คดียุบพรรคไทยรักไทย 2550พรรคไทยรักไทย (ทรท.) ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ลงสนามเลือกตั้งครั้งแรก พ.ศ. 2544 ได้คะแนนเสียงอันดับหนึ่งได้เป็นแกนจัดตั้งรัฐบาลโดยมี พ.ต.ท. ดร. ทักษิณ ชินวัตร (ยศขณะนั้น) เป็นนายกรัฐมนตรี หลังครบวาระรัฐบาล 4 ปี ทรท. ได้ลงแข่งขันในการเลือกตั้ง 2548 และชนะถล่มทลาย ได้เป็นรัฐบาลพรรคเดียว ทักษิณ ได้นั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรีเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยที่ 2 ก่อนจะถูกชุมนุมกดดันทางการเมืองและนำไปสู่การยุบสภาในเดือน ก.พ. 2549
พรรคฝ่ายค้านนำโดยประชาธิปัตย์เวลานั้น ประท้วงไม่ส่งผู้สมัครลงแข่งขันในการเลือกตั้งวันที่ 2 เม.ย. 2549 ต่อมาศาลรัฐธรรมนูญว่าการเลือกดังกล่าวไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ หนึ่งในประเด็นสำคัญคือเรื่องการจัดคูหาเลือกตั้งที่ทำให้ไม่เป็นการลงคะแนนโดยลับ และเตรียมจัดการเลือกตั้งใหม่ แต่เกิดการคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ซึ่งมี พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน เป็นหัวหน้าคณะ ทำการรัฐประหาร ในวันที่ 19 ก.ย. 2549 เสียก่อน
คดียุบ ทรท. มีจุดเริ่มต้นจากที่นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ในขณะนั้น ร้องเรียนต่อ กกต. ว่า ทรท. ได้จ้างพรรคการเมืองขนาดเล็กลงสมัครรับเลือกตั้งเพื่อหนีเกณฑ์ 20 % นอกจากนี้ยังได้ปลอมแปลงเอกสารฐานข้อมูลสมาชิกพรรค ต่อมา กกต. มีความเห็นว่าเป็นการกระทำความผิดตามมาตรา 66 ของ พ.ร.ป. ว่าด้วยรรคการเมือง พ.ศ. 2541 และได้ส่งสำนวนต่ออัยการสูงสุดเพื่อให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรคการเมือง