ตร.รวบสองวัยรุ่น ลักทองคำไมครอนกาดหลวง

วันที่ 15 พฤศจิกายน 2564 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พ.ต.อ.ภูวนาถ ดวงดี ผกก.สภ.เมืองเชียงใหม่ , พ.ต.ท.มนัสชัย อินทร์เถื่อน รอง ผกก.สส.สภ.เมืองเชียงใหม่ มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ตำรวจชุดสืบสวน สภ.เมืองเชียงใหม่ ออกติดตามจับกุมคนร้าย หลังทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.เมืองเชียงใหม่ ได้รับแจ้งจากนางแสงหล้า พันธุ์ อายุ 60 ปี เจ้าของร้านขายเครื่องประดับ ในพื้นที่ตลาดวโรรส ต.ช้างม่อย อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ว่าแผงลอยขายร้านของเธอถูกงัดโดยมีทรัพย์สิน สร้อยคอทองคำไมครอน น้ำหนัก 10 บาท 6 เส้น , สร้อยคอทองคำไมครอน น้ำหนัก 5 บาท จำนวน 2 เส้น , สร้อยคอทองคำไมครอน น้ำหนัก 3 บาท 5 เส้น , สร้อยคอทองคำไมครอน น้ำหนัก 2 บาท 8 เส้น , สร้อยคอทองคำไมครอน น้ำหนัก 1 บาท 12 เส้น , แหวนไมครอน น้ำหนัก 50 สตางค์ 100 วง และแหวนแฟชั่น 60 วง รวมเป็นมูลค่า 18,730 บาท

พร้อมกันนี้ นางแสงหล้า พันธุ์ ได้นำหลักฐานกล้องวงจรปิดบนถนนวิชยานนท์ บันทึกภาพชายสองคนสวมหน้ากากอนามัย สวมหมวกปีก อำพรางใบหน้า ย่องเข้ามายังบริเวณแผงขายเครื่องประดับ ก่อนที่จะพากันมุดเข้าไปในร้านแล้วงัดตู้นำเครื่องประดับ ทั้งแหวนทอง สร้อยทองไมครอน ภายในร้านจนเกลี้ยงตู้ ก่อนจะหักกล้องวงจรปิดเพื่อทำลายหลักฐานหลั งจากนั้นได้นำทรัพย์สินที่ได้ใส่กระเป๋าแล้วขี่รถจักรยานยนต์ที่จอดไว้หลบหนีไป เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อช่วงเวลา 01.00 น. ของวันที่ 13 พฤศจิกายน 2564 ที่ผ่านมา

ทางตำรวจชุดสืบสวน สภ.เมืองเชียงใหม่ ได้ลงพื้นที่ตรวจสอบที่เกิดเหตุและแกะรอยภาพจากกล้องวงจรปิดกระทั่งสามารถทราบตัวผู้ต้องหาคือ นายอนุสรณ์ ปินคำ อายุ 20 ปี และ ด.ช.เอ (นามสมมุติ) อายุ 14 ปี ได้ที่หอพักในอำเภอดอยสะเก็ด พร้อมของกลางทั้งหมดที่ขโมยไป ก่อนจะคุมตัวมาสอบสวนที่สภ.เมือง 

จากการสอบสวนผู้ต้องหานายอนุสรณ์ หรือบุ๊ค ให้การว่า ตนเป็นพ่อค้าขายเคสโทรศัพท์มือถือทางออนไลน์ วันเกิดเหตุได้ไปดื่มสุรากับด.ช.เอ (นามสมมุติ) อายุ 14 ปีผู้ต้องหาอีกคนจนเมา ทำให้เกิดความคึกคะนองจึงพากันไปงัดร้านขายเครื่องประดับและนำของทั้งหมดที่ได้กลับหอพักในอำเภอดอยสะเก็ดและเตรียมจะนำโพสต์ขายออนไลน์ เพื่อนำเงินมาใช้จ่ายแต่ไม่ทันได้โพสต์ขาย มาถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมตัวเสียก่อน

ผู้ต้องหาทั้ง 2 คน ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจตั้งข้อหา “ร่วมลักทรัพย์ในเวลากลางคืนโดยทำอันตรายสิ่งกีดกั้นสำหรับคุ้มครองบุคคลหรือทรัพย์โดยมอมหน้าเพื่อไม่ให้เห็นหรือจำหน้าได้โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกในการกระทำผิด หรือการพาทรัพย์นั้นไป หรือเพื่อให้พ้นการจับกุม หรือรับของโจร”