จี้ชัชชาติปมแก้มลิงล่องหน: "สุดารัตน์" จี้ กทม. ชี้แจงกรณี "บึงรับน้ำคู้บอน-แก้มลิงรวม 6 แห่ง" หายไปจากผังเมืองใหม่

4 ตุลาคม 2569 คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ผู้ก่อตั้ง พรรคไทยสร้างไทย โพสต์เฟซบุ๊ก ถามผู้ว่าฯชัชชาติ

 

แก้มลิง ล่องหน‼️
เรื่องที่ไม่ควรปล่อยผ่าน

 

เรื่องนี้ต้องขอบคุณ คุณอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี ที่ออกมาเปิดเผยเรื่องที่ บึงรับน้ำคู้บอน เนื้อที่ 130 ไร่ ไม่อยู่ในร่างพรบ.ผังเมืองฉบับใหม่ของ กทม. 

ยิ่งไปกว่านั้นแก้มลิงรับน้ำฝั่งตะวันออกของกทม. อึก 5 แห่ง 
ที่มีศักยภาพรับน้ำสูงถึง 5-6 ล้าน ลบ.ม. ก็ล่องหนไปด้วย‼️
ดิฉันมีคำถามพร้อมข้อเสนอ 2 ข้อ ต่อท่านผู้ว่าชัชชาติ 

 

1) หากกทม. เปลี่ยนแผนไม่ทำแก้มลิงทั้ง 6 แห่ง 
กทม. มีโครงการใดมาทดแทน ที่จะมีประสิทธิภาพในการหน่วงและกักเก็บน้ำที่เที่ยบเท่าหรือดีกว่าแก้มลิงทั้ง 6 แห่ง ซึ่งจะเก็บน้ำได้ถึง 5-6 ล้าน ลบ.ม. 

 

2) ดิฉันขอให้กำลังใจผู้ว่าชัชชาติ ให้ใช้ความกล้าหาญจัดการผ่าตัดผังเมืองใหม่ของ กทม. ที่กำลังทำอยู่ โดยไม่ต้องเกรงใจใคร‼️

 

ต้องกำหนดให้ชัดเจนว่าพื้นที่ใดควรเป็น Flood Way พื้นที่ใดควรเป็นแก้มลิง ต้องไม่อนุญาตให้สร้างบ้านจัดสรร หรืออาคารพาณิชย์ต่างๆอย่างเด็ดขาด 

 

โดยกทม.ยังมีโอกาสทอง ในการปรับปรุงผังเมืองฉบับใหม่ ที่กำลังประชาพิจารณ์อยู่ เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมในระยะยาวให้กับเมืองกรุงเทพฯ

 

“ขอท่านผู้ว่าฯชัชชาติ ได้ใช้ความกล้าหาญ ทำเพื่อคนกรุงเทพฯ เพราะท่านคือความหวังเดียวของพวกเรา”

จากประสบการณ์ของดิฉัน เห็นว่าการทำแก้มลิงกักเก็บน้ำในกรุงเทพมีความจำเป็นอย่างยิ่ง

 

ในฐานะที่ดิฉันเป็นหนึ่งในผู้รับสนองพระราชดำริพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งที่ดิฉันเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รับผิดชอบงานกทม. โดยทรงพระราชทานแนวพระราชดำริ "โครงการแก้มลิง" เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง ซึ่งนับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้  

 

หลังจากนั้น ดิฉันและท่านกฤษฎา อรุณวงษ์ ผู้ว่าฯกทม.ในขณะนั้น ได้ทำการสำรวจพื้นที่ ร่วมกับการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และ กรมชลประทาน โดยมี สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สำนักงาน กปร.) เป็นผู้ประสานงานหลักทำแผนการดำเนินโครงการแก้มลิง ตามพระราชดำริแห่งแรกใน กทม. คือ 
“บึงมักกะสัน”

 

ดิฉันจึงขอยืนยันว่า“แก้มลิง”

 

มีความจำเป็น เพื่อหน่วงน้ำหรือชะลอน้ำไว้ชั่วคราว เมื่อระดับน้ำในคลองลดลงต่ำกว่าระดับน้ำในแก้มลิง จึงระบายน้ำกลับคืนสู่ระบบระบายน้ำและคลองอย่างเหมาะสม โดยเฉพาะพื้นที่ฝั่งตะวันออกของกรุงเทพฯ เป็นพื้นที่รับน้ำหลากจากทางเหนือ จึงจำเป็นต้องมีกลไกล การป้องกันและการระบายน้ำอย่างครบวงจร