ล่าสุดเฟซบุ๊ก Arthit Kannikar หรือ "ครูเบิร์ด" ได้ออกมาโพสต์ อยากให้พักความเกลียดชัง "ลุงตู่" ลง
โดยระบุว่า..เมื่อวานคงได้เห็นสภาพลุงตู่ของเรากันแล้วนะครับ อิดโรย ผอมซูบ แววตาเหนื่อยล้ามาก ปากบอกชวนเราสู้ แต่สีหน้าอ่อนระโหย สองมือยังกำหลวมๆ แบบไม่ค่อยจะมีแรงเลย
...ผมอยากให้พักความเกลียดชังลุงตู่ลงแว้บนึงขณะที่อ่านข้อความถึงตรงนี้ ไล่อ่านสองย่อหน้าถัดไปนี้ช้าๆ แล้วคิดตาม
...สมมุติลุงคนนี้เป็นพ่อคุณ ตาคุณ ปู่คุณ ลุงคุณ ที่อายุเค้าเลยเกษียณแล้ว แต่ยังต้องทำงานทุกวัน (นายกไม่มีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์) และทุกวันที่ทำงาน มีคนหลายล้านรอรุมแช่งรุมด่า สารพัดคำหยาบคาย แช่งชักไปถึงครอบครัว วงศ์ตระกูล ทั้งต่อหน้า ลับหลัง และในโซเชียล จะทำอะไรก็ไม่เข้าตา ชักช้า งุ่มง่าม ลังเล สั่งใครไปทำอะไรก็ไม่เข้าท่า หนำซ้ำ รังแต่จะสร้างปัญหาโยนกลับมาใส่หัวลุงทุกวัน ตามศักยภาพเท่าที่จะหาได้จากพวกของตน
...ที่สำคัญ ลาออกก็ไม่ได้ แค่คิดจะจรดปากกาเขียนใบลาออกยังไม่ได้เลย แล้วยังต้องทำงานในหน้าที่นี้ต่อไปไม่รู้ถึงเมื่อไหร่ โดยที่ยังถูกกระทำซ้ำๆ อย่างหนักหน่วงทุกวันวนไป
...เอาล่ะ ลืมตา... จะด่าลุงต่อก็ไม่ว่า แต่ถ้าเป็นไปได้ ด่าลุงหรือด่ารัฐบาลแล้ว ช่วยให้ความร่วมมือกับรัฐในเรื่องที่จำเป็นต่อสวัสดิภาพส่วนรวมของประเทศกันด้วย เช่น การดูแลตัวเอง การเป็นหูเป็นตาคอยดูว่าใครติดเชื้อ แจ้ง เค้ากักกันตัวเองมั้ย ในสังคมมีความเคลื่อนไหวต่อเรื่องการติดเชื้อเช่นไร การกักตุนสินค้า การทำอะไรผิดจากสิ่งที่ควรทำในภาวะวิกฤตินี้ มีใครมีน้ำใจช่วยเหลือผู้ขาดแคลนได้ก็ช่วยกันดูแลกันเองแทนรัฐด้วย เพราะต้องยอมรับด้วยว่า ตอนนี้รัฐเราอ่อนแอ และพึ่งคนทำงานหน้างาน ในภาคปฏิบัติเป็นหลัก เอาใจใส่ ให้กำลังใจ ส่งกำลังสนับสนุนคุณหมอ พยาบาล เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและทีม "หน้าด่าน" กันด้วย
...ทุกๆ การกระทำมันส่งผลสะท้อนกลับมาหาประชาชนเองนั่นแหละ ไม่ว่าผู้นำจะเป็นลุงตู่หรือใครก็ตาม
...ผมเอง ณ จุดนี้ ถึงผมไม่ได้ชื่นชมลุงเหมือนแต่ก่อน (เต็ม 10 ผมให้ลุง 3-4 คะแนน) เหมือนในสมัยที่ลุงคือนายทหารขี่ม้าขาวมาสยบความรุนแรงในชาติ และนำประชาชนร่วมพิธีถวายเพลิงพระศพพ่อหลวง...แต่ในความไม่ชอบลุง ความเกลียดชังลุงต่างๆ นานา ผมก็เข้าใจลุงเค้านะ ไม่มีใครอยากยืนอยู่ ณ จุดที่ลุงยืนหรอก มันเหนื่อย ท้อ หมดแรงลงทุกวัน แทนที่จะได้พักเหมือนพ่อคนอื่นๆ ลุงคนอื่นๆ ที่เลี้ยงหลาน จิบน้ำชาอยู่บ้านสบายๆ
...เชื่อผมดิ ด่าลุงไปก็ไม่ได้อะไร ได้แค่สะใจและทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม!!
ปล. ถ้าเราไม่ชอบหัวหน้าห้อง พอเค้าสั่งให้ยืนให้ตรงแถว แล้วเราก็ไม่ฟัง เพราะเราไม่ชอบ สุดท้ายแถวก็แตก มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย เราไม่ชอบหัวหน้าห้องนั่นส่วนนึง แต่จิตสำนึกส่วนตัวว่าเราต้องยืนให้ตรงแถว แถวของห้องเราถึงจะสวย เป็นระเบียบ จัดการอะไรได้ง่ายกว่าห้องอื่น มันต้องมี
ครูเบิร์ด