ศ.ดร.สมพงษ์ จิตระดับ อาจารย์คณะครุศาสาตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า เด็กไทยในปัจจุบันหรือ 1ใน3 ด้อยคุณภาพ จากภาวะทุพโภชนาการ ความแคระแกน น้ำหนักส่วนสูงต่ำ "เพราะขาดโอกาสในเรื่องของอาหารเช้าที่บางโรงเรียนไม่ได้มีให้รับประทาน ส่งผลต่อการเรียนหนังสือ เป็นปัญหาเรื่องของคุณภาพชีวิต"
อีกทั้งในเรื่องของครอบครัวพ่อแม่อาจจะไม่ได้เลี้ยงลูกเอง เพราะต้องออกไปทำงานหาเช้ากินค่ำ ขณะที่ชนชั้นกลางส่วนใหญ่มีลูกค่อนข้างน้อย หรือถ้ามีลูกจะต้องคิดหนัก ทั้งการเลี้ยงดูและการเรียนการสอนที่ค่อนข้างสมบูรณ์ ในองค์ประกอบของครอบครัวไทยสถานการณ์น่าเป็นห่วงมาก เด็กเกิดน้อยลง และด้อยคุณภาพ แล้วพัฒนายาก
ทั้งนี้เด็กเกิดความเหลื่อมล้ำโรงเรียนในเมืองกับชนบท การแย่งเด็กนักเรียนจึงถือเป็นเรื่องใหญ่ เด็กที่พอมีฐานะทางบ้านก็จะหนีจากโรงเรียนขนาดเล็ก จะไปเรียนรวมกันที่อำเภอหรือจังหวัด สิ่งที่ค้นพบคือ เด็กห้องหนึ่งในแต่ละจังหวัดมี40-50คน แต่โรงเรียนขนาดเล็กที่มีอยู่จำนวน 15,000โรงเรียนทั่วประเทศ โรงเรียนหนึ่งเฉลี่ยเด็กนักเรียน 40-50คนเท่านั้นเอง ดังนั้นโรงเรียนขนาดเล็กรอการยุบควบรวมตามกระทรวงศึกษาธิการ
"จากข้อมูลพบว่า เด็กที่มีความสุ่มเสี่ยงเป็นเด็กยากจนพิเศษ ประมาณกว่า 7แสนคน อีกทั้งเมื่อเจอสถานการณ์โควิดทำให้เพิ่มเด็กอีกประมาณ 2-3แสนคน จะส่งผลให้เด็กค่อยๆ หลุดจากการศึกษา"