สอบถามนายมนูญ ขนันแข็ง อายุ 47 ปี เกษตรกร กล่าวว่า เดิมการปลูกมัน จะใช้แรงงานคนทั้งหมด ทั้งการเตรียมร่องมัน การปลูก โดยวิธีการหาบหรือแบกถุงหรือตะกร้าใส่ท่อนมันสำปะหลังที่ตัดไว้แล้ว เดินวางท่อนเป็นเป็นระยะๆ ห่างกันท่อนละประมาณ 30-45 ซม. จากนั้นก็เดินปักท่อนมันบนคูหรือแปลง ซึ่งนอกจากจะช้า เหนื่อย ผลข้างเคียงที่ตามมาคือปวดหลังปวดสะเอว จึงได้คิดหาวิธีการที่สะดวก รวดเร็ว โดยหาเหล็กเก่ามาตัดแปลง เชื่อมปะติดปะต่อเป็นฐานหรือที่นั่ง ที่วางท่อนมันสำปะหลัง โดยก่อนลงมือปลูกก็ปลดผานหรือใบไถออก ก็เอาอุปกรณ์ที่ใช้นั่งปลูกมันประกอบแทน ซึ่งทำไว้ทั้งขนาด 3 คนปลูก และ 5 คนปลูก ตามจำนวนคนงาน คือเดินหน้าปลูกทีละ 5 แถว ความเร็วรอบใช้เกียร์ต่ำ ปล่อยให้รถเดินตามร่องแปลงมันไปเรื่อยๆ โดยไม่ต้องใช้คนขับ กะระยะจะสิ้นสุดแปลงมันคนขับก็จึงค่อยบังคับตามปกติ ตั้งลำเดินหน้าปลูกใหม่
นายมนูญ กล่าวอีกว่า หากเปรียบเทียบแรงงานคนปลูก 5 คน จากเดิมที่เดินปลูก จะได้วันละประมาณ 8-10 ไร่ แต่ในปัจจุบันหลังจากที่ประยุกต์วิธีปลูกแบบใหม่ จะได้ถึงวันละ 15-20 ไร่ทีเดียว ทั้งนี้ขึ้นอยู่ที่ว่าจะลงมือปลูกแต่เช้าหรือปลูกสายหรือพบอุปสรรคอย่างแดดร้อนหรือฝนตกเท่านั้น ที่สำคัญนอกจากจะได้งานเพิ่มขึ้นถึงเท่าตัวแล้ว ยังประหยัดค่าแรงถึงครึ่งต่อครึ่ง โดยคนเดินปลูกวันละ 300 บาท ขณะที่ค่าแรงคนนั่งปลูกบนท้ายรถไถวันละ 150 บาทเท่านั้น ผลดีของการประยุกต์ปลูกมันแบบใหม่ จึงได้หลายด้าน คือได้งานเยอะ ประหยัดค่าจ่างแรงงาน เสร็จรวดเร็วทันใจ