การสร้างเมืองสำหรับทุกคน ไม่ได้มีประโยชน์แค่ผู้พิการ แต่เป็นเหมือนการเข้าใจบุคคลอื่น และการดูแลซึ่งกันและกัน หมายถึงเมืองที่ดูแลห่วงใยเพื่อนที่อยู่ในเมืองเดียวกัน มีน้ำในซึ่งกันและกัน โดยจะต้องดำเนินการ ทั้งเรื่องทางเท้า อารยสถาปัตย์ ห้องน้ำในสวนสาธารณะ การเรียนร่วมกับผู้พิการ แม้จะเป็นเรื่องที่ไม่ง่าย แต่ถ้าเริ่มถูกทางแล้ว เชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้นได้
นายชัชชาติ กล่าวถึงสิ่งที่ต้องทำเร่งด่วน คือ เรื่องการเดินทาง การเข้าถึงการบริการต่างๆ เพราะผู้พิการไม่ได้อยากอยู่แค่ในบ้าน ทุกคนอยากมีชีวิตมีกิจกรรม เดินทางเป็นอิสระได้ รวมถึงการจ้างงาน ถ้าเดินทางได้ก็เกิดการจ้างงานได้ แต่สิ่งสำคัญคือการไปไหนมาไหน โดยไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น จึงเป็นสิ่งที่กทม.ต้องเข้ามาช่วยเหลือ หากจะเห็นผลอย่างเป็นรูปธรรม ก็ควรจะเริ่มจาก กทม.ก่อน ซึ่งหลายส่วนดีอยู่แล้ว แต่อาจจะปรับนิดหน่อย ให้เกิดการไร้รอยต่อ
ส่วนความยากในการดำเนินการ คือ การจ้างงาน สร้างอาชีพ ซึ่งหลังจากนี้จะต้องมีการจัดพื้นที่ให้กับคนพิการได้ค้าขายเพิ่มขึ้นด้วย