ผศ.ดร.เชษฐา อธิบายว่า ยุทธศาสตร์ "กินทีละคำ" หมายถึงว่า ท้ายสุดแล้วฝ่ายต้านรัฐบาลจะเลือกวิถีทางประนีประนอมในระดับหนึ่ง เริ่มจากการให้บางม็อบส่งข้อเสนอสุดโต่งเรื่องสถาบัน จากนั้นก็ให้บางม็อบถอยมายืนยัน 3 ข้อเรียกร้องแรก (แก้รัฐธรรมนูญ, ยุบสภา-ลาออก, หยุดคุกคาม) เมื่อรัฐบาลตอบรับข้อเสนอเรื่องสถาบันไม่ได้ ก็ต้องยอมประนีประนอมมาดำเนินการเรื่องข้อเรียกร้อง 3 ข้อหลักของผู้ขุมนุม คือต้องแก้รัฐธรรมนูญเพื่อเปิดทางให้ตั้ง ส.ส.ร. หรือสภาร่างรัฐธรรมนูญชุดใหม่
แต่การแก้ไขรัฐธรรมนูญจะยังไม่มีการแตะเรื่องโครงสร้างการปกครองหรือสถาบันพระมหากษัตริย์ แต่จะมุ่งไปที่การแก้กติกาเลือกตั้ง และตัดอำนาจ ส.ว.ไม่ให้โหวตเลือกนายกรัฐมนตรี เพื่อให้มีการจัดการเลือกตั้งใหม่โดยเร็วภายใต้กติกาใหม่ ซึ่งจะทำให้กลุ่มการเมืองฝ่ายตรงข้ามรัฐบาลมีโอกาสชนะเลือกตั้ง และเข้าไปเป็นรัฐบาลกุมอำนาจแทน แล้วลดทอนบทบาทของกองทัพเพื่อป้องกันการรัฐประหาร จากนั้นก็ตั้งคณะกรรมการศึกษาแนวทางการแก้ไขหรือยกร่างรัฐธรรมนูญ แล้วรอดูกระแสอีกครั้งว่าจะแก้ไขได้ระดับไหน เพื่อเลี้ยงกระแสสนับสนุนจากคนรุ่นใหม่ในประเด็นที่พวกตนจุดเชื้อไฟไว้ให้เป็นฐานทางการเมืองต่อไป