ม.2 ไม่กล้าไป รร. อายเพื่อน ถูกครูล้อปมด้อย

จากกรณีที่ผู้ใช้เฟซบุ๊ก ชื่อเจ้านาย เจเจ ได้โพสต์ข้อความว่า สอบถามผู้รู้หน่อยครับ...พอดีมีหลานเรียนอยู่โรงเรียนแห่งหนึ่งซึ่งหลานมีตาที่ผิดปกติคือ ตาข้างนึงมองไม่ค่อยเห็น...วันนี้ได้ไปโรงเรียนตามปกติ แต่โดนอาจารย์ท่านนึงด่าว่าด้วยถ้อยคำที่ไม่เหมาะสมซึ่งอาจารย์ท่านนี้เอาปมด้อยของเด็กมาด่า..ว่าเด็กตาเหล่บ้าง ด่าว่าเด็กตาบอดบ้าง ขึ้นมึงขึ้นกูทั้งๆที่เด็กคนนี้ไม่เคยมีพฤติกรรมก้าวร้าวแม้แต่อย่างใด..แถมยังช่วยงานพ่อแม่ทุกอย่างถือว่าเป็นเด็กดีคนนึงเลย แต่วันนี้มาเจอเหตุการณ์แบบนี้ทำให้เด็กกลับมาถึงบ้านอยู่แต่ในห้องไม่กินข้าว แถมมานอนร้องกับแม่บอกว่าจะไม่เรียนแล้วเพราะอายเพื่อน เพราะในขณะที่อาจารย์ท่านนี้ด่าได้มีเพื่อนๆของน้องอยู่กันหลายคนซึ่งทำให้น้องอับอายมาก เครียดร้องให้ตลอด เลยอยากถามว่าอาจารย์ท่านนี้มีพฤติกรรมเหมาะสมหรือ..ที่เอาปมด้อยของเด็กมาด่าแบบนี้ ทางเราผู้ปกครองควรทำอย่างไรได้บ้างเพราะตอนนี้สภาพจิตใจของเด็กมันย่ำแย่มาก อาจารย์ท่านนี้ควรมีความรับผิดชอบอย่างไร ขอรบกวนผู้รู้ให้คำแนะนำครับ....โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งใน อ.วังวิเศษ จ.ตรัง. ปล.#ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงสถาบันแต่อยากให้ครูท่านนั้นออกมารับผิดชอบต่อคำพูดครับ 

ล่าสุดวันนี้ (22ส.ค.) ผู้สื่อข่าวได้ลงพื้นที่ ม.2ต.วังมะปราง อ.วังวิเศษ จ.ตรัง เพื่อสอบถามเรื่องราวและความเป็นมาดังกล่าว โดยน้องบอย นามสมมุติ วัย16ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่2ได้ให้สัมภาษณ์แก่ผู้สื่อข่าวว่า เหตุเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่20ส.ค. ในช่วงบ่ายที่ผ่านมา ว่า คุณครูคนดังกล่าวเป็นครูผู้ชาย สอนวิชาดนตรี ซึ่งขณะนั้นได้ลงโทษตีเพื่อนของตน2คนก่อน ด้วยอารมณ์หงุดหงิด และเมื่อเดินมาที่ตนเอง จึงพูดว่า "มึงไปไหนไอ้ตาเหล่ ไม่จบไม่สิ้นจริงพวกตาเหล่นี้" แกบอกว่าแกดูออกตาของตนเองเป็นอย่างไร ซึ่งได้พูดใส่อารมณ์ต่อหน้าเพื่อนๆหลายคน ตอนนั้นรู้สึกเสียใจมากและพูดอะไรไม่ออกเลย ก่อนหน้านี้คุณครูก็ไม่เคยพูดแบบนี้มาก่อนครั้งนี้เป็นครั้งแรก และตั้งแต่เกิดเรื่องตนเองก็ไม่ได้ไปโรงเรียน รู้สึกอายเพื่อน ความรู้สึกตอนนี้แย่มาก วันจันทร์นี้ตนเองก็ไม่รู้ว่าจะกล้าไปโรงเรียนไหม

ด้านเป็นน้าชาย บอกว่าหลานมาเล่าให้ฟังก็รู้สึกสะเทือนใจ เพราะมันเป็นปมของเด็ก และไม่เข้าใจว่าทำไมอาจารย์ที่สอนนำปมของเด็กมาย่ำยีเด็ก รู้สึกว่าไม่เหมาะสมที่อาจารย์ออกมาพูดแบบนี้ กลับบ้านมาเด็กก็มาร้องไห้ และเสียใจอยู่ในห้องนอน โดยปกติเขาพยายามมองข้ามไป และเมื่อวานได้ไปหาอาจารย์ท่านนี้แล้วและอาจารย์ได้ขอโทษในฐานะผู้ปกครองก็น้อมรับไว้ แต่ในส่วนของจิตใจเด็กจะแก้อย่างไร หลักจากนี้ก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรแต่อยากจะทราบว่าอาจารย์ท่านนี้มีประสงค์อะไรที่พูดไปแบบนั้น และมันเป็นตราบาปของเด็กจะมาบูลลี่เด็กคงจะไม่ได้เป็นถึงอาจารย์สอนเด็กคงไม่เหมาะสม อยากให้อาจารย์ท่านนี้รับผิดชอบต่อตัวอาจารย์เองว่าอย่างไร เพราะวันนั้นเด็กนักเรียนก็อยู่เยอะ ทาง ผอ.โรงเรียนรับทราบและให้ทางอาจารย์โทรมาขอโทษ 

แต่ในแง่ของความเป็นเด็ก ความรู้สึกของเด็กจะรู้สึกอย่างไร เขาก็ยังไม่ได้ไปโรงเรียนตั้งแต่วันศุกร์ เพราะเด็กไม่กล้าไปโรงเรียน เพราะเขาอายด้วย จิตใจเขาแย่ด้วย และผู้ปกครอง พ่อแม่ ญาติพี่น้อง ไม่เคยถามว่าตาของน้องเป็นอย่างไร เพราะจะมีผลกระทบต่อจิตใจเขา มีแต่ให้กำลังใจมาตลอด น้องเองก็พูดเลยว่าเขาพยายามมองข้ามไปตลอด และมีเด็กหลายคนยังพูดกันว่าอาจารย์พูดคำหยาบบ่อยครั้ง