ทึ่งคุณตา82ปี"ค่าวฮ่ำคำเมือง"-หวังเป็นมรดกวัฒนธรรม

และที่ต้องยกย่อง คือ คุณตาสิงโต บันทึกเรื่องราวเหตุการณ์สำคัญๆ ทั่วโลก เป็นการเขียนด้วยลายมือตัวเอง ลงสมุดขนาดใหญ่ 3 เล่ม กว่า 200 เรื่อง และที่ต้องทึ่งสุดๆ ทุกเรื่องราว เป็นการเขียนแบบร้อยกรองถ้อยคำให้รวมกันอย่างมีระเบียบ หรือ สัมผัสคล้องจองกัน และสามารถนำมาขับร้องเป็น "ค่าวฮ่ำกำเมือง" ที่ปัจจุบันแทบไม่มีผู้สืบทอดและอาจเป็นเพียง 1 เดียวของ จ.อุตรดิตถ์

ผู้สื่อข่าวรายงานว่า สมุดทั้ง 3 เล่ม ปกจะติดรูปคุณตาสิงโต และมีข้อความ "ค่าวฮ่ำกำเมือง" ด้านในมีสารบัญระบุ หัวข้อเรื่องและหน้าที่บันทึก ต่อด้วยเนื้อหาเรื่องราวที่คุณตา เรียบเรียงในลักษณะของ ค่าว ซึ่งเขียนด้วยปากกาสีน้ำเงิน ตัวบรรจง อ่านง่าย เป็นภาษาคำเมือง หรือล้านนา แต่อ่านแล้วเข้าใจความหมาย 1 เรื่องประมาณ 2 หน้าเป็นอย่างน้อย บางเรื่องราวมีภาคต่อ เป็นลักษณะคล้ายการจดบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของชุมชน และเหตุการณ์ที่อยู่ในความสนใจของคนทั่วไป และที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของคุณตา เองก็มี เช่น การอพยพของชาวท่าปลาเพื่อการสร้างเขื่อนสิริกิติ์ เมื่อ 50 ปีที่ผ่านมา , อุทกภัยดินโคลนถล่มครั้งใหญ่ อ.ท่าปลา เมื่อปี 2549,ประเพณีสำคัญต่างๆ แม้กระทั่ง เหตุวินาศกรรมกลุ่มก่อการร้ายขับเครื่องบินชน ตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ และการเสียสละไตของลูกสาวคนโตของคุณตาให้กับน้องสาว เป็นต้น รวมแล้ว 234 เรื่อง

คุณตาสิงโต เล่าว่า ตนเองชอบอ่านและศึกษา อะไรที่แปลกอยู่ในความสนใจ กระทบต่อวิถีชีวิต และหากไม่จด บันทึกไว้เดี๋ยวก็ลืม แต่การบันทึกลงสมุดแบบทั่วไปก็ธรรมดา คงไม่มีใครสนใจ โดยเฉพาะลูกหลาน คนรุ่นใหม่ จึงนำ "ค่าวฮ่ำคำเมือง" ซึ่งเป็นลักษณะการร้อยกรองถ้อยคำให้รวมกันอย่างมีระเบียบ ใช้การเขียนและคำร้องที่สละสลวย เหมือนห่วงโซ่ คือมีสัมผัสคล้องจองกันไป ตามแบบล้านนา หรือ ภูมิปัญญาของกวีพื้นบ้านภาคเหนือ สามารถร้องเป็นคำนองที่ไพเราะ ก็คงคล้าย ลำเพลิน ร้องหมอลำทางภาคอีสาน แต่ปัจจุบัน "ค่าวฮ่ำคำเมือง" แทบจะไม่มีให้เห็นเพราะคนรุ่นใหม่มีภาษาเป็นของตัวเองไปแล้ว จ.อุตรดิตถ์ คงน่าจะมีตนที่เขียนและร้อง "ค่าว" หรือบทกลอนหรือกวีนิพนธ์แบบหนึ่งที่อายุมากที่สุด หากใครสนใจก็ยินดีถ่ายทอด และจังหวัดอุตรดิตถ์ได้ยกย่องบุคคลดีเด่นด้านภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม สาขาภาษาและวรรณกรรมจังหวัดอุตรดิตถ์ ปี 2557