คนในวงการมาครบเลย ? 

"สิ่งที่ไม่คาดฝันทั้งหลาย กับการที่ในชีวิตอยู่ในวงการ รู้จักคนมาหมดทุกคน ไม่เคยคิดว่าทุกคนยังรักและระลึกถึงพี่อยู่เสมอ วันนี้เราได้เห็นอย่างชัดเจนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต ที่เราคงความดี มีใจที่บริสุทธิ์กับทุกคนมาตลอดเวลา ทุกคนกลับมาหาเราหมด โดยที่เรานึกไม่ถึงเลย เป็นอะไรที่โคตรแห่งความปลาบปลื้มใจ คนที่เคยมีความค้างคาใจ ไม่ว่าจะตอนทำงานช่วงวิกฤตในชีวิตที่ต้องหลุดออกมาจากวงการ ทุกคนก็มาให้กำลังใจดิฉัน มันเป็นอะไรที่มีความรู้สึกโคตรแห่งความซาบซึ้ง (เสียงสั่น) ทุกครั้งที่คนพวกนี้มา มันอดไม่ได้ที่จะปิติ แล้วน้ำตาแห่งความปิติจะหลั่งไหลออกมาตลอด มันพิสูจน์ให้เห็นว่าสิ่งที่เราทำมาตลอดทั้งชีวิต มันตอบแทนให้เห็นถึงความรักเรา พูดทีไรเรารู้สึกว่าเราดีใจที่สุด (เสียงสั่น น้ำตาคลอ) ไม่รู้จะว่ายังไง ขอบคุณมากจริง ๆ" 

"คุณนิด อรพรรณ" ก็มา ?

"บอกตามตรงเลยนะ ตั้งแต่ออกจากวงการนี้มา (เสียงสั่นเครือ) พี่ขอบคุณทุกอย่างที่ให้โอกาส คนที่ให้โอกาสมาตลอด พอวิกฤตที่ออกไป รู้สึกว่าคงจบสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว ทุกคนคงค่อย ๆ ลืมเลือนดิฉันไป ดิฉันไม่ได้หวังอะไรว่าจะต้องมาเจอกัน มาร่วมงานกันอีก หรือมาร่วมทุกข์ร่วมสุข หรือโอบอุ้มเราต่อไป ดิฉันไม่นึกแล้วนะ ดิฉันปล่อยวางไปเลย ไม่นึกถึง แต่เราก็ไม่คิดว่าเขายังระลึกและรักเราอยู่เสมอ สิ่งนี้เลยทำให้รู้สึกว่า เราอาจมองผิดไป ดิฉันไม่ใช่ไม่รัก หรือไม่รู้จักบุญคุณนะ บุญคุณนี้นึกถึงเสมอ ต่อให้ใกล้ตายก็ยังนึกถึงบุญคุณกับทุกคนที่หยิบยื่นโอกาสให้ ไม่เคยลืมเลือน แต่ด้วยเหตุการณ์กับจังหวะชีวิตที่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แยกย้ายกันไป ก็ได้แค่ระลึก ไม่นึกว่าจะได้กลับมาเจอะเจอ"

"ช่วงวิกฤตก็มีอีกคนที่เราไม่นึกเลย คิดว่าเขาคงไม่ชอบดิฉันไปแล้วด้วยซ้ำ ไม่นึกว่าเขาจะมา คือพี่ไก่ วรายุฑ ณ ตอนนั้นรู้สึกว่าได้หลุดออกไปจากทุกรายการที่ดิฉันทำอยู่ทั้งหมด คิดว่าทุกคนคงไม่ได้ชอบฉันแล้ว จากเหตุการณ์ที่เกิดในชีวิตตัวเอง ก็ให้มันจบ ไม่เป็นไร ขอบคุณที่เราเคยอยู่ร่วมกัน ให้โอกาสเรามา คิดว่าคงไม่มีแล้ว"

ได้คุยอะไรกับ "คุณนิด อรพรรณ" บ้าง ?

"มีการพูดคุย บอกว่าพี่จำไว้นะ เรายังรักกันอยู่เสมอ ยังไงไม่ทอดทิ้งกันอยู่แล้ว ดิฉันน้ำตาไหลตลอดเวลาเลย"

"พี่ไก่อันนั้นโฮเลย ไม่นึกว่าแกจะมา พี่ไก่พูดว่ายังไงฉันก็เป็นเพื่อนเธอ ฉันไม่มาไม่ได้ (เสียงเครือ) พี่ไก่มาวันเผาแม่ด้วย ไม่เคยนึกนะ เพราะเราคิดว่ามันคงจบไปหมดแล้ว นึกออกมั้ย"

"ขอบคุณที่สุดเลย ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ตั้งแต่อยู่เขาก็ให้โอกาส มันอยู่ในใจเรามาตลอดเวลา แม้เราไม่อยู่เขาก็ยังระลึกถึง ไม่รู้จะพูดยังไง ซาบซึ้งใจมากที่สุดแล้วนะ ที่เราทำไว้ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีใครลืมเรา แม้เราไม่อยู่แล้วก็ไม่มีใครลืมเรา"

คิดถึงวงการมั้ย อยากกลับมาวงการบันเทิงมั้ย ?

"ต้องถามกลับว่าวงการบันเทิงคิดถึงดิฉันมั้ย เพราะอาชีพอย่างเราต้องรอให้เขาเรียก ดิฉันของานคนไม่เป็นนะ ตั้งแต่อยู่มา แต่ทำเต็มที่สุดความสามารถให้คนเห็น แล้วให้เขาเรียกเราไป 4 ปีแล้วนะก็น่าจะไปได้นะ"

 

ที่มา : รายการคุยแซ่บShow