"ธนาธร" เมิน! หากถูกมอง "วันนี้พูดอย่าง พรุ่งนี้พูดอีกอย่าง"

เพียงแค่เห็นว่ามันเป็นบทที่เคยสัมภาษณ์ผมตั้งแต่กลางปีที่แล้วเมื่อพรรคอนาคตใหม่ตั้งได้ไม่ถึง 3 เดือนดี แต่เพิ่งเอามาเผยแพร่เมื่อวานซืนนี้เอง ผมก็กดแชร์บทสัมภาษณ์นี้ทันทีโดยไม่ได้อ่านที่เหลือ
ทำไมผมถึงกดแชร์บทสัมภาษณ์นี้ทั้งๆ ที่ไม่ได้อ่านซะด้วย? เพราะผมไม่กลัวว่าคำตอบของผมจะเปลี่ยนแปลงไปจนมัน invalid ไปตามกาลเวลา ไม่ว่าจะปีที่แล้ว ปีนี้ หรือปีไหนๆ ถ้าเรามีหลักยึดทางอุดมการณ์ความคิดที่แน่นพอ มีความคงเส้นคงวาในจุดยืนมากพอ เราก็ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังว่าสิ่งที่เราพูดวันนี้หรือวันไหนจะใช้ได้หรือไม่ หรือจะต้องมานั่งห่วงว่าวันนี้พูดอย่างนึง วันพรุ่งนี้พูดอีกอย่างนึงเมื่อตอนผมตัดสินใจร่วมกับเพื่อนๆ พี่น้องทำพรรคอนาคตใหม่ขึ้นมา ทำให้มีผู้คนจำนวนไม่น้อยเสิร์ชอ่านบทสัมภาษณ์หรือข่าวของผม สิ่งที่น่าสนใจที่สุดก็คือบทความที่ผมให้สัมภาษณ์ผมและตีพิมพ์เมื่อ 12 ปีที่แล้วกลับกลายเป็นบทความที่มีผู้คนเข้าอ่านจำนวนมากที่สุดของเว็บไซต์ สร้างความปละหลาดใจให้กับผู้ดูแลเว็บอยู่พอควรว่าทำไมคนถึงกลับมาอ่านบทสัมภาษณ์นั้นคำตอบเดียวเลยก็คือ ผู้คนเขาอยากเห็นว่าคุณมีความคงเส้นคงวาในจุดยืนมากแค่ไหน

.