3 เมษายน 2564 เจ้าหน้าที่ตำรวจสายตรวจ สภ.เมืองบุรีรัมย์ ได้รับแจ้งจากญาติว่ามีหญิงคนหนึ่งขังตัวเองกับลูกน้อยในห้องเช่าแห่งหนึ่งในตัวเมืองบุรีรัมย์ไม่ยอมออกจากห้อง และสามีที่ทำงานอยู่ที่ประเทศไต้หวัน ก็โพสต์ตามหาภรรยากับลูก เพราะติดต่อไม่ได้มา 2 วันแล้วกลัวจะเป็นอันตรายจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจจึงได้เดินทางไปตรวจสอบตามที่ได้รับแจ้ง พบห้องเช่าไม่มีเลขที่ตั้งอยู่ถนนสายบุรีรัมย์ ประโคนชัย ใกล้กับปั้มน้ำมัน ปตท. พบประตูถูกล็อกกลอนจากข้างในห้องไม่สามารถเปิดได้ เมื่อส่องดูในห้องก็มืดสนิทมองไม่เห็นใคร
จากการสอบถามญาติก็บอกว่าผู้หญิงที่เช่าห้องดังกล่าว ชื่อ น.ส.เก๋ อายุ 28 ปี เจ้าหน้าที่จึงลองตะโกนเรียกดูก็มีเสียงผู้หญิงตอบกลับแต่ไม่ยอมเปิดไฟและเปิดประตู ทั้งตำรวจ และญาติก็ช่วยกันเกลี้ยกล่อมให้ น.ส.เก๋ เปิดประตูนานเป็นชั่วโมง แต่หญิงคนดังกล่าวก็ไม่ยอมเปิด และไม่ยอมให้ใครเห็นหน้าแต่ได้ยินเสียงบ่นผ่านตะแกรงเหล็กออกมา พอจับจำความได้ว่าน้อยใจที่สามีซึ่งไปทำงานรับจ้างอยู่ที่ประเทศไต้หวันส่งเงินมาใช้น้อยตนกับลูกไม่พอกิน ทั้งหาว่าตนใช้เงินเปลือง และกลัวว่าญาติฝ่ายชายจะเอาลูกไปเลี้ยงเองด้วย จึงไม่ยอมเปิดประตูถ้าอยากจะคุยต้องให้สามีกลับจากไต้หวันมาพูดคุยเอง ทั้งตำรวจและญาติก็พยายามพูดปลอบใจว่าไม่มีใครมาแย่งลูกไปหรอก แค่แวะมาดูเพราะทุกคนเป็นห่วง แต่พูดยังไง น.ส.เก๋ ก็ไม่ยอมเปิดประตู