ดังเช่น"สโรชา"ตัวอย่างเยาวชนสู้ชีวิตที่สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามของการดิ้นรนเพื่อให้ได้เรียนในระดับมหาวิทยาลัย โดยมีความหวังว่ายิ่งมีการศึกษาดีเท่าไร ชีวิตและความเป็นอยู่ของตนเองและครอบครัวจะยิ่งดีขึ้นเท่านั้นการที่เลือกมาเรียนที่สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ (PIM) เพราะมีเป้าหมายที่จะเป็นครู และไม่อยากพึ่งพาเงินจากครอบครัว เพราะเข้าใจถึงข้อจำกัดและสถานะของทางบ้าน ซึ่งการเรียนที่นี่ได้รับทั้งทุนการศึกษา และสามารถเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ทำให้มีรายได้ส่งกลับไปให้พ่อแม่และน้องๆ ได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังได้รับทุนค่าครองชีพแบบให้เปล่าจากกองทุนเพื่อชีวิตแห่งการเรียนรู้ (PIM SMART) ซึ่งโอกาสที่ได้รับทั้งหมดนี้ ทำให้สามารถเดินตามความฝันได้ และยังมีโอกาสได้ไปเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยนณSias International University() ประเทศจีนอีกด้วย
สิ่งหนึ่งที่ซาโรคำนึงเสมอคือ เรื่องของความกตัญญู ซึ่งเธอเชื่อว่าเป็นสิ่งที่ทำให้สามารถก้าวมาถึงวันนี้ได้ โดยเธอกล่าวว่าเราต้องกตัญญูต่อทุกคนที่มีพระคุณต่อเรา และไม่ว่าเราจะเจออุปสรรคหรือปัญหาอะไร ให้เรามองว่านั่นคือบทเรียนที่จะทำให้เราก้าวไปสู่ความสำเร็จ รวมไปถึง เราต้องคิดบวกอยู่เสมอ และที่สำคัญที่สุดคือ เราต้องมองเห็นคุณค่าในตัวเอง
สำหรับการเป็นครูในแบบซาโรนั้น เธอย้ำว่า ไม่ใช่แค่ครูที่สอนหนังสือในโรงเรียนเท่านั้น แต่จะเป็นแบบอย่างที่ดี เพื่อเป็นเสมือนแรงผลักดันให้คนอื่นๆ ได้เติบโตต่อไป โดยความสุขของเธอในวันนี้ คือการได้เห็นครอบครัวมีความสุข แม้จะไม่ได้มีเงินทองมากมาย แต่สิ่งสำคัญกว่านั้นคือการได้เห็นทุกคนในครอบครัวมีความสุข และภูมิใจกับความสำเร็จของเธอเอง
ด้านนายธวัช ยะสุกิมครูชำนาญการพิเศษ โรงเรียนบ้านห้วยผึ้ง อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ซึ่งดูแลและสอนซาโรมาตั้งแต่เด็ก เล่าว่า ซาโรเป็นเด็กที่ชอบทำกิจกรรม และตั้งใจเรียนมาก ทำให้รู้สึกภูมิใจ ที่วันนี้ได้เห็นนักเรียนคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเด็กชนเผ่าตัวเล็กๆ สามารถมาไกลได้ขนาดนี้ ขณะเดียวกัน ซาโรยังเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างให้แก่นักเรียนรุ่นน้องอีกหลายคน ในเรื่องของการต่อสู้เพื่อให้ได้เรียนหนังสือ รวมถึงความตั้งใจจริงในการสร้างความฝันของซาโรให้เป็นจริง เป็นสิ่งที่น้องๆ ควรนำไปปรับใช้เพื่อให้ประสบความสำเร็จเหมือนกับรุ่นพี่อย่างซาโรต่อไป
ขณะที่นายอาหมือ ตาเปี๊ยกและนางสาวหมีคน ซีหมื่อพ่อและแม่ของซาโร ได้บอกเล่าเรื่องราวความรู้สึกดีใจที่มีต่อซาโรว่า ภูมิใจอย่างมากที่ได้รู้ว่าลูกสาวกำลังจะจบปริญญาตรี ซึ่งตนไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าลูกสาวจะเดินมาได้ไกลขนาดนี้ เพราะข้อจำกัดด้านฐานะของครอบครัว จึงไม่กล้าฝันเรื่องอนาคต แต่พอมาได้เห็นลูกทำได้อย่างที่ฝัน ทำให้ตนทั้งสองรู้สึกภูมิใจเป็นอย่างมาก