ตายายเห็นเห็ดสีสันสวยงามไม่รู้มีพิษเก็บมาทำน้ำพริกกินถูกหามส่งรพ.

24 กรกฎาคม 2564 ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจากหน่วยกู้ชีพเทศบาลหนองแวง  อ.ละหานทราย  จ.บุรีรัมย์ ว่ามีสองตายายชาวบ้านผไทรวมพล  ต.หนองแวง  กินเห็ดพิษเห็ดป่าแล้วมีอาการคลื่นไส้  อาเจียน  ถ่ายเหลว จนหมดแรงต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลด่วนกลางดึก จึงได้เดินทางไปตรวจสอบ  พบว่าสองตายายที่กินเห็นพิษจนถูกหามส่ง รพ.กลางดึก  คือ นายทองอินทร์  เพ็งแข  อายุ 64 ปี  และ นางโส เพ็งแข  อายุ 64 ปี หมอได้ให้ยามารับประทานและอนุญาตให้กลับมาพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว  โดยนายทองอินทร์  ผู้เป็นสามียังมีอาการวิงเวียนศีรษะและอ่อนเพลียมาก จึงยังต้องนอนพักอยูบนบ้าน  ส่วนนางโส  ภรรยา  เริ่มอาการดีขึ้น

 
สอบถามนายทองอินทร์  บอกว่า  เมื่อวานยายไปหาเก็บเห็ดป่าที่หมู่บ้านใกล้เคียงก็ได้เห็นมาหลายอย่าง  จึงนำไปทำอาหารเย็นโดยนำไปไปต้ม ก่อนจะเอาไปทำน้ำพริกกินกับผัก  ซึ่งตนหิวข้าวมากจึงกินเยอะกว่ายาย   แต่หลานไม่ได้กินด้วย  พอตกดึกประมาณ 4 – 5 ทุ่ม ทั้งตนเองและยายก็เริ่มมีอาการเวียนศีรษะ คลื่นไส้  อาเจียน  และถ่ายเหลวทั้งคืนจนแทบหมดแรง  จึงให้ญาติช่วยแจ้งหน่วยกู้ชีพมารับไปส่ง รพ.ละหานทรายกลางดึก  ซึ่งหมอก็ฉีดยาให้ พร้อมทั้งให้รับประทานเกลือแร่ และยา ก่อนให้กลับมาพักฟื้นที่บ้าน  ที่ผ่านมาก็กินเห็ดบ่อยแต่ไม่เคยเจอเห็ดพิษเลย  คาดว่าเห็ดที่มีพิษทำให้เกิดอาการอาเจียน ถ่ายเหลวน่าจะเป็นเห็ดที่มีสีแดงสด  ชาวบ้านจะเรียกว่าเห็นระงาก  หลังจากนี้ก็จะระมัดระวังให้มากขึ้น

 

ด้านนางโส  ภรรยา  บอกว่า  เมื่อวานไปเก็บเห็ดในป่าที่หมู่บ้านใกล้กันเพื่อนำมาทำอาหารกิน  ก็เห็นเห็ดที่มีสีแดงสดแต่ไม่รู้ว่าเป็นเห็ดพิษ  ก็เก็บมาด้วยพอตกเย็นก็เอามาต้มทำน้ำพริกกินกับสามี  ตอนแรกก็ปกติดีไม่มีอาการอะไร  กระทั่งช่วงกลางดึกเริ่มคลื่นไส้ อาเจียน และถ่ายเหลวทั้งคืน  จนถึงถูกหามส่ง รพ. 

ด้านนายสมบูรณ์ บุตรงาม กู้ชีพเทศบาลตำบลหนองแวง เล่าว่า  หลังได้รับแจ้งว่ามีสองตายายกินเห็ดพิษจนมีอาการคลื่นไส้  อาเจียน และถ่ายเหลว อย่างรุนแรง  จึงรีบมารับตัวไปส่ง รพ.ละหานทราย  โชคดีที่สองตายายอาการปลอดภัย  ซึ่งช่วงหน้าฝนของทุกปีจะมีชาวบ้านได้รับเห็ดพิษถูกส่งเข้า รพ.  เฉลี่ย 2 – 3 ราย จึงอยากฝากเตือนชาวบ้านหากจะเก็บเห็ดมารับประทานควรจะดูให้ดี  หากเป็นไปได้เห็ดที่มีสีสันฉูดฉาดหรือเห็ดที่ไม่รู้จักไม่ควรจะเก็บมาประกอบอาหารรับประทาน   เพราะอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้

โดย - สุรชัย พิรักษา