เด็กรายนี้ยังเล่า ด้วยว่า นายจ้างเคยทำร้ายร่างกายโดยการใช้กรรไกรตัดกระดาษ, กรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้ เป็นอาวุธ ทิ่มตามแขน ขา หลัง หน้าอก มีบาดแผล ใช้ของแข็งคล้ายสากกะเบือตีที่บริเวณหน้า ปาก ใช้ไม้แขวนเสื้อยัดเข้าไปในปากแล้วดึงออก ได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส แต่ไม่เคยได้รับการรักษา ปล่อยให้แผลหายเองตามธรรมชาติ มีบางครั้งได้ทานยาแก้ปวดบ้าง ระหว่างพักอาศัยที่บ้านเกิดเหตุ
นายจ้างได้บอกว่าห้ามออกไปนอกรั้วบ้าน หากออกไปจะถูกตำรวจจับ หรือมีคนพาไปโกนหัว ทำให้เด็กเกิดความกลัว ไม่กล้าออกไปไหน หากมีเจ้าหน้าที่มาตรวจต้องคอยหลบซ่อน ห้ามไม่ให้เจ้าหน้าที่เห็น เมื่อเจ้าหน้าที่กลับไปแล้วนายจ้างจึงไปตามกลับมา ปกตินายจ้างจะอยู่บ้านตลอดเวลา ไม่ออกไปไหน
ต่อมาเมื่อประมาณช่วงต้นปี 2562 เด็กเห็นโอกาสที่นายจ้างไม่อยู่จึงรีบหลบหนีออกมาจากบ้าน ไปเร่ร่อนอยู่ข้างทาง สักระยะได้มี นายหลง (นามสมมุติ) พาไปอยู่ด้วย ได้ใช้โอกาสบังคับขืนใจข่มขืนกระทำชำเราโดยเด็กไม่ยินยอม จนชาวบ้านแถวนั้นเห็นทนไม่ได้ จึงได้พาตัวเด็กมาพบตำรวจสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองเพื่อให้การช่วยเหลือและจับกุมตัวนายหลง