วิกฤติน้ำท่วมขังสู่ปัญหาน้ำเน่าเสีย

13 ธันวาคม 2563 เป็นเวลาร่วม 2 สัปดาห์ที่มีน้ำท่วมขังในพื้นที่อย่างน้อย3อำเภอที่อยู่ปลายน้ำคืออำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอเชียรใหญ่และอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราชและมีแนวโน้มที่จะขยายเวลาออกไปอีกอย่างน้อย 1สัปดาห์จนกว่าน้ำจะแห้งกลับสู่ภาวะปกติ แต่หากมีภาวะฝนตกหนักซ้ำมาอีกโอกาสที่น้ำจะท่วมขังก็จะกินเวลาออกไปยาวนานนับเดือน

น้ำที่เปลี่ยนสีจากสีขาวขุ่นเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและสีดำในที่สุด บางพื้นที่มีกลิ่นเหม็นร่วมด้วย ซึ่งเป็นสัญญาณชัดเจนถึงภัยอันตรายที่ห้ามแช่น้ำโดยเด็ดขาดโดยเฉพาะเด็กๆ

การใช้ชีวิตของชาวบ้านลุ่มน้ำปากพนัง ในช่วงนี้จึงต้องพยายามเลี่ยงการลงน้ำและแช่น้ำ ทำให้ชาวบ้านส่วนใหญ่หันมาใช้เรือพายแทนดังนั้นจึงไม่ต้องแปลกใจหากเห็นชาวบ้านในพื้นที่พายเรือทั้งที่น้ำตื้นและสามารถเดินเองได้เพราะนี่คือหนึ่งในรูปแบบที่ชาวบ้านแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าด้วยตัวเอง

สำหรับน้ำที่เน่าเสียนั้นชาวบ้านบอกว่าเกิดจากหญ้าที่ถูกน้ำท่วมขังนานจนเน่าเสีย ส่วนกลิ่นเหม็นนั้นน่าจะมาจากสารเคมีที่มีการฉีดพ่นฆ่าหญ้าตลอดจนสารเคมีที่ใช้ในการเกษตร ซึ่งเมื่อถูกน้ำท่วมขังนานๆ ทำให้ละลายผสมปนเปื้อนไปกับน้ำท่วมที่อยู่ในพื้นที่
ดังนั้นการแช่น้ำนานๆ จึงยิ่งมีภาวะเสี่ยงสูงที่จะเกิดปัญหาโรคผิวหนังตามมา