16 แรงงานเมียนมาร์ เหมารถตู้หนีนายจ้าง โดนสกัดต้องนอนโรงพัก

เย็นวันที่7 มิ.ย.2563 ร.ต.อ.ชำนาญ คงทอง พงส.สภ.หลังสวน อ.หลังสวน จ.ชุมพรรับแจ้งจาก สายตรวจ จยย.ว่า มีเหตุคนขับรถตู้กับแรงงานต่าวด้าว กำลังโต้แย้งกันเรื่องการเดินทาง ในปั้มน้ำมันแห่งหนึ่ง ริมถนนเอเซีย41 ไม่สามารถตกลงกันได้ จึงให้นำมาเจรจาที่ สภ.หลังสวน โดยร.ต.อ.ชำนาญ สอบสวนได้การ ว่า "นายมูฮำมัดซากี หะยีสะแม อายุ 51 ปี เจ้าของรถตู้โตโยต้าสีขาว ทะเบียน 30-0689 ยะลาและ นายเจะฮารงยูโซะ อายุ55 ปี เจ้าของรถตู้โตโยต้า สีบรอนเงิน ทะเบียน ทะเบียน 36-0043 ภูเก็ตพร้อมด้วยแรงต่างด้าว จำนวน16 คน ทั้งหญิงและชาย ออกเดินทางจาก จ.ปัตตานี ตั้งแต่ เวลา 05.00 น.ของวันที่ 7 มิ.ย.63 มุ่งหน้า สถานีขนส่งหมอชิต 2 กทม.

แต่เมื่อมาถึงอ.หลังสวน จ.ชุมพร ได้มีโทรศัพท์ จากผู้ที่อ้างว่า เป็นนายจ้างของ แรงงานต่างด้าวทั้ง 16 คน ให้นำตัวแรงงานต่างด้าวกลับไปยัง จ.ปัตตานี ทำให้ คนขับรถตู้ทั้ง 2 เลี้ยวรถจะกลับไปยัง จ.ปัตตานี แต่ แรงงานต่างด้าวทั้ง 16 คนไม่ยอมกลับ พร้อมทั้ง ส่งเสียงเอะอะโวยวายลั่นรถทั้ง 2 คัน คนขับรถทั้งสองจึงเลี้ยวเข้าปั้มน้ำมันริมทาง ก่อนที่สายตรวจ จยย. สภ.หลังสวนจะผ่านมาพบ สังเกตเห็นความผิดปกติ จึง ให้คนขับรถทั้ง 2 คัน นำตัวทั้งหมดไปยัง สภ.หลังสวน เพื่อ สอบสวนรายละเอียด

น.ส.โบส(BOUK)ชาวเมียนมาร์ อายุ 23 ปี ที่สามารถพูดไทยได้เพียงคนเดียว กล่าวว่า"เดินทางมาจาก ประเทศเมียนมาร์ เมื่อปลายเดือน ก.พ.63 ผ่านนายหน้าจัดหางาน ของประเทศเมียนมาร์ เสียเงินค่านายหน้า เป็นเงินคนละ 30,000 บาท โดยทำสัญญาว่าจ้าง ให้ไปทำงานด้านการทาสีในประเทศไทย ได้ค่าจ้างวันละ 320 บาท

จึงเดินทางเข้าประเทศไทย อย่างถูกต้องตามกฏหมาย มีบัตรอนุญาตให้ทำงาน ไปจนถึง ปี คศ.2022ทางด่านแม่สอด จ.ตาก และมีนายจ้างคนไทยไปรับ นำตัวไปยัง จ.ปัตตานี แต่กลับเอาไปทำงานเป็นแรงงานก่อสร้าง เช่นตัดเหล็ก และงานก่อสร้างอื่นๆในโครงการทำถนนแห่งหนึ่ง ใน จ.ปัตตานี ซึ่งพวกตนก็จำใจทำ เนื่องจาก เดินทางไปไกลและเสียงเงินค่านายหน้า อีกทั้งต้องหาเงินส่งกลับไปดูแลครอบครัว ที่ประเทศเมียนมาร์

"แต่ในเดือน มี.ค.63 ได้ทำงานเพียง 16 วัน เมื่อถึงสิ้นเดือน ได้เงินเพียง 4000 กว่าบาท ในอีก2 เดือน คือ เม.ย.-พ.ค. ก็ มีงานให้ทำเพียงเดือนละ 16วัน เนื่องจาก บริษัทสร้างถนนดังกล่าว มีคนงานเยอะมาก แทนที่พวกตนจะได้เงินค่าจ้างเดือนละ 9,000 กว่าบาท ก็ได้เพียง 4000 กว่าบาท เมื่อหักค่าใช้จ่ายส่วนตัวก็เหลือเพียงเดือนละ 1,000 กว่าบาท เนื่องจากต้องซื้ออาหารกินเอง จึงเหลือเงินส่งกลับไปช่วยครอบครัวน้อยมาก ไม่คุ้มกับค่านายหน้าที่ต้องเสียไป

อีกทั้งไม่ตรงกับข้อตกลงที่ทำกับนายหน้าในประเทศเมียนมาร์ อีกทั้งคาดว่างานที่จะได้ทำก็จะน้อยลงเรื่อยๆ ค่าใช้จ่ายก็สูงขึ้นเนื่องจาก ราคาสิ่งของต่างๆสูงขึ้นทุกด้าน จึงไปพูดกับนายจ้างที่เป็นคนไทยในบริษัทดังกล่าว ว่าต้องการจะเดินกลับประเทศเมียนมาร์ หรือไปหางานทำที่อื่น อาทิ กทม. แต่นายจ้างคนดังกล่าวไม่ยอม เมื่อคุยได้2ครั้งก็ ไม่ยินยอม และเริ่มไม่มีงานให้ทำ ความเป็นอยู่ก็เริ่มลำบากขึ้น

จึงตัดสินรวบรวมเงินจากเพื่อนคนงานชาติเดียวกัน คนละ 2,000 บาท ไปว่างจ้างรถตู้ จาก คนขับรถทั้ง2 คน ให้ไปส่ง ที่ ตลาดหมอชิต2 กทม.แต่ก็มาถูกนายจ้างโทรมาระงับการเดินทาง อ้างว่าคนขับรถทั้ง 2คันทำผิด กม. และนายจ้างบอกว่าจะเดินทางจาก จ.ปัตตานี มาเจรจา กับแรงงานต่างด้าวทั้งหมดในคืนนี้ แต่แรงงานต่างด้าวทั้งหมดบอกว่าไม่ขอกลับ ทำงานกับนายจ้างคนเดิมอีกแล้ว ขอไปตายดาบหน้า ใน กทม.จะดีกว่า ขืนกลับไปที่เดิมมีหวังอดตายแน่นอน"

แรงงานต่างด้าวทั้ง 16 คนพร้อมด้วยคนขับรถตู้ รอนายจ้างจนถึงเวลา 22.00น.ก็ยังไม่เห็นวี่แวว นายจ้าง เมื่อโทรศัพท์กลับไปก็ไม่ยอมรับสายทำให้กลุ่มแรงงานต่างด้าวทั้งหมดพร้อมทั้งคนขับรถตู้ทั้ง 2 คน ต้องอาศัยพื้นที่ ของ สภ.หลังสวน จ.ชุมพร เป็นที่หลับนอนก่อนจะตื่นมาเผชิญหน้ากับชะตากรรมในเช้าวันรุ่งขึ้นต่อไป