สุดสลดแม่วัยชรา มีลูก 3 คน กลับทอดทิ้งให้อยู่คนเดียวไม่สนใจช่วยกันดูแลบุพการีเพียงคนเดียวได้ จนแม่เฒ่าวัย 60 ปีรายนี้ต้องไปหาอาศัยในกระท่อมร้างที่ผุพังไร้สิ่งอำนวยความสะดวก และขอข้าววัดประทังชีวิตมานานกว่า4ปี"ร่ำไห้อยากให้ลูกกลับมาเยี่ยมบ้านหาแม่บ้าง และอยากเห็นหน้าลูกๆครั้งสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ ซึ่งขณะนี้เริ่มมีอาการเจ็บป่วยหลายโรครุมเร้าหนัก
ซึ่งแม่เฒ่ารายนี้ หรือ คุณยายทองใส ลาดนอก ปัจจุบันอายุ 60 ปี อาศัยอยู่ในกระท่อมร้างเก่า ๆ ใกล้ผุพังในหมู่บ้านนาแก ม.7 ต.นาหนองทุ่ม อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ ที่ชาวบ้าน ผู้นำชุมชน อบต.นาหนองทุ่มได้ช่วยกันสร้างขึ้นให้พอได้มีที่อยู่ช่วยกันแดดกันฝน ที่ต้องอยู่ลำพังคนเดียวไร้บุตรหลานมาช่วยดูแลมานานกว่า 5 ปีแล้วหลังจากบุตรชายทั้งหมด3คน ต่างพากันแยกออกไปหาทำงานและไปมีครอบครัวอยู่ยังต่างจังหวัดกันหมดแล้ว และไม่มีลูกคนไหนเคยกลับมาเยี่ยมบ้าน และติดต่อแม่เฒ่ารายนี้กลับมาอีกเลยมานานกว่า 4 ปีที่ผ่านมา
โดยนางทองใส เองก็พยายามโทรศัพท์ติดต่อไปหาลูกทั้งหมดมาตลอด แต่ก็ไม่มีใครยอมรับสายโทรศัพท์และมีการกดตัดสายโทรศัพท์ทิ้งไม่ยอมรับสายเมื่อแม่รายนี้โทรไปหาลูกทุกคนโดยตลอด จนปัจจุบันไม่เคยมีใครสนใจติดต่อกลับมาบ้านอีกเลย และตัวแม่เฒ่ารายนี้ในปัจจุบันก็เริ่มมีอาการเจ็บป่วยหลายโรครุมเร้าเป็นจำนวนมาก ทั้งโรคเบาหวานความดันและโรคซึมเศร้า จนเริ่มจะไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ และต้องขอข้าววัดใกล้เคียง และเพื่อนบ้านที่พบเห็นให้ความสงสารก็ช่วยนำข้าวมาให้พอได้ประทังชีวิตมาจนปัจจุบันนานกว่า 4 ปีที่ผ่านมา
นางทองใส เล่าว่าเมื่อหลายสิบปีก่อนก็อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อแม่และลูกๆมีอาชีพรับจ้างเลี้ยงวัวต่อมาสามีคือนายบัวสี ตาลชัยภูมิได้เสียชีวิตลงเมื่อ5ปีก่อนลูกๆจึงแยกย้ายไปทำงานตามต่างจังหวัดและมีครอบครัวทิ้งให้ตนต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพังมาตลอดและลูกๆทั้ง3คนก็ไม่เคยกลับมาเยี่ยมเยือนหรือมาดูแลแม่อีกเลยบางครั้งอดคิดถึงลูกไม่ไหวก็ไปขอโทรศัพท์เพื่อนบ้านโทรหาลูกๆแต่เมื่อลูกๆรู้ว่าแม่โทรไปหลายๆครั้งก็โดนตัดสายทิ้งไม่ยอมรับสายหรือพูดคุยด้วยเมื่อหมดที่พึ่งช่วงที่ร่างกายยังพอทำงานไหวก็ออกไปหาเก็บของป่าบนภูเขาใกล้บ้านเช่นหน่อไม้ผักหวานไข่มดแดงเห็ดต่างๆนำมาขายพอได้เงินไว้ซื้อข้าวสารและกับข้าว ต่อมาที่หนักเข้าเมื่อช่วง2ปีให้หลังเริ่มมีโรครุมเร้าหลายโรคทั้งเบาหวานและความดันรวมทั้งเป็นต้อกระจกสายตาฟ่าฟางมองไม่ค่อยเห็นจึงไม่สามารถออกไปเก็บของป่าขายได้เหมือเมื่อก่อนจนสุดท้ายต้องไปอาศัยกินข้าววัดใกล้บ้านบางครั้งเพื่อนบ้านก็แบ่งปันมาให้บ้าง
หลายครั้งที่ป่วยต้องไฟโรงพยาบาลก็ต้องเดินไปหาคนรู้จักในหมู่บ้านเพื่อให้พาไปหาหมอ ล่าสุดได้พยายามออกไปเก็บผักหวานข้างบ้านเอามาทำกับข้าวแต่ล้มแขนหักต้องไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลแก้งคร้อ ตอนนี้จึงช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ทุกวันจะออกมานั่งใต้ต้นไม้หน้าบ้านและมองออกไปที่ถนนหวังว่าสักวันลูกๆจะกลับมาหาแม่ให้แม่ชื่นใจก่อนจะไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าลูกทุกคนอีก เพราะไม่รู้จะอยู่บนโลกนี้ได้นานแค่ไหน และอยากฝากไปถึงลูกๆทุกคนว่าแม่อยากเห็นหน้าลูกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะสิ้นลมหายใจ