เตือนภัยลูกผู้หญิง!!! "เล่นสงกรานต์" ต้องระวังชายหื่น

ช่วงเที่ยงกว่าได้เข้าไปรายงานที่ซอยพัฒพงษ์ ออกมาช่วงบ่ายๆ มหาชนคนล้มหลาม จะออกไปประจำที่โรงแรมดุสิตธานี ต้องรอไหลไปตามคนเหลืออีกนิดเดียวจะได้ขึ้นบันไดสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดงแล้ว แต่คนแน่นจนขยับไม่ได้ เบียดเสียดชนิดที่ตัวติดกันด้านหลังเป็นชาวต่างชาติผู้ชาย เวลาผ่านไปสักพักเหมือนมีอะไรแข็งๆ มาถูที่ก้น นึกในใจสงสัยจะเป็นซิปกางเกงแต่ทำไมมันจะต้องเบียดมามากกว่าปกติ อ้าว...เห้ย!!! ไม่ใช่ซิป แต่มันคือ.. Something under the zip and under the under wear.!!!!!เลยพยายามขยับหนีเท่าที่ขยับได้ ไปด้านขวา แป๊บเดียว มันมาอีก มันเอามาถูอีกเลยตัดสินใจฟันศอกไปที่ท้อง ของมันความแรงพอจุก เหตุการณ์สงบลงได้ชั่วขณะก็มาอีกในลักษณะเดิม เลยทำเป็นถอยหลังแล้วกระทืบที่เท้าของเป้าหมาย มันร้องอูยยย..แต่ไม่จบไม่ได้แค่ถู มันเอามือลูบผ่านสะโพกแล้วโบกมาด้านหน้าอย่างรวดเร็วคุณพระ! ความโกรธมันพุ่งพล่าน เหมือนไฟลุกขึ้นบนหัว.. กลับหลังหันไปตบหน้ามันอย่างแรงมันบอก "Sorry" โหยยยยยย ต่อมภาษาอังกฤษทำงานอย่างเร็วตอบกลับไปว่า "Sorry พ่อง" ตามด้วยฝ่ามืออรหันต์อีกครั้ง มันพยายามแหวกฝูงชนหนีออกไป จังหวะที่มันหันหลังได้ถีบไปที่เอว 1 ที กระชากคอเสื้อมันแต่มันดิ้นจนหลุดไปได้ ทั้งๆ ที่คนเบียดเสียดกันจนเดินไม่ได้จนต้องยืนนิ่งๆ แล้วรอจังหวะขยับทีละนิด แต่มันแหวกทุกคนออกไปแล้วเห็นว่าด้านหน้ามีน้องๆ วัยรุ่น สาวๆ อยู่หลายคน เป็นห่วงว่ามันจะไปทำกับใครอีก นึกขึ้นได้ว่าเวลาดูทีวีเขาบอกว่าถ้าเจอพวกโรคจิตให้ตะโกน ตามนั้นเลยค่ะ พลังเสียงมีเท่าไหร่ใส่หมด

"ช่วยด้วยค่ะ ไอ้แขกเสื้อฟ้ามันลวนลามผู้หญิง"ตะโกนอยู่อย่างนี้จนไอโรคจิตแหวกฝูงชนจนลับตาไป ในใจคิดอยากสู้กับมันให้หนัก แต่ห่วงไมโครโฟนของออฟฟิศที่ห้อยคออยู่ ห่วงโทรศัพท์ที่พึ่งซื้อมาไม่ถึงอาทิตย์พอมาคิดหลังเหตุการณ์ ไม่น่ามัวแต่เสียดายของเลย มานั่งเจ็บใจจนถึงทุกวันนี้ น่าจะกระทืบมันให้กระอักท้ายที่สุดออกมาจนถึงโรงแรมดุสิตธานีจนได้ มีตำรวจประจำการหน้าโรงแรมเลยเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง ตำรวจหัวเราะแล้วบอกว่า"เขาคิดว่าน้องเป็นกระเทยเด็กหรือป่าว" (ตอนนั้นผมซอยสั้น ตัวเล็กๆ)แล้วตำรวจก็ชวนคุยเรื่องอื่น เลยเดินห่างออกมาโทรให้ทีมงานที่ออฟฟิศหาเบอร์โทรผู้กำกับสน.พื้นที่ให้ โทรไปเล่าเหตุการณ์ให้ท่านฟัง ท่านดูเป็นเดือดเป็นร้อนแล้วส่งทีมสายสืบมาช่วย 3 นายนำโดยผู้กองโอ๊ต หลังเล่าเหตุการณ์ผู้กองโอ๊ต พาเดินตามหาไอ้แขกโรคจิต จนเราต้องบอกว่าเขาคงหนีไปไกลแล้ว เพราะเวลาผ่านมาเกือบชั่วโมงแต่ผู้กองบอกว่า ต้องหาก่อนครับ เผื่อจะเจอ แต่แล้วก็ไม่เจอ ต้องขอบคุณพี่ๆ ตำรวจที่ตามมาช่วยเหลือแม้จะตามมันมาลงโทษไม่ได้ หลังรายงานข่าวรอบเย็นเสร็จก็ไปแจ้งความลงบันทึกประจำวัน ร้อยเวรก็น่ารักถามไปปลอบใจไป แถมให้คำแนะนำว่าอย่าแค่ตบ ต้องทำให้มันเป็นแผล ให้มันเลือดออกจะได้มีหลักฐานแล้วถามว่าถ้าจับมันได้จะให้พี่ทำยังไง ตอบไปว่า"พี่ไม่ต้องค่ะ หนูจะกระทืบให้มันไม่เหลือที่ฉี่เลย"หลังจากเหตุการณ์นี้ นอนไม่หลับไปเกือบเดือนจนต้องไปหาหมอ ตื่นมาร้องไห้ทุกคืนในอาทิตย์แรก เห็นคนหน้าแขกๆ จะรู้สึกแปลกๆ ไม่อยากไปสีลมโทษตัวเองว่าไม่น่าหวงของ น่าจะสู้กับมัน น่าจะกระโดดไปกระชากคอมันให้ช่างภาพที่ไปด้วยกันถ่ายภาพไว้สุดท้ายต้องพยายามเรียกสติตัวเองให้เข้มแข็ง ให้กลับมาปกติ เพราะพอใจแย่ร่างกายก็แย่ไปด้วยและจากเหตุการณ์นี้อยากฝากคำแนะนำ ถ้าใครเจอเหตุการณ์แบบนี้อย่าอยู่เฉย ตะโกนเลย จะยิ่งจะทำให้มันกลัว เพราะเราอยู่ท่ามกลางฝูงชน และเตือนสติตัวเองเสมอว่า.."ผู้ชายหื่นล้วนอยู่รอบตัวเรา"ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเจอคนที่แสดงออกในความใคร่ในรูปแบบไหน?