วันที่ 14 กรกฎาคม 2564 ที่ ศูนย์เรียนรู้ป่าชุมชนโนนใหญ่ ที่อยู่ในความรับผิดชอบของคณะกรรมการตำบลเสียว และตำบลอีเซ อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ จังหวัดศรีสะเกษ ที่ใช้ในการเรียนรู้ระบบนิเวศน์ของป่า เพื่อการรักษาป่าชุมชนให้คงอยู่คู่ลูกหลาน แต่เนื่องจากสถานการณ์โรคโควิด-19 ได้แพร่ระบาดมาเป็นระยะเวลา 2 ปีกว่าแล้ว ทำให้ไม่ได้มีกิจกรรมในการเรียนรู้และอบรมในศูนย์ ประกอบกับในสถานการณ์เช่นนี้ ที่พี่น้องประชาชนได้ติดเชื้อกลายเป็นผู้ป่วย ไม่มีที่พักรักษาตัว คณะกรรมการทั้ง 2 ตำบล จึงได้ประชุมลงมติให้ทำการปรับปรุงศูนย์เรียนรู้ ป่าชุมชนโนนใหญ่ ให้เป็นโรงพยาบาลสนามของอำเภอ ด้วยการร่วมกันบริจาคทรัพย์ วัสดุต่าง ๆ ที่จะมาใช้ในการปรับปรุงให้ศูนย์เรียนรู้ป่าโนนใหญ่ ให้เป็นที่พักพิงของผู้ที่ป่วย ได้รับการรักษาอาการทุเลาลงแล้ว ได้มาพักพิง รอพักฟื้นอย่างน้อย 14 วัน ก่อนเดินทางกลับบ้าน