รันทด! 2 แม่ลูกพิการเดินไม่ได้ลูกชายต้องไถก้นไปกับพื้นถนนไปวัดขอข้าวให้แม่

ผู้สื่อข่าวกำลังขับรถไปทำพระกิจที่ถนน สำราญชายโขงใต้อยู่ริมฝั่งโขงเขตเทศบาลเมืองมุกดาหารได้พบชายพิการเดินไม่ได้ต้องใช้ส่วนสะโพกทุไถไปตามพื้นริมถนนสอบถามชายดังดังกล่าวว่าจะไปไหนปรากฏว่าพุดไม่ได้สอบถามชาวบ้านที่อยู่ ละแวกนั้น บอกว่าชายดังกล่าวกำลังจะไปที่วัดศรีสุมังค์ วราราม เขตเทศบาลเมืองมุกดาหารเพื่อไปขอข้าวก้นบาตรมาให้แม่ซึ่งเขาจะไถไปตามทางจนกว่าจะถึงวัดดังกล่าวละยะทางไกลเกือบ 1 ก.ม.โดยเข้าจะเดินทางในสภาพใช้สะโพกไถไป

ริมถนนไปกลับทุกวันยังพบสุนัขสีเหลืองเพศผู้เป็นเพื่อนต่างสายพันธ์กับชายพิการแต่ชายพิการไม่ได้เป็นเจ้าของสุนัขตัวนี้เจ้าของสุนัข มีบ้านอยู่ละแวกเดียวกัน สุนัขคงเห็นสภาพของชายพิการจึงเกิดสงสารสุนัขตัวนี้จะมาหาชายพิการทีบ้านทุกวันก่อนจะร่วมเดินทางไปเป็นเพื่อนตลอดทางชายพิการเวลาเหนื่อยพักสุนัขก็นอนรอพอชายพิการไถไปสุนักเพื่อนอยากก็วิ่งตามทั้งไปและกลับชายพิการมีเพื่อนร่วมทางต่างสายพันธ์เป็นภาพที่หน้ารักมาก

สอบถามชาวบ้านชายพิการชื่ออะไรไม่มีใครทราบส่วนที่อยู่ชาวบ้านบอกว่าบ้าน อยู่ตำบลศรีบุญเรือง อ.เมือง จ.มุกดาหารจึงรอชายพิการหลังกลับจากวัดโดยมีอาหารติดมือมาให้แม่ ผู้สื่อข่าวก็ตามมาถึงบ้าน พบผู้เป็นแม่ก็พิการเดินไม่ได้เหมือนกันนั่งอยู่บนเตรียงมีไม้เท้า 4 ขา ตั่งอยู่ข้างเตรียงสอบถามหญิงพิการทราบชื่อคือนาง คำผ่อน อายุ 62 ปี อยู่ ถนนศรีปทุม ต.มุกดาหาร อ.เมือง จ.มุกดาหารส่วนชายพิการ คือนายพงษพิรุณ อายุ 40 ปี

เป็นลูกชาย โดยในครอบครัวมีแค่ 2 แม่ลูกซึ่งพิการเดินไม่ได้ทั้งคู่ ผู้เป็นแม่เวลาจะเข้าห้องน้ำต้องอาศัยไม้เท้า 4 ขา แต่เท้า 2 ข้างไม่มีแรงได้เกิดล้มจนหน้าตามีร้องรอยเครียวช้ำซึ่งล้มเป็นประจำส่วนนายพงษพิรุณ ฯลูกชายพิการเท้า 2 ข้างเหยียดตรงไม่ได้จึงใช้ ไม้เท้า 4 ขา เดินไม่ได้จึงต้องใช้ส่วนสะโพกไถไปตามถนนจนกางเกง 10 กว่าตัวตูดขาดหมดกว่าจะไถตัวไปให้ถึงวัดเพื่อขอข้าวก้นบาตรมาให้แม่และตัวลูกชายกินประทังชีวิตซึ่งทั้ง 2 แม่ลูกถึงแม้ได้เงินเบี้ยยังชีพคนพิการคนละ 800 ต่อเดือนร่วมถึงผู้เป็นแม่ได้เบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ อีก 600 บาทต่อเดือนซึ่งทั้ง 2 แม่ลูกได้เงินส่วนนี้มาต้องใช้จ่ายในครอบครัวค่าน้ำค่าไฟค่ารักษายามเจ็บไข้ต่อให้มีข้าวกลอกหม้อทั้ง 2 ชีวิตก็ไม่สามารถหุงหาข้าวน้ำให้กันกินได้


นาง คำผ่อน ได้เปิดเผยว่าครอบครัวตนเกิดโชคร้ายมาตลอด เมื่อ 14 ปีที่ผ่านมาสามีขับรถจักรยานยนต์ถูกรถยนต์พุ่งชนจนเสียชีวิต คาที่ส่วนคนขับรถยนต์หลังขับชนสามีตนตายก็ขับรถหลบหนีจนถึงวันนี้ยังไม่รู้ว่าคนที่ขับรถชนสามีของตาตายเป็นใคร โดยหลังจากสามีเสียชีวิตไม่นานตนก็ต้องเข้าโรงพยาบาลรักษาเป็น มดลูกโตรักษาไม่นานต้องให้ผ่ามาไม่นานก็เกิดเดินไม่ได้จนถึงทุกวันนี้ต่อมาลูกชายก็เกิดโชคร้ายอีกขับรถจักรยานยนต์ก็เกิดอุบัติเหตุถูกรถยนต์ชนจนอาการสาหัส


ต้องผ่าตัดเปิดกะโหลก ออกครึ่งหนึ่ง ทุกวันนี้ศีรษะของลูกชายกะโหลกศีรษะมีเพียงครึ่งเดียวและต้องกลายเป็นคนใบ้พูดไม่ได้เลยตนทุกวันนี้คิดท้อแท้กับโชคชะตาอยากตายเพียงแต่ยังห่วงลูกตายไปลูกที่พิการจะอยู่อย่างไรทุกวันนี้ตนก็ห้ามไม่ให้ลูกไปวัดแต่เขาก็แอบไป เป็นห่วงลูกกลัวถูกรถชนตาย ตนก็ไม่รู้อยู่ไปเพื่อใครอีกไม่เหลืออะไรให้สูญเสียอีกแล้วจึง ขอวอนผู้ใจบุญและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ความช่วยเหลือ ด้วยการบริจาครถเข็นคนพิการให้ลูกและตนมีกำลังใจสู้ชีวิตกับชะตากรรมของตนและลูกจะขออยู่จนกว่าชีวิตจะหาไม่.