วันที่ 21 พฤษภาคม 2564 ที่ หมู่บ้านพะเนา ตำบลตูม อำเภอศรีรัตนะ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็น 1 ใน 7 หมู่บ้าน ที่คณะกรรมการเฝ้าระวังโรคติดต่อโควิด-19 ได้มีคำสั่งปิดหมู่บ้าน เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของเชื้อโรค เนื่องจากมีบ้านเรือนที่อาศัยอยู่แบบใกล้ชิดติดกัน ทั้ง 7 หมู่บ้าน มีจำนวน 1,300 ครัวเรือน มีราษฎรอาศัยอยู่ราว 5 6 พันคน และวันนี้สถานการณ์การติดเชื้อโรคโควิด-19 ในจังหวัดมียอดเพิ่มขึ้น วันนี้ จำนวน 5 ราย มียอดสะสม จำนวน 315 ราย โดยเฉพาะที่อำเภอศรีรัตนะ มียอดผู้ติดเชื้อ จำนวน 49 ราย ซึ่งเป็นผู้ที่ติดเชื้อเฉพาะ 7 หมู่บ้านนี้ จำนวน 48 ราย ส่งผลให้ชาวบ้านอยู่กันแบบหวาดผวา แม้ทางจังหวัดจะได้ส่งนักจิตวิทยา เข้าไปพูดคุยอยู่บ่อย ๆ แต่ก็มีบางคนที่ยังคงหวาดผวาโดยเฉพาะผู้สูงอายุ ที่ไปไหนไม่ได้ เครียดสะสมมาตลอดระยะเวลาที่หมู่บ้านถูกปิด
ซึ่งทางโรงครัวสนามของจังหวัดศรีสะเกษ ก็ยังคงประกอบอาหารกล่อง ตระเวนแจกจ่ายแก่ราษฎรทั้ง 7 หมู่บ้านตลอด 3 มื้อทุกวัน แต่ชาวบ้านก็ยังนิยมทำอาหารกินเองมากกว่า เช่นบ้านของ นายสมกิต พรมภักดิ์ อายุ 48 ปี บ้านเลขที่ 168 หมู่ที่ 3 ตำบลตูม ที่ได้เห็ดมาจากขอนไม้ในสวนหลังบ้านเ พราะออกไปไหนไม่ได้ นำมาล้างทำความสะอาด และนำมาห่อด้วยใบตอง ใส่ใบโหรพา ใส่ผงชูรส ห่อนำไปย่างไฟ เพื่อมาทานกันในครอบครัว พร้อมยืนยันตนผ่านการตรวจหาเชื้อแล้ว ครั้งแรกไม่มีเชื้อ รอครั้งที่สองอีกที แต่ยอมรับว่าเครียด และยังไม่กล้าที่จะฉีดวัคซีน เพราะกลัวตาย