ชายอัฟกัน-ตาลีบัน "มองผู้หญิงไม่ต่างกัน"

ไม่ใช่แค่ ตาลีบัน ที่ไม่เห็นว่า เพศหญิงมีสิทธิ์มีเสียงเท่าเทียมเพศชาย แม้แต่ผู้ชายอัฟกันทั่วไปก็ไม่ได้ให้เกียรติพวกเธอเช่นกัน เหตุการณ์เมื่อเช้าวันอาทิตย์ 11 สิงหาคม พวกนักศึกษาหญิงต้องวิ่งออกจากหอพักของมหาวิทยาลัย เพราะ ตาลีบัน เข้ากรุงคาบูลได้แล้ว ตำรวจได้แต่เตือนว่า ให้ระวังโดนตีเพราะไม่ได้สวมบุรกา และเมื่อมองหารถเพื่อโดยสารกลับบ้าน คนขับที่เป็นผู้ชายก็ไม่ยอมรับพวกเธอ เพราะไม่อยากรับผิดชอบถ้า ตาลีบัน มาเห็นว่ารับผู้หญิงขึ้นรถ ทำให้ผู้หญิงที่อยู่หอพักเพราะบ้านไกลจากกรุงคาบูลหาทางกลับบ้านไม่ได้ พวกผู้ชายที่ยืนอยู่กลับเห็นความหวาดกลัวและสับสนของพวกเธอเป็นเรื่องน่าขัน บางคนบอกว่า "รีบไปหาจันดารี (บุรกา) มาสวมซะ" อีกคนบอกว่า "พวกเธอเหลือเวลาออกมาอยู่บนถนนแค่ไม่กี่วันแล้ว" และอีกบอกว่า "วันหนึ่งข้างหน้าจะเอาพวกเธอมาเป็นเจ้าสาวให้หมด"

ในขณะที่สถานที่ราชการปิดตัวลง หลายคนต้องกลับไปปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ PC ที่เคยเป็นอุปกรณ์ทำงานมาหลายปี หลายคนบอกลาโต๊ะทำงานทั้งน้ำตาเพราะรู้ดีว่าไม่มีโอกาสกลับมาทำงานอีก หลายคนได้เรียนในสถาบันที่ดี เช่น American University of Afghanistan และ Kabul University และกำลังจะจบการศึกษาเดือนพฤศจิกายนนี้ แต่ทุกอย่างเหมือนหายวับไปกับตา ต้องซ่อนบัตรประชาชน ประกาศนียบัตร และวุฒิการศึกษา ทั้งที่เป็นสิ่งที่ควรภาคภูมิใจ ต้องทำเป็นไร้ตัวตนเท่าที่จะทำได้ พวกเธอเป็นเหยื่อของสงครามกลางเมืองที่ผู้ชายเป็นคนก่อ ไม่มีโอกาสได้หัวเราะเสียงดัง ไม่ได้ฟังเพลงที่ชอบ ไม่ได้เจอเพื่อนในร้านกาแฟ ไม่ได้สวมชุดโปรด หมดโอกาสทาลิปสติกหรือทาเล็บที่ชอบ และไม่ได้รับปริญญาทั้งที่สู้อุตส่าห์เรียนมาถึง 4 ปี 

จากรายงานของกระทรวงต่างประเทศสหรัฐฯ เมื่อปี 2544 ได้ระบุ กฎเหล็กสำหรับผู้หญิงอัฟกัน ที่เชื่อว่ามันจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ ได้แก่ 
- ผู้หญิงต้องสวมบุรกา ที่คลุมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เพราะใบหน้าของพวกเธอเป็นบ่อเกิดแห่งการทุจริต
- ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากบ้าน เว้นแต่จะมีญาติผู้ชายไปด้วย
- ผู้หญิงมีโอกาสเรียนหนังสือได้จนถึง 8 ขวบ หลังจากนั้นอนุญาตให้เรียนเฉพาะแค่คัมภีร์อัลกุรอ่าน
- ผู้หญิงถูกจำกัดเรื่องการดูแลสุขภาพ 
- ผู้หญิงจะต้องไม่ปรากฎตัวตามถนนกับผู้ชายที่ไม่ใช่ญาติ 
- ผู้หญิงใช้ได้แต่รถประจำทางพิเศษที่แยกชาย-หญิง เพื่อป้องกันไม่ให้ใช้รถโดยสารคันเดียวกัน และห้ามผู้หญิงขึ้นแท็กซี่ถ้าไม่มีญาติผู้ชายไปด้วย 
- ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน ยกเว้นในสถานการณ์ที่จำกัดอย่างมาก
- ผู้หญิงต้องไม่พูดเสียงดังหรือหัวเราะเสียงดังในที่สาธารณะ เพราะไม่สมควรที่คนแปลกหน้าจะได้ยินเสียงผู้หญิง
- ผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ปรากฏบนระเบียงของอพาร์ตเมนต์หรือที่บ้าน
- ห้ามผู้หญิงขี่จักรยาน หรือมอเตอร์ไซค์ แม้จะมีญาติผู้ชายไปด้วยก็ตาม
- ห้ามผู้หญิงเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาหรือเข้าชมรมกีฬา
- ห้ามผู้หญิงใส่รองเท้าส้นสูง
- ห้ามผู้หญิงปรากฏตัวทางวิทยุ โทรทัศน์ หรือการชุมนุมในที่สาธารณะ
- ห้ามถ่ายภาพหรือวิดีโอของผู้หญิง และไม่อนุญาตให้มีรูปภาพของผู้หญิงในหนังสือพิมพ์ หนังสือ ร้านค้า หรือที่บ้าน
- หน้าต่างของบ้านทุกหลังต้องได้รับการป้องกัน เช่น ทาสีทับกระจก เพื่อป้องกันไม่ให้คนภายนอกเห็นผู้หญิงในบ้าน
- ต้องแก้ไขชื่อสถานที่ใดๆ ที่มีคำว่าผู้หญิง