หวั่นอาชีพประมงน้ำโขงสูญหาย

สภาพเรือหาปลาที่ถูกจอดทิ้งไว้ริมฝั่งแม่น้ำโขงที่บ้านปากอิง หมู่ 16 ต.ศรีดอนชัย อ.เชียงของ จ.เชียงราย ที่ได้รับผลกระทบจากการสร้างเขื่อนและระเบิดแก่งหินในแม่น้ำโขง ทำให้ปลาในแม่น้ำโขงหายไป ไม่สามารถหาได้มากเหมือนก่อน
อาชีพประมง ของชาวแม่น้ำโขง ที่ อ.เชียงของ จ.เชียงราย ถือเป็นอาชีพที่อยู่คู่ ท้องถิ่นแห่งนี้มายาวนาน สามารถสร้างรายได้เลี้ยงชีพเลี้ยงครอบครัว ส่งให้บุตรหลานได้เล่าเรียนมีความรู้ แต่ปัจจุบันปลาในแม่น้ำโขงหายาก จากเดิม ที่เคยหาได้ วันละ 30 ถึง 40 กิโลกรัม เหลือเพียงวันละ 3 ถึง 5 กิโลกรัมเท่านั้น ซึ่งเพียงพอต่อการเลี้ยงชีพ แต่ไม่สามารถนำไปขายได้ ส่วนหนึ่งชาวประมงคิดว่า การสร้างเขื่อนและการระเบิดหินแม่น้ำโขง ทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยและเพาะพันธุ์ปลาเมื่อไม่มีที่อยู่ปลาก็ลดน้อยลงเรื่อยๆ ไม่สามารถหาได้ดังเช่นเดิม
การหาปลาในแม่น้ำโขงในอดีต ที่ชาวประมงออกเรือเพียงวันละ 1-2 ครั้ง ใช้อวนขนาดตากว้าง 4 นิ้วครึ่ง สามารถจับได้ปลาขนาดใหญ่ คราวละ 2-3 ตัว เมื่อนำไปขายสร้างรายได้วันละ 3-4 พันบาท บางราย ทำรายได้สูงถึง กว่า 1 แสนบาทต่อเดือน แต่ปัจจุบันแม้ว่าจะใช้อวนขนาดเล็ก ตากว้างเพียง 1 นิ้วครึ่ง ก็แทบจะจับปลาไม่ได้เลย ทำให้รายได้หายไปชาวประมงหลายคนเลือกอาชีพไปทำการเกษตรแต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จเท่าที่ควร หากยังคงมีการเดินหน้าระเบิดแก่งหินที่เป็นแหล่งอาศัยของปลาชนิดต่างๆ ในแม่น้ำโขง ปลาก็คงสูญพันธ์ไปหมด
ปัจจุบันผู้ประกอบอาชีพจับปลาในแม่น้ำโขง เหลือเพียงกลุ่มเล็กๆ ที่ยังคงทำอาชีพนี้อยู่ เพราะจำนวนปลาในแม่น้ำที่ลดลงทำให้ไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่ายต่างๆ บางรายถึงกับต้องขายเรือหาปลาคู่กาย เพื่อไปเป็นทุนในการประกอบอาชีพอื่นในอนาคตหากยังคงระเบิดแก่งหินต่อไปปลาในแม่น้ำโขงคงไม่เหลือ และอาชีพประมงก็คงจะหายไปอย่างถาวร