"แต่การที่สั่งงานไปเป็น 10 วันแล้ว ก็ไม่เข้าใจว่าระบบกระทรวงหรือระบบกรม จะต้องบริหารจัดการเป็นอย่างไร เพราะตอนที่บริหารงานเทศบาล ถ้า 7 วันแล้วเรื่องยังไม่ถึงนายกเทศมนตรีก็ต้องมีคำสั่งลงไปว่า ทำไมถึงเนิ่นนานอย่างนี้ แต่ระบบกรมก็ไม่ทราบว่าระยะเวลาต้องใช้ถึง 1 เดือนหรืออย่างไร จึงต้องไปตรวจสอบเองซึ่งจริงๆไม่ได้ต้องการอะไรมาก คุณไปถ่ายเอกสารมาให้เลยแล้วกัน เราต้องการแค่นี้เอง เราไม่ได้ถามว่าทำไมถึงยังไม่ได้ แต่เราบอกว่าขอเอกสารที่คุณมีอยู่ ช่วยถ่ายมาให้หน่อย แล้วจะไปดูเอง"
ถามอีกว่า เรื่องนี้ไม่ง่าย เพราะสมัย อาจจารย์ยักษ์ หรือ นายวิวัฒน์ ศัลยกำธร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในสมัยรัฐบาล คสช. ก็ทำเรื่องนี้ สุดท้ายก็เดินหน้าไปไม่ถึงไหน ท่านหวังในใจแค่ไหนว่ามันจะยกเลิกได้จริง นางสาวมนัญญา ตอบทันทีว่า ต้องได้สิ ต้องทำสุดความสามารถ ตอนนี้สารเคมีเข้ามากว่า 120,000 ตัน คิดเอาแล้วกันว่าสารพิษอันนี้ ถ้าประชากรมีเกือบ 70 ล้านคน เมื่อนำไปหารแล้ว หนึ่งคนยังต้องแบกภาระรับสารนี้ประมาณกว่า 1 กิโลกรัมเข้าสู่ร่างกาย มันร้ายแรงมากไหม กับในแผ่นดินนี้ที่เราต้องเจอสารพิษที่เราไม่ได้ต้องการ แล้วทำไมประชาชนซึ่งไม่มีส่วนได้ส่วนเสียจะต้องมารับตรงนี้ด้วย