"ป้าไพ" ปะทะ "คนขายล็อตเตอรี่" ปมชวด 12 ล้าน คนขายโวยจำเลข - ยี่ปั้วไม่ได้ - ไม่รู้ขายให้ใคร

รายการโหนกระแสวันที่ 9 มี.ค. 64 "หนุ่ม กรรชัย กำเนิดพลอย" ในฐานะผู้ดำเนินรายการ ผลิตในนามบริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด ออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 12.35 น. ทางช่อง 3 กดเลข 33 สัมภาษณ์เปิดใจ ป้าไพ ไพมณี มาพร้อม คุณเพ็ญ, คุณทิพย์ เพื่อนที่เป็นพยาน พร้อม ดร.มนต์ชัย จงไกรรัตนกุล (ทนายแก้ว) รองประธานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมสภาทนายความ

ทำอาชีพอะไร?
ไพ : "ค้าขายค่ะ อาชีพเสริมเป็นนางรำจิตอาสา รำบวงสรวง รำบายศรี หรืองานนภัสการพระธาตุเชิงชุม อยู่ที่สกล"
วันนั้นเกิดอะไรขึ้น?
ไพ : "วันที่ 24 ก.พ. มีงานนมัสการองค์พระธาตุนารายณ์เจงเวง เป็นงานประจำปีเดือนสี่ เราก็ไปรำเหมือนทุกปีที่ผานมา ขณะที่เรานั่งรอรำ ประมาณทุ่มกว่า แม่ค้าก็เอาล็อตเตอรี่มาขาย ประมาณทุ่มครึ่ง"
แม่ค้าคนนั้นเคยซื้อมาก่อนมั้ย?
ไพ : "เคยซื้อแต่ไม่บ่อย เขาชื่อรัตน์ค่ะ เขาเอาล็อตเตอรี่มาขาย เราก็บอกว่าน้องมี  538 มั้ย เขาบอกไม่มั่นใจ แต่เห็นอยู่ พี่ดูเอาเอง เราเปิดอยู่มันมีอยู่พอดี เป็นเลขที่เราอยากได้"
พอถามว่ามีมั้ย 538 เขาบอกว่าไง?
ไพ : "เขาบอกไม่รู้ ไม่มั่นใจ ให้เราหาดูเอาเอง เราก็หาดู ณ เวลานั้นเราไม่ได้ดูว่าข้างหน้าเป็นเลขอะไร พอหยิบมาดู ทำไมเลขมันสับกันแปลกๆ อย่างนี้ คือ 835538 เลขแปลกๆ น่าจะออกหวยรางวัลที่ 1 เพราะรางวัลที่ 1 ชอบออกเลขแปลกๆ มันตรงกับที่เราหา 583 อยู่พอดี ซึ่ง 583 คึอเลขรถเรา แต่เราไม่ซื้อ 583 เรามาซื้อ 538 มันสลับกัน"
เราจ่ายเงินทำอะไรบ้าง?
ไพ : "ก็ตกลงซื้อกัน ตายแล้ว เลขตัวนี้ชอบมากเลย มันเลขแปลกๆ ทำยังไงดี พี่ไม่ได้เอากระเป๋๋าลงจากรถ เพราะเวลาเรากระเป๋าเราจะปลอดภัยมั้ย เราก็ไม่ได้เอาลงมา เขาบอกไม่เป็นไรพี่ เราเคยซื้อขายกัน กลุ่มนางรำด้วยกัน เขาก็ทำกันอยู่แบบนี้แหละ ถ้าพี่ชอบตัวนี้ พี่เขียนชื่อไว้เลย จองไว้ก็ได้ ตกลงซื้อกันเลย เอามั้ย ถ้าเอาก็เขียนชื่อเลย"
ได้ยินแบบนั้นมั้ย?
เพ็ญ : "ได้ยินค่ะ เขาตกลงซื้อขายกัน แต่ไม่เห็นเลข"
ทิพย์ : "เห็นเลข 3 ตัวหลังค่ะ 538 เลขหน้าเราไม่ได้ใส่ใจ"
หลังจากนั้นเซ็นข้างหลังล็อตเตอรี่?
ไพ : "เซ็นค่ะ ตำแหน่งเดียวกัน ปากกาสีน้ำเงิน เขียนทั้งสองใบ เพราะซื้อทั้งสองใบ"
ทนาย : ""พยานสองท่านเห็นว่าเซ็น"
เพ็ญ-ทิพย์ : "เห็นค่ะ"
พอเซ็นเสร็จ ทำยังไง คิดจะจ่ายตังค์ตอนไหน?
ไพ : "เขียนเสร็จยื่นให้เขา บอกว่าน้องพรุ่งนี้ถ้ามาเจอกันรำพี่จะเอา หรือถ้าวันไหนพี่ไม่มาจะเอาก็ได้ เพราะเรามารำแล้วเจอกันบ่อยๆ น้องเขาก็เคยทำ ถ้าใครซื้อแบบนี้ ถูกหรือไม่ถูก หลังวันหวยออก เขาจะขี่รถไปถึงบ้านแล้วจะเก็บตังค์"
เคยซื้อแล้วติดตังค์มั้ย?
ไพ : "ไม่ค่ะ แต่คุณรัตน์ทำกับคนอื่น ทำเป็นประจำกับกลุ่มนางรำด้วยกันค่ะ"
วันที่ 24 ก.พ. หวยออกวันที่ 1 มี.ค. แล้ว 4 วันนั้นได้เอาเงินไปให้เขามั้ย?
ไพ : "ไม่ได้ให้ค่ะ เพราะเราไปวัด ไม่ได้เจอกัน วันที่ 25 เราก็ไม่ได้ไปรำ 26 ก็ไม้ได้ไปรำ 27-28 เราไปวัด"
เขามีการติดต่อเรามามั้ย?
ไพ : "ไม่ได้ติดต่อ"

เขารู้จักบ้านเรามั้ย?
ไพ : "รู้จักค่ะ"
24 ก.พ. ตกลงซื้อหวยกันตอนทุ่มครึ่ง 25-26 ไม่ได้ไปรำ 27-28 คุณไปวัด ถ้าฝั่งโน้นบอกไปหาพี่แล้วพี่ไม่อยู่ จะเอาให้ที่ไหน เบอร์ก็ไม่มี ทำไง เราไม่พยายามเจอเขาด้วยมั้ย?ไพ : "ส่วนตัวเรา เราซื้อด้วยการไว้วางใจซึ่งกันและกัน เราเจอกันประจำ ตอนซื้อไม่ได้ขอเบอร์ เพราะคิดว่าพรุ่งนี้มารำ เราจะเอา แต่บังเอิญเราไม่ได้มาไงคะ"
บังเอิญไม่ได้มา เลยบังเอิญต้องมีวันนี้?
ไพ : "ค่ะ"วันที่ 1 เลขดันออกมาจริงๆ คือ 835538 จำได้เลยมั้ยเราถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่ 1?
ไพ : "วันที่ 1 ยังไม่รู้ว่าหวยออกอะไร ไปรู้วันที่ 4 พอรู้ก็โทรน้องรัตน์เขาไม่รับ เลยโทรหาเพื่อนคนนึงว่าใครติดต่อรัตน์ได้บ้าง เราติดต่อไม่ได้ ติดต่อให้เราหน่อย เราจะไปเอาล็อตเตอรี่ เอาเบอร์มาจากเพื่อนนางรำด้วยกัน"
แต่ก่อนล็อตเตอรี่ออกไม่ได้ขอเบอร์เพื่อน?
ไพ : "ก็วันที่ 1 เราโทรไปแล้วไงคะ เมื่อกี้ก็พูดว่าวันที่ 1 โทรไป แต่ไม่รู้หวยออกอะไร นึกขึ้นได้ว่าติดหนี้รัตน์ไว้ตั้งแต่ 24 ตอนไปรำ ยังไม่ได้ล็อตเตอรี่จากมันเลย ถึงเวลาหวยจะออก ก็เลยโทรถามเพื่อน ใครเห็นรัตน์มั้ย อยู่ตรงไหน มันไปรำที่ไหน เราจะตามไปเอาล็อตเตอรี่"
เอาเบอร์ไหนโทรไปหา?
ไพ : "เบอร์เราเอง"
ยืนยันว่าถ้าเอาไปตรวจสอบได้ว่าคุณเอาเลขคุณโทรหารัตน์ ตรวจสัญญาณโทรศัพท์ได้?
ไพ : "ได้ค่ะ ยินดี แต่เขาไม่รับ"
จนวันที่ 4 รู่ว่าหวยออก ก็โทรไปอีกที เขารับมั้ย?
ไพ : "รับ ก็ถามว่าอยู่บ้านมั้ยพี่จะไปเอาล็อตเตอรี่ เขาบอกว่าไม่ต้องมา หนูจะเอาเงินไปให้เถ้าแก่ ก็บอกไม่เป็นไร พี่ออกมาแล้ว พี่จะไปเอาล็อตเตอรี่ก่อน เขาบอกว่าแล้วพี่ซื้อล็อตเตอรี่กับหนู พี่จ่ายตังค์หนูหรือยัง ถ้ายังพี่ก็ไม่มีสิทธิ์ แล้วทิ้งท้ายมาอีกคำว่าอีกอย่างหนูก็ขายไปแล้วด้วย"

คุณบอกมั้ยเลขที่ซื้อคือเลขนี้?
ไพ : "ตอนนั้นยังไม่ได้บอกอะไร บอกแค่จะไปเอาล็อตเตอรี่"
พูดสวนกลับมาว่าไม่มีสิทธิ์ เพราะยังไม่ได้จ่ายตังค์ อีกอย่างขายไปแล้วด้วย แล้วพี่ทำยังไง?
ไพ : "พี่ก็ถามว่าขายของพี่ทำไม ในเมื่อเราตกลงซื้อกันแล้ว เขาบอกเมื่อพี่ไม่จ่ายตังค์ พี่ก็ไม่มีสิทธิ์ เราก็บอกอ้าว พุดอย่างนี้มันไม่ถูก เราตกลงกันแล้ว น้องก็พร้อมใจให้พี่ติดหนี้ไว้ น้องเอาปากกาให้พี่เซ็นเอง เขาบอกว่าก็ช่าง ก็พี่ไม่จ่ายตังค์ อีกอย่างหนูก็ขายต่อไปแล้ว"
มั่นใจว่าซื้อแน่นอน ตกลงกันแน่นอน วันนี้เลขนี้ไปขึ้นเงินหรือยัง?
ไพ : "ไม่ทราบค่ะ"
รัตน์เขาบอกมั้ยมีเลขนี้ในแผง?
ไพ : "เขาไม่เคยพูดว่ามี เขาบอกว่าหนูขายแล้วอย่างเดียว"
ที่รู้จักรัตน์มา เคยซื้อครั้งนี้ที่ติดเงิน ครั้งแรกและครั้งเดียว แต่คนอื่นๆ เคยมี เขาจะขี่รถเอาไปให้และเก็บเงิน แต่คุณไม่ได้ไปรำ เขาอาจหาคุณไม่เจอหรือเปล่าไม่รู้ วันที่ 1 คุณยืนยันว่าโทรหาก่อน ไปเช็กสัญญาณได้หมด?
ทนาย : "คุณป้าบอกว่าเคยมีนางรำคนอื่นเซ็นสลักหลัง เมื่อไม่ถูกพี่รัตน์เขาขับรถมาเก็บตังค์คนซื้อแบบนี้มั้ย"
ไพ : "มีค่ะ ทุกรายที่เป็นอย่างนั้น เขามีสองเคส เคสแรกคือถ้าใครติดหนี้แล้ว ถือล็อตเตอรี่กลับบ้านด้วย เขาจะเขียนใส่สมุดเขาไว้ ว่านางนี้ซื้อแล้วยังไม่ได้จ่ายตังค์ เคสที่สองคือเคสดิฉัน ล็อตเตอรี่อยู่กับเขา ให้เขียนชื่อติดไว้ เขาบอกว่าเขาจะได้จำ เวลาไปเก็บตังค์หรือส่งล็อตเตอรี่ ว่าใบนี้ๆ เป็นของใคร เขาจะตามไปเก็บหลังหวยออก ตามไปส่งถึงบ้าน ของเรา เราเขียนสลักหลังไว้"อยู่ในสายกับ "คุณรัตนา" ที่ขายสลากกินแบ่งให้ป้าไพ แต่ยืนยันว่าคนจ่ายเงินเท่านั้นถึงมีสิทธิ์ในสลาก วันนั้นเกิดอะไรขึ้น?
รัตนา : "วันที่เขาจะซื้อล็อตเตอรี่ แต่วันนั้นมันสับสน เพราะคนมันเยอะ เขาจะซื้อล็อตเตอรี่แต่เขาไม่ได้จ่ายเงิน ก็บอกเก็บไว้ให้ แต่เขาไม่มาทวงถามว่าจะเอาล็อตเตอรี่"
เขามีการเซ็นสลักหลังไว้มั้ย?
รัตนา : "เซ็นหรือไม่เซ็น ตอนนั้นคนเยอะเนอะ เลยจำไม่ได้"
จำไม่ได้เลยเหรอว่าเขาเซ็นหรือไม่ได้เซ็น?
รัตนา : "จำไม่ได้ค่ะ"
เลข 835538 ใช่มั้ย?
รัตนา : "จำไม่ได้เพราะลูกค้ามันเยอะ"
เลขนี้มีในแผงพี่หรือเปล่า?รัตนา : "จะใช่เลขนั้นหรือเปล่าไม่รู้ เพราะจำไม่ได้ ไม่ได้จำว่าลูกค้าจะเอาเลขอะไร"
ต้นขั้วมีมั้ย?รัตนา : "ไม่มี เพราะเรามาแบ่งออกแล้ว จะมีต้นขั้วได้ไง"
แสดงว่าพี่ไม่รู้ว่ามีเลขนี้หรือเปล่า?
รัตนา : "มันมีเลขทุกเลข แต่จำไม่ได้ว่าเลขอะไร เพราะเราไม่ได้จำ เวลาคนซื้อเราไม่ได้จำ ไม่ได้ดู"
ไปรับมาจากยี่ปั้วไหน?
รัตนา : "รับมาจากหลายที่"
ยี่ปั้วในสกล ถูกมั้ย?
รัตนา : "จากเมืองเลย"
ตอนนี้ปัญหาที่เกิดขึ้น คือพี่เองเคยมั้ยที่มีคนสั่งล็อตเตอรี่ แล้วไม่มีตังค์จ่าย สุดท้ายพี่ขี่มอตเตอร์ไซค์ หรือจักรยานเอาไปให้ ต่างๆ นานา มีมั้ย?
รัตนา : "มันก็มี แต่เขาต้องย้ำโทรย้ำ บอกว่าเอาจริงๆ"
เขาบอกเขาโทรหาพี่ แต่พี่ไม่รับ วันที่ 1 ก่อนหวยออก เขาให้เช็กสัญญาโทรศัพท์ได้เลย?
รัตนา : "ก็ใช่ แต่โทรศัพท์พี่ไม่ดี แล้วมันเป็นช่วงสับสน ทั้งคนสั่ง คนซื้อเยอะมาก จำไม่ได้ ไม่มีเวลารับด้วย เพราะบางครั้งขับรถ บางครั้งหาเลขให้ลูกค้า"
แล้วขายเลขนั้นให้ใคร?
รัตนา : "จำไม่ได้หรอกค่ะ ใครจะไปจำคนได้เยอะแยะ"
แผงพี่เป็นแผงเดียวที่ไม่รู้?
รัตนา : "เราจำไม่ได้ ต้นขั้วเราจะไปจำได้ยังไง"

ไปไล่ยี่ปั้วได้มั้ย ยี่ปั้วก็ต้องรู้นะ?
รัตนา : "มันหลายคน เราไปหยิบมาจากแผงคนอื่นอีกล่ะ  ไปเอากับเพื่อนมาขายอีกล่ะ พอเลขเราหมดในแผง เราก็เอามาเติม" มีคนตั้งข้อสงสัยว่าพี่ไม่ได้ขาย แต่พี่เก็บไว้เอง?
รัตนา : "จะเก็บไว้เองทำไม ไม่รู้ถูกรางวัลที่ 1 ไม่รู้ว่ารางวัลที่ 1 ตัวไหน พี่คนขายก็ต้องรีบขาย ขายให้หมด แล้วเอาเงินมาซื้อรอบใหม่ ไม่ได้กะว่าจะมีเลขรางวัลที่ 1 หรืออะไร ก็อยากให้คนถูกนะ เพราะไม่รู้หรอกว่ามีรางวัลที่ 1 ในแผงพี่ พี่ไม่รู้ ต้องไปตรวจสอบที่กองสลาก"
พอเลขออกพี่บอกจะมาสนามบินน้่ำจริงมั้ย?
รัตนา : "มันจำไม่ได้ว่าพี่พูดตอนไหน จำได้แค่ว่าพี่จะไปเที่ยวเล่น ไปดูเขาขายล็อตเตอรี่ยังไง"
พี่จำอะไรไม่ค่อยได้นะเนี่ย พี่ต้องหาหมอบ้างนะ?
รัตนา : "ว่าจะไป แต่ไม่ได้จะไปขึ้นรางวัล จะไปดูเขาขายล็อตเตอรี่กันยังไง เพราะเพื่อนเคยชวนไป ไปดู ไปซื้อ"
ในมุมพี่ คิดว่าต่อให้ถูกรางวัลที่ 1 อยู่ในแผงพี่ยังไงก็ตามแต่ ป้าไพที่เขาไปซื้อ แต่ไม่ได้จ่ายเงิน เขาไม่มีสิทธิ์?
รัตนา : "หนึ่งเขาไม่ได้ถ่ายรูป ไม่มีหลักฐานอะไรเลย แล้วถูกตัวไหน ไปถามกองสลากหรือยัง ต้องรอให้เขาตรวจสอบก่อนดีมั้ย ถูกรางวัลจริงมั้ย จะได้รู้กัน จะได้กระจ่างแจ้งกัน" คิดว่าพี่ไพแต่งเรื่องหรือเปล่า?
รัตนา : "มันก็คิดไปเอง เลขออกแล้วถึงมาบอกว่าถูกรางวัล บ่ายสามโมงสี่สิบ เขาถูกรางวัลที่หนึ่ง ใครก็พูดได้ ไม่มีหลักฐาน แล้วถูกจริงมั้ย ถูกที่ไหน เล่มที่เท่าไหร่ ไปถามกองสลากสิ ว่าถูกจริงมั้ย ไปตรวจรายชื่อดูสิ คุณกรรชัยช่วยไปตรวจสอบให้หน่อย จะได้กระจ่างแจ้ง จะได้รู้ว่าพี่ยักยอกเอาของเขาไว้มั้ย"

ตัวพี่ขายหวยมากี่ปี?
รัตนา : "เพิ่งขาย 3-4 ปี"
รัตนา : "ใช่ เราไม่ได้ถ่ายไว้"
โต้เก็บไว้เอง คิดไปเอง
พร้อมสาบานสองวัด?
รัตนา : "ค่ะ"
กินข้าวลงนะ?
รัตนา : "ค่ะ"ตร.ว่าไง?
รัตนา : "ยังไม่เสร็จค่ะ เอาแค่นี้ก่อนนะ พี่กินข้าวก่อน"เขาบอกเขาไม่รู้ ทนายแก้ว สองฝั่งงงไปหมด?
ทนาย : "กรณีนี้ต้องแยกก่อนว่าการซื้อขายล็อตเตอรี่ตรงนี้ ถือว่าซื้อขายทรัพย์เฉพาะสิ่งหรือเปล่า พฤติกรรมที่ป้าไพมีการเซ็นชื่อสลักหลังไว้ กรณีนี้ถือว่าซื้อขายทรัพย์เฉพาะสิ่งแล้ว และบ่งชี้ไปแล้วว่าจะเอาทรัพย์ตรงนี้ กรณีครอบครองให้ผู้ขายเก็บครองครองไว้ก่อน กฎหมายกำหนดชัดเจน มาตรา 460 เมื่อมีการบ่งชี้ กรรมสิทธิ์โอนไปยังผู้ซื้อแล้ว ถึงไม่มีการชำระเงิน กรณีการชำระเงินเป็นอีกเรื่องนึงที่พี่้ต้องไปว่ากล่าวกัน แต่กรรมสิทธิ์ในหลักกฎหมาย โอนไปยังผู้ซื้อแล้ว เพราะมีการเจาะจงเรียบร้อยแล้ว นิติกรรมสัญญา คำเสนอคำสนองตรงกัน นั่นคือบททั่วไป มีการกำหนดที่ศาลอย่างชัดเจน เทียบเคียงกับคำพิพากษาฎีกา  1767/31 มีกรณีคนซื้อล็อตเตอรี่ เอาไปฝากเพื่อน และเพื่อนเอาไปขายต่อบุคคลภายนอก  กรณีพี่รัตน์ขายบุคคลภายนอก ถ้าคนภายนอกซื้อถูก เปิดเผย ก็ได้ไปซึ่งเงิน เพราะกองสลากไม่ได้ดูหรอกว่าใครเป็นคนเซ็นสลักหลังยังไง เขาดูว่าใครเป็นคนครอบครองถือมา เรื่องนี้ผมคิดว่าสิ่งที่พี่ได้มีการตกลงกันในวันนั้น มีพยานบุคคล ข้อเท็จจริงเป็นไปตามที่พี่พูด แต่ถ้าพี่โกหก พยานโกหก ก็จะมีความผิด มีโทษคดีอาญาเหมือนกัน"กรณีที่เกิดขึ้นทั้งหมดตอนนี้ เหมือนทั้งสองฝ่ายอยากชี้แจง แม้แต่ฝั่งคุณรัตนา กินข้าวอยู่ยังขอชี้แจง?
"แต่ประเด็นคุณรัตนา เวลาคนขายล็อตเตอรี่ เวลาให้เซ็น เขาต้องจำเป็นรายๆ บุคคล ตามความเห็นผมเขาน่าจะจำได้ เพราะอาชีพขายล็อตเตอรรี่ เจอสภาพมุง มาล้อมอยู่แล้ว และจากการสอบพยานสองท่าน ก็ได้เห็นความว่าพี่รัตนาเองเคยไปเก็บเงินหลังเซ็นแบบนี้เหมือนกัน ก็ไม่ก้าวล่วงพนักงานสอบสวน แต่หลักกฎหมาย กรณีการซื้อขายทรัพย์เฉพาะสิ่ง มีการตกลงบ่งชี้ทรัพย์ไปแล้ว การจ่ายตังค์คนละส่วนกัน การจ่ายตังค์ไม่ได้ทำลายความสมบูรณ์กรรมสิทธิ์ของพี่เขา กฎหมายเป็นแบบนี้"
ไม่ได้หมายความว่าต้องจ่ายตังค์ก่อน?
"การที่เขาบ่งชี้เลือกไปแล้ว กรรมสิทธิ์โอนไปแล้ว แต่ข้อเท็จจริงผมไม่รู้ว่าในสถานการณ์แบบนั้น มีการตกลงกันมั้ยว่าไม่เอา โทรไปบอกเขาหลังพี่เซ็นหรือเปล่า พฤติกรรมแบบนี้ต้องไปให้ปากคำ แต่ถามว่าจะให้คำแนะนำยังไง ลองไปฟ้องร้องคดีแพ่ง เรียกร้องสิทธิ์ไป"
ทำไมไม่ยืมตังค์เพื่อนแล้วจะจบ?
ไพ : "ถ้ารู้ว่าเลขตัวนั้นถูกรางวัลที่หนึ่ง ฉันจะเดินไปเอากระเป๋าตังค์ที่รถเลย"
ถ้าไม่ถูกพี่จะไม่เอาเหรอ?
ไพ : "ไม่ใช่ ก็รู้อยู่แล้วว่าน้องรัตน์ซื้อขายกับกุล่มนางรำแบบนี้ประจำ เพื่อนบอกว่าไม่ต้องห่วง ถูกไม่ถูกเขาตามเก็บอยู่แล้ว แล้วความใจซื่อของเรา เห็นกัน รำด้วยกัน"
ถ้าสังคมตั้งคำถาม ไม่ได้จ่ายตังค์เลยเขา น่าจะยืมเพื่อนๆ ข้างๆ ไปจ่าย จะตอบยังไง?
ไพ : "ไม่เห็นเพื่อนเขาถือกระเป๋าตังค์นี่"

จะบอกว่าก็รู้รัตน์ติดเงินได้ เลยคิดว่าไม่ต้องไปยืมใคร เหมือนเราไปซื้อกาแฟแล้วรู้จักกัน เดี๋ยวมาจ่าย ถูกมั้ย?
ไพ : "ใช่ ก็เห็นทำแบบนั้นประจำ น้องเขาก็บอกว่าไม่เป็นไร ถูกไม่ถูกเดี๋ยวเอาไปส่งเหมือนกัน"
เจ๊เกียวบอกว่ายังไงคนขายล็อตเตอรี่ต้องรู้ว่ามีเลขรางวัลที่หนึ่งอยู่ที่แผงตัวเองเพราะเขามีต้นขั้ว และรู้ว่าคนถูกรางวัลที่หนึ่งจากแผง?
ออย นักข่าวช่อง 3 : "มันมีรายงานว่าตอนนี้ยี่ปั้่วสกลนครเขาตรวจเช็กกันแล้วว่ามีหรือไม่มี แต่คำตอบชัดๆ ยังไม่มี แต่ยี่ปั้วในสกลฯ คุยกันแล้ว"
ถ้ามีใครไปขึ้นเงินแล้วมีลายเซ็น?
ทนาย : "กองสลากไม่ได้พิจารณาลายเซ็น ป้าไพต้องไปเช็กกองสลากก่อนว่าใครเป็นคนขึ้นเงิน เมื่อรู้เป็นใครก็ค่อยไปไล่เบี้ย"ถ้าไม่ได้หวยทำยังไง?
ไพ : "อุ้ย ก็ไม่รู้ล่ะค่ะ"
ยังไงต้องเอาให้ได้ 12 ล้าน?
ไพ : "ถ้ามันได้ก็อยากได้ค่ะ" อยากพูดอะไร?
ไพ : "อยากพูดว่าเราอยู่ด้วยกัน อาชีพเราค้าขายด้วยกัน อยากให้ซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ตัวเอง"
คนละครึ่ง คนละ 6 ล้านได้มั้ย?
ไพ : "คนละครึ่งเคยคุยกับน้องเขาแล้ว แต่เขาบอกไม่รู้ ไม่เห็น แต่ ณ เวลานี้ไม่ครึ่งแล้วค่ะ"