นายสุเวช เล่าว่า เหตุการณ์เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2531 เวลาประมาณ 02.00 น. กลุ่มชายฉกรรจ์ 6 คน ได้อาศัยความมืดแอบเข้าไปในวัดศรีปิงเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของโบราณสถานเวียงลอ แอบเข้าไปยกองค์พระเจ้าตองจากที่ประดิษฐาน บริเวณศาลาหลังเก่าสองชั้นที่มีกรงเหล็กปิดกั้นล้อมไว้อย่างหนาแน่น พร้อมพระพุทธรูปสัมฤทธิ์อื่นๆ อีก 3 องค์ เนื่องจากเจ้าอาวาสในสมัยนั้นเกรงว่าจะมีขโมยมาลักไป จึงได้ทำกรงล้อมปิด
พร้อมกันนั้น ได้นำเอาสีน้ำมันมาทาปิดองค์ทองสัมฤทธิ์ทั่วองค์เพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตาแลดูไร้ค่า ทั้งนี้ตรงบริเวณยอดเกศายังเป็นทองคำแท้หนักเท่าไหร่มิทราบได้ แต่เนื่องจากเป็นวัตถุทางใจก็ไม่อาจที่ประเมินค่าของทองคำนั้นได้ จากนั้นนำขึ้นรถสองแถวไปส่งให้พ่อค้าของเก่าที่ จ.เชียงราย ก่อนที่จะนำไปขายต่อให้พ่อค้าที่กรุงเทพฯ ดังนั้น ชุมชนเวียงลอ มีความพยายามตามหาพระเจ้าตองอย่างต่อเนื่องมาตลอด ล่าสุดประกาศขอบูชาคืน หรือมีผู้ใดชี้เบาะแส จะมอบสินน้ำใจให้ 100,000 บาท
ด้านนายมนัส เวียงลอ อดีตผู้ใหญ่บ้านเวียง กล่าวว่า พระเจ้าตอง เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์มากถ้าจะถ่ายรูป พระเจ้าตอง ต้องนำดอกไม้ธูปเทียนมาขออนุญาตองค์ท่านก่อนถึงจะถ่ายรูปติด และยังมีเรื่องอภินิหารอีกอย่างคือ การจะยกหรือเคลื่อนย้ายองค์ท่าน หากไม่ยกพานดอกไม้ธูปเทียนอนุญาต ผู้ชายฉกรรจ์ กว่า 10 คนก็ไม่สามารถยกขึ้นได้แม้แต่น้อย
