เจาะสเปก 4 โดรนฝีมือไทย ตอบโจทย์ทั้งเป้าบิน โจมตี และตรวจการณ์
สำหรับรายละเอียดของอากาศยานไร้คนขับทั้ง 4 รุ่น มีความโดดเด่นและรองรับภารกิจที่แตกต่างกัน ดังนี้
- 1.JRV-02: อากาศยานเป้าบินความเร็วสูง ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เจ็ทคู่ ให้แรงขับรวม 900 นิวตัน ทำความเร็วสูงสุด 350 นอต หรือประมาณ 648 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เทียบเท่า 0.53 มัค สามารถจำลองรูปแบบการบินของเครื่องบินขับไล่และอาวุธปล่อยนำวิถี เพื่อใช้ฝึกกำลังพลและทดสอบประสิทธิภาพระบบป้องกันภัยทางอากาศ
- 2.JRV-01 TE: อากาศยานเป้าบินที่พัฒนาต่อยอดจากรุ่นเดิม โดยเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์เจ็ทคู่ ทำความเร็วสูงสุด 260 นอต หรือประมาณ 482 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งทั้งรุ่น JRV-02 และ JRV-01 TE ไม่จำเป็นต้องใช้ทางวิ่งขึ้นลง และสามารถกู้คืนด้วยร่มชูชีพเพื่อนำกลับมาใช้งานซ้ำได้
- 3.K-18J: อากาศยานไร้คนขับสำหรับภารกิจโจมตี ที่พัฒนาจากเครื่องยนต์ลูกสูบมาเป็นเครื่องยนต์เจ็ท ทำความเร็วสูงสุด 200 นอต หรือประมาณ 370 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มีพิสัยปฏิบัติการมากกว่า 150 กิโลเมตร รองรับทั้งการบินวนรอเพื่อค้นหาและติดตามเป้าหมาย และภารกิจโจมตีแบบเที่ยวเดียว
- 4.ARUN VTOL: อากาศยานไร้คนขับสำหรับภารกิจตรวจการณ์ สามารถขึ้นลงในแนวดิ่งได้โดยไม่ต้องใช้สนามบิน บินต่อเนื่องได้นาน 6 ชั่วโมง ที่เพดานบิน 15,000 ฟุต รองรับการติดตั้งกล้องตรวจการณ์ กล้องตรวจจับความร้อน และเรดาร์ เพื่อสำรวจพื้นที่และส่งข้อมูลให้หน่วยปฏิบัติการ
นำ AI สปีดงานพัฒนา ดัน "อธิปไตยทางเทคโนโลยี" ลดพึ่งพาต่างชาติ
รองศาสตราจารย์ ดร.สุเจตน์ จันทรังษ์ ประธานบริษัท อาร์ วี คอนเน็กซ์ จำกัด ระบุว่า ความก้าวหน้าครั้งสำคัญไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยีเพียงอย่างเดียว แต่รวมถึงความรวดเร็วในการพัฒนา จากเดิมที่ต้องใช้เวลาหลายปี เหลือเพียงไม่กี่เดือน โดยนำปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาช่วยในกระบวนการออกแบบและพัฒนา
พร้อมทั้งเน้นย้ำแนวคิด "อธิปไตยทางเทคโนโลยี" ซึ่งหมายถึงการที่ประเทศไทยต้องมีขีดความสามารถในการพัฒนา ควบคุม และต่อยอดเทคโนโลยีสำคัญได้เอง เพื่อลดความเสี่ยงจากการพึ่งพาต่างประเทศ โดยเฉพาะเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคง นอกจากนี้
บริษัทยังพัฒนาเทคโนโลยีที่สามารถใช้ได้ทั้งภารกิจทางทหารและพลเรือน เช่น การตรวจการณ์ชายแดน การสำรวจพื้นที่ประสบภัยพิบัติ และการขนส่งสิ่งของช่วยเหลือประชาชน
การเปิดตัวครั้งนี้จึงเป็นอีกก้าวของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศของไทย ท่ามกลางความท้าทายด้านความมั่นคงโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และเป็นประเด็นที่ต้องติดตามว่า เทคโนโลยีที่พัฒนาโดยคนไทยเหล่านี้ จะสามารถต่อยอดไปสู่การใช้งานจริงของหน่วยงานด้านความมั่นคงของไทยได้มากน้อยแค่ไหน