ชาวบ้านโดนหลอกเอาที่ดินไปขายทั้งหมู่บ้าน วอนรัฐช่วย

13 พฤษภาคม 2564 ที่บริเวณหน้าศาลจังหวัดศรีสะเกษ ผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดศรีสะเกษ ได้เดินทางมาพบกับ นางแดง พันธมาศ อายุ 63 ปี พร้อม นายเพ็ง พันธมาศ อายุ 65 ปี สามี พร้อมกับนายโจม ทองดี อายุ 68 ปี พร้อมเพื่อนบ้าน จากหมู่บ้านสวาย หมู่ที่ 1 ตำบลสวาย อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ที่พยายามต่อสู้มาเกือบจะทั้งชีวิต กับการปกป้องที่ดินแปลงของมรดก ที่ถูกคนที่เป็นญาติหลอกใช้กลโกงในการหลอกชาวบ้าน อ้างขอยืม เอาโฉนดที่ดินไป เพื่อจะไปประกันขอกู้เงินจากนายทุน ก่อนที่จะใช้เล่ห์เพทุบายชักชวนไปที่ดินจังหวัด และหลอกลวงให้พิมพ์ลายนิ้วมือโอนที่ให้ตนเอง ก่อนนำไปขายต่อ ทำเช่นนี้กับชาวบ้านเกือบทั้งหมู่บ้าน ที่ดินของชาวบ้านที่ถูกกลโกงไป จำนวนกว่า 309 ไร่ 

กว่าชาวบ้านจะรู้ ผู้ที่ใช้เล่ห์กลโกงก็หลบหนี หายสาบสูญไปจากหมู่บ้านแล้ว ชาวบ้านต้องมารับกรรมตกเป็นลูกหนี้ที่ถูกเจ้าหนี้ไล่หนี้ โดนฟ้องขับไล่ออกจากพื้นที่ที่ตนเองอยู่อาศัยทำกินมาโดยตลอดเกือบทั้งชีวิต ชาวบ้านพยายามหาเงินมาสู้คดีจนถึงศาลสุดท้าย ยังไม่ชนะ สุดท้ายวันนี้จะต้องหาเงินมาซื้อที่ดินตนเองกลับคืนจากเจ้าหนี้ที่กลายเป็นเจ้าของที่ดินของชาวบ้านไปแล้ว  ซึ่งวันนี้ได้รับความเมตตาจากอัยการจังหวัดศรีสะเกษ ให้ชาวบ้านทยอยเดินทางมาพบเพื่อให้ข้อมูล ภายหลังจากชาวบ้านรวมตัวกันขอความเป็นธรรมกับ DSI  ก็ยังพอมีความหวังขึ้นมาบ้าง ส่วนน้องชายผู้ไปเป็นหนี้ครั้งแรก 3,000 บาท พอรู้ว่าถูกโกงตรอมใจเสียชีวิตไปตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2540 และต่อมาพ่อปู่ซึ่งเป็นเจ้าของที่ตัวจริงที่โดนหลอกให้พิมพ์ลายนิ้วมือโอนที่ ก็ตรอมใจเสียชีวิตเมื่อปี พศ.2562 เช่นกัน

โดย นางแดง พันธมาศ ซึ่งเป็นตัวแทนของครอบครัว พันธมาศ ได้เล่าให้ฟังว่า เริ่มต้นเรื่องจากการที่ นาย นิจ พันธมาศ น้องชายสามีตนคือ นายเพ็ง พันธมาศ ได้ ไปขอกู้เงินจาก นางแตงไทย งามนัก ซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ทางฝั่งพ่อ เป็นคนในหมู่บ้านสวาย จำนวน 3,000 บาท หลังจากนั้นผ่านมาราว 3 เดือน นางแตงไทย ได้มาขอยืมโฉนดไปเพื่อที่จะไปเอาเงินจากนายทุนมาให้ชาวบ้านกู้ อ้างว่าเป็นการช่วยชาวบ้านสวายด้วยกัน นายนิจ จึงไปขอเอาโฉนดจากบิดาคือ นายเม้า พันธมาศ ซึ่งเป็นโฉนดเลขที่ 15615 จำนวน 23 ไร่ 13 ตารางวา และทางนางแตงไทย, นายนิจ กับนายเม้า ก็พากันเดินทางไปที่ที่ดินจังหวัดศรีสะเกษ โดยนางแตงไทยอ้างว่าต้องไปทำสัญญายืมที่ดินไปประกันหนี้ และให้นายเม้า รออยู่ด้านล่างก่อนนำเอกสารมาให้นายเม้า พิมพ์หัวแม่มือและนำขึ้นไปส่งเจ้าพนักงานที่ดิน จากนั้นพักใหญ่ก็บอกว่าเสร็จแล้วก่อนพากันเดินทางกลับบ้าน 

อยู่มาในปี พ.ศ.2540 นายนิจ มาทราบว่า นางแตงไทย นำที่ดินไปขายต่อให้กับ นางจิตนา และทราบว่าในวันที่ไปทำเอกสารที่ที่ดินจังหวัด กลายเป็นว่านายเม้า ได้โอนที่ดินต่อให้กับนางแตงไทย ซึ่งนางแตงไทยก็นำไปขายต่อให้นางจิตนา  ซึ่งต่อมาทราบว่านางจิตนาไปขายต่อให้กับนางปวีณา และทุกวันนี้ที่ดินดังกล่าว ก็ตกเป็นของนางปวีณา ก่อนที่นางปวีณาจะดำเนินการฟ้องขับไล่ที่ตนเองและชาวบ้านกล่าวหาว่าเป็นผู้บุกรุกพื้นที่ดินของเขา ไม่สามารถเข้าไปทำประโยชน์ในที่ดินของที่ซื้อมาได้ ขณะที่ชาวบ้านเองก็ไม่ทราบว่าที่ดินถูกโกงไปขายต่อ เพราะจากอดีตจนถึงปัจจุบันก็ยังทำนายังอยู่อาศัยทำกินในที่ดินแปลงดังกล่าวกันทุกคน 

เมื่อชาวบ้านถูกฟ้องก็หาเงินมาสู้คดีในตั้งแต่ศาลชั้นต้น ศาลแพ่ง สุดท้ายศาลฎีกา แต่ชาวบ้านก็ต้องยอมจำนนต่อหลักฐานในการมีลายมือชื่อขายต่อกันมาเป็นทอดๆ วันนี้จึงมาร้องขอความเป็นธรรมกับ DSI  ก่อนที่จะได้รับความกรุณาจากอัยการศาลจังหวัดศรีสะเกษ ให้ชาวบ้านทยอยเดินทางมาพบเพื่อให้ข้อมูล ก็หวังว่าจะได้รับความเมตตาได้รับความยุติธรรม ซึ่งถ้าเกิดจะให้ชาวบ้านหากู้เงินมาซื้อที่ดินของตนเองกลับคืนที่ถูกฉ้อโกงไป ชาวบ้านก็คงไม่มีปัญญากันแล้ว เพราะราคาที่ดินในวันนี้ราคาสูงมาก ที่สำคัญชาวบ้านไม่ได้เป็นหนี้ใคร ไม่ได้ขายที่ให้ใคร ไม่ได้รับเงินที่ขายต่อ ๆ กันไปแม้แต่บาทเดียว วันนี้ก็แล้วแต่ศาล DSI  จะสืบหาข้อเท็จจริงดำเนินการช่วยเหลือให้ความเป็นธรรมต่อชาวบ้านต่อไป