เยอรมนี พ่อค้าอาวุธนอกกรอบ EU

ผลการศึกษาโดยสถาบันวิจัยสันติภาพแฟร็งค์เฟิร์ต หรือ PRIF บอกว่า เป็นเวลานานแล้วที่เยอรมนีขายอาวุธและกระสุนให้กับประเทศที่ได้รับผลกระทบจากสงครามและวิกฤติการณ์ต่าง ๆ ไปจนถึงประเทศที่ละเมิดเรื่องสิทธิมนุษยชน และภูมิภาคที่มีความตึงเครียด
ภายใต้หลักเกณฑ์ของอียู ประเทศที่ได้รับอาวุธจากชาติสมาชิกอียู จะต้องเคารพเรื่องสิทธิมนุษยชนและกฏหมายระหว่างประเทศ รวมถึงธำรงค์ไว้ซึ่งสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาค แต่นับตั้งแต่ปี 2533 เยอรมนีได้ทำสัญญาขายอาวุธกับประเทศต่าง ๆ ที่มีประวัติทางด้านสิทธิมนุษยชนย่ำแย่ อย่างแอลจีเรีย , อียิปต์ และอินโดนีเซีย โดยบ่อยครั้งเป็นการขายอาวุธเก่าออกไป และในหลายๆ กรณี อาวุธเหล่านี้ก็เข้าไปอยู่ในพื้นที่สงคราม อย่างในกรณีของอินโดนีเซีย เรือที่ทำในเยอรมัน ก็ถูกพบว่าได้ลำเลียงทหารเข้าไปในอาเจ๊ะห์ สมัยที่ที่นี่เกิดปัญหาการแบ่งแยกดินแดน

ผลการวิจัยทำให้เกิดความวิตกกังวลกรณีที่เยอรมนีสนับสนุนเทคโนโลยีทางการทหารให้กับซาอุดิอาระเบียและตุรกีมาอย่างยาวนาน เมื่อปีที่แล้ว รถถังหลักรุ่น  Leopard 2A4  ทำในเยอรมัน ถูกนำไปใช้ในการบุกซีเรียของตุรกี ส่วนซาอุดิอาระเบียก็ทำสงครามทางอากาศในเยเมนมาตั้งแต่ปี 2558 โดยแม้ว่าจะมีรายงานเรื่องผู้เสียชีวิตจำนวนมากของฝ่ายพลเรือนบนภาคพื้นดิน รัฐบาลเยอรมันก็ยังอนุมัติเรื่องการขายอาวุธมูลค่า 1 พัน 500 ล้านยูโรให้กับซาอุดิอาระเบียนับตั้งแต่ที่การโจมตีเปิดฉากขึ้น หรือแม้กระทั่งเครื่องบิน Tornado และ Eurofighter Typhoon ที่ซาอุดิอาระเบียได้มาจากอังกฤษ ก็ยังใช้ชิ้นส่วนที่ผลิตในเยอรมนี

ขณะที่กลุ่มรณรงค์ด้านสิทธิมนุษยชนระดับโลก อย่าง  Human Rights Watch ก็เรียกร้องมานานแล้วให้เยอรมนียุติการขายอาวุธให้ซาอุดิอาระเบีย นักการเมืองฝ่ายค้านบางคนก็กดดันรัฐบาลไม่ให้เดินหน้าปฏิบัติตามข้อตกลงกับตุรกี จนในที่สุด เยอรมนีก็ตอบสนองต่อเสียงเรียกร้อง และระงับการขายอาวุธให้กับสองประเทศนี้เอาไว้ก่อนในปี 2561 และ 2562
แต่ผลการศึกษาก็บอกว่า เรื่องนี้ไม่เพียงพอ พวกเขาบอกว่าเรื่องนี้ยังมีช่องโหว่ และวันเวลาของการระงับการขาย ก็มีลิมิตของมันอยู่