ที่บริเวณสกาย์วอร์ค หน้าห้างสรรพสินค้ามาบุญครอง ภายหลัง น.ส.ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล หนึ่งในแกนนำกลุ่มราษฎรประกาศนัดรวมตัวกันเพื่อเรียกร้องให้มีการปล่อยตัวนายอานนท์ นำภา นายพริษฐ ชิวารักษ์ นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข และ นายปติวัฒน์ สาหร่ายแย้ม ที่อยู่ระหว่างการคุมขัง เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา 20.42 น. น.ส.ปนัสยา สิทธิจิรวัฒนกุล หรือรุ้ง ปนัสยาขึ้นปราศรัยว่า สิ่งที่เพื่อนเราถูกกระทำวันนี้ไม่ใช่การฝากขังแต่เป็นการขังระหว่างพิจารณาคดี ซึ่งจะฝากขังนานแค่ไหนก็ได้ เราไม่อาจรู้ว่าเพื่อนเราทั้ง 4 คน จะออกมาอีกครั้งเมื่อไหร่
ที่ผ่านมา พี่อานนท์ นำภา เคยบอกว่าทางศาลส่งสัญญาณจะยื้อเวลาให้ได้ถึงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ เท่านั้น ตนเพิ่งเข้าใจวันนี้ เพราะวันดังกล่าว ตนและเพื่อนๆ ต้องเดินทางไปที่อัยการสูงสุด และไม่รู้ว่าจะโดนขังระหว่างพิจารณาคดีด้วยอีกหรือไม่
น.ส.ปนัสยา กล่าวอีกว่า ในทุกวันที่มีม็อบทุกคนออกมา เพราะเรามีความหวังร่วมกันว่า วันหนึ่งทุกคนจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ทุกคนที่เป็นคนจนจะลืมตาอ้าปากได้ ไม่ต้องขายข้าวของจนหมดตัว ฝากไปถึงรัฐบาล ว่าขอให้เห็นใจลูกหลาน ที่ต้องเติบโตมาในระบบผังเมือง ระบบคมนาคมแบบนี้ และฝากถึงคนที่ไม่เคยออกมา ว่าชีวิตของเราไม่ได้อยู่แต่แบบนี้ เราจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้