นายวิมล ปิงเมืองหเล็ก นักประวัติศาสตร์ชาวพะเยา ระบุว่า โบราณสถานดังกล่าวนั้นในอดีตมีการก่อสร้างในสมัยเมื่อ 500-600 ปีที่ผ่านมา โดยจะมีการสร้างวัดในลักษณะที่ เป็นวัดที่ได้รับศิลปะการก่อสร้าง มาจากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งในยุคนั้นได้มีการก่อสร้างวัดบริเวณริมลำน้ำอิง จำนวนหลายวัดหลังจากที่ทางประมงได้มีการทำประตูระบายน้ำในปี 2482 จึงทำให้วัดดังกล่าวที่ตั้งเรียงรายบริเวณริมแม่น้ำอิง ถูกน้ำท่วมซึ่งโบราณสถานดังกล่าวนั้นคาดว่ามีอายุพอๆกับวัดติโลกอารามกลางกว๊านพะเยา รวมทั้งโบราณสถานบ้านร่องไฮ ซึ่งในช่วงที่น้ำกว๊านพะเยามีปริมาณที่สูงจะไม่สามารถมองเห็นวัดดังกล่าวได้เลย
.
แต่ในขณะนี้น้ำกว๊านพะเยา ลดลงจนสามารถสังเกตเห็นซากโบราณสถานได้อย่างชัดเจน ซึ่งวัดดังกล่าวนั้นในอดีตชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงวัดแห่งนี้จะเรียกว่า วัดย่าซ็อกแซ๊ก เนื่องจากเป็นที่อาศัยของคนจีนสมัยโบราณและจะมาทำสวนผักบริเวณใกล้ริมลำน้ำ ซึ่งอยู่ใกล้บริเวณวัดและชาวจีนคนดังกล่าวชาวบ้านจะเรียกย่าซ็อกแซ๊ก เนื่องจากคนจีนโบราณได้มีการนำความเชื่อในการนำผ้ารัดเท้าเพื่อให้เท้ามีขนาดเล็กและมีการเดินที่ซ็อกแซ๊ก ชาวบ้านเลยตั้งชื่อวัดดังกล่าวว่าวัดย่าซ็อกแซ๊ก.