ถ้าเทียบกับกรุงเทพฯ ก็ต้องยอมรับว่าเปียงยางอาจจะน่าอยู่กว่ามาก ในแง่ความเรียบร้อย ความสะอาดสะอ้าน สภาพอากาศ และสภาพการจารจร เป็นเมืองที่ไม่มีหาบเร่ ไม่มีขอทานหรือคนจรจัดให้เห็น รัฐบาลจัดระเบียบการใช้ทางเท้าเป็นอย่างดี และจัดให้มีร้านสะดวกซื้อเล็กๆ ตามหัวมุมถนนแทนแผงลอย แต่มีคำถามเสมอว่าในเมื่อจำนวนรถราบนท้องถนนแทบจะนับคันได้ ทำไมยังต้องมีตำรวจจราจรอยู่เกือบทุกสี่แยก ทั้งๆ ที่ก็มีไฟจารจรอยู่แล้ว แถมยังเป็นตำรวจจราจรสาวที่มีลีลาสะดุดตาไม่เหมือนใคร คำอธิบายของเจ้าหน้าที่รัฐบาลบางคนคือ ตำรวจจราจรเหล่านี้ต้องบริหารไฟจารจรไปพร้อมๆ กับการควบคุมรถที่วิ่งผ่านไปมา แต่ก็เป็นคำชี้แจงที่ต้องฟังหูไว้หู เกาหลีเหนือเป็นประเทศที่เต็มไปด้วยข่าวลือ คงเป็นเพราะการสื่อสารถูกปิดกั้น
ข่าวลือที่แชร์กันมาที่สุดเรื่องหนึ่งคือ ผู้ชายเกาหลีเหนือถูกบังคับให้ต้องไว้ทรงผมในสไตล์ผู้นำแบบนี้ แต่ตลอดเวลาที่ทีมงานเราอยู่ในเปียงยาง เราไม่เห็นใครสักคนที่มีทรงผมทรงนี้ ยิ่งถ้ารู้ว่าเกาหลีเป็นประเทศที่บูชาผู้นำขนาดนี้ ก็ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้ที่ใครจะกล้าเลียนแบบทรงผมที่เป็นเอกลักษณ์ของท่านนายพลผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้ อีกข่าวลือหนึ่งคือ เกาหลีเหนือมีปัญหาเรื่องไฟฟ้าที่มักจะติดๆ ดับๆ เพราะขาดแคลนน้ำมัน แต่นี่เป็นข่าวลือที่น่าจะเป็นจริง เพราะผมและทีมงานต้องพบตัวเองอยู่ในความมืดชั่วขณะระหว่างกินมื้อเย็นในภัตตาคารหรูแห่งหนึ่ง เจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรายอมรับว่าไฟดับเป็นปัญหาสำหรับคนเกาหลีทั่วไปที่ต้องเรียนรู้การประหยัดการใช้ไฟฟ้า พนักงานเสริฟในภัตตาคารกระซิบให้เราปิดม่านทันทีที่ไฟฟ้ากลับคืนมา เหตุผลหรือครับ เพราะไม่อยากให้ประชาชนที่อยู่ข้างนอกเห็นไฟฟ้าสว่างไสวในร้านอาหาร ขณะที่ที่บ้านไม่มีไฟ
สาวๆ ในกรุงเปียงยางก็รักสวยรักงามไม่แพ้สาวๆ ในประเทศอื่น เราเห็นหญิงสาวแต่งตัวทันสมัย ตามท้องถนนตลอดเวลาที่เราอยู่ที่นั่น และทรงผมที่กำลังฮิตก็ถือได้ไว้ไม่ตกเทรน ถึงแม้รัฐบาลจะดูแลอาหารทุกมื้อให้กับประชาชน แต่ยังไงๆ ชาวกรุงเปียงก็ยังต้องการกินอะไรที่เป็นสุดยอดอยู่ดี นี่เป็นร้านบะหมี่ที่ดังที่สุดในเมืองหลวง แต่ละวันจะมีคิวลูกค้ายาวเหยียด การรอคิวนานเป็นชั่วโมงเป็นเรื่องปกติ คณะของเราและเจ้าของรางวัลโนเบลได้มีโอกาสลิ้มลองรสชาติของหมี่ชื่อดังนี้ และต้องยอมรับว่าสุดยอดมาก
ชาวต่างชาติอาจจะงงกับคำว่า Pyongyang speed หรือความเร็วแบบเปียงยาง แต่นี่เป็นสิ่งที่สร้างความภูมิใจให้คนเกาหลีเหนือมากเป็นพิเศษ คงไม่มีประเทศไหนอีกแล้วที่การก่อสร้างอาคารต่างๆ จะเสร็จเร็วแบบที่นี่ ถ้าตึกหรืออาคารในประเทศไทยใช้เวลา 3-4 ปีในการก่อสร้าง เกาหลีเหนือใช้เวลาเพียง 1 ปีเท่านั้น ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นได้ก็เพราะรัฐบาลใช้กำลังทหารในการก่อสร้างเกือบทุกอาคารที่มีความสำคัญ อย่างเช่นโครงการถนนนักวิทยาศาสตร์แห่งนี้ เพราะฉะนั้นบทบาทของทหารจึงมีมากกว่าการป้องกันประเทศ
ตึกที่ดูหน้าตาเหมือนทรงปิรามิดกลางกรุงเปียงยางนี้ ถูกวางให้เป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วยจำนวนห้องมากถึง 8,000 ห้อง และก็เป็นโรงแรมที่สร้างด้วยสปีดแบบเปียงยางเช่นกัน แต่สร้างเสร็จเร็วก็จริง แต่จนถึงทุกวันนี้ยังเปิดใช้งานไม่ได้ และอาจจะมีคำถามว่าสร้างขึ้นมาให้ใครมาพัก เข็มกลัดผู้นำ ... นี่คือสิ่งหนึ่งที่คนเกาหลีทุกคนต้องมี และไม่ใช่มีไว้เฉยๆ แต่มีไว้เพื่อแสดงออกซึ่งความจงรักภักดีต่อผู้นำและอดีตผู้นำ เราไม่พบคนเกาหลีคนไหนที่ไม่มีเข็มกลัดลักษณะนี้บนหน้าอกเสื้อ เป็นเรื่องธรรมดามากที่คนเกาหลีทุกคนที่เราพูดคุยด้วยจะเอ่ยถึงผู้นำและอดีตผู้นำด้วยอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความรักและการเทิดทูน ระบบการศึกษาและระบบสังคมทำให้คนเกาหลีเหนือบูชาผู้นำแบบไม่ต้องมีคำถาม
เราพบเด็กนักเรียนกลุ่มนี้ที่หน้าศูนย์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คงจะเป็นภาพที่ดีมากสำหรับรายการโทรทัศน์ถ้าเด็กนักเรียนเหล่านี้จะร้องเพลงชาติให้เราฟัง แต่เพลงชาติมีเนื้อเพลงที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เด็กเหล่านี้จะร้องได้ เป็นคำอธิบายของเจ้าหน้าที่ที่ติดตามเรา แต่ถ้าจะให้ร้องเพลงเชิดชู คิม อิล ซุง ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่และผู้ก่อตั้งประเทศ หนูน้อยเหล่านี้ก็พร้อมเสมอ และนี้คือเพลง Song for Our Great Leader ที่คนเกาหลีเหนือทุกคนต้องร้องเป็น...
VIDEO