"อาจารย์ป๋วย" กับการพัฒนาเศรษฐกิจ

ผมเสียดายที่รู้สึกว่าได้บกพร่องในการพิจารณาเรื่องเศรษฐกิจของประเทศ คือดูแต่ความเจริญเติบโตของส่วนรวมเป็นใหญ่ ไม่เฉลี่ยวถึงความไม่ยุติธรรมในสังคม ข้อนี้จึงพยายามแก้ด้วยการพัฒนาชนบทอย่างจริงจัง
นี่คือบันทึกของป๋วย อึ้งภากร ผู้ริเริ่มจัดทำแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับแรก ในปี พ.ศ. 2504 เขาเขียนบันทึกข้อความนี้ขึ้นหลังจากที่ แผนพัฒนาเศรษฐกิจฉบับแรก ถูกใช้เป็นเวลา 6 ปี ให้หลัง
พ.ศ.2504 ผู้ใหญ่ลีตีกลองประชุมชาวบ้านต่างมาชุมนุม มาประชุมที่บ้านผู้ใหญ่ลีต่อไปนี้ผู้ใหญ่ลีจะขอกล่าวถึงเรื่องราวที่ได้ประชุมมาทางการเขาสั่งมาว่าให้ชาวนาเลี้ยงเป็ดและสุกร
เนื้อหาเพลง ผู้ใหญ่ลี ฉายให้เห็นภาพอดีต หลังสังคมไทย มีการประกาศใช้แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ ฉบับแรก ในสมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็น นายกรัฐมนตรี ภายใต้พันธกิจ ปรับปรุงประเทศให้ทันสมัยเนื้อหาบางส่วน ของ แผนพัฒนาเศรษฐกิจฉบับแรก ระบุให้มี การระดมและใช้ทรัพยากรเศรษฐกิจของประเทศให้เป็นประโยชน์มากที่สุด เพื่อขยายการผลิตและเพิ่มพูนรายได้ประชาชาติให้รวดเร็ว --ส่งเสริมการผลิตด้านการเกษตรทั้งปริมาณและคุณภาพโดยเฉพาะพืชเศรษฐกิจ..
แม้ว่ารัฐในยุคนั้น ต้องการพัฒนาประเทศ แต่ก็มุ่งเน้นการสั่งการ โดยไม่ได้พัฒนาภูมิปัญญาความรู้ของคนชนบท ซึ่งนี่ถูกสะท้อนผ่าน บทเพลงผู้ใหญ่ลี ในลักษณะเสียดสีด้วย เช่นเดียวกัน
ฝ่ายตาสีหัวคลอนถามว่าสุกรนั้นคืออะไรผู้ใหญ่ลีลุกขึ้นตอบทันใดสุกรนั้นไซร้คือหมาน่อยธรรมดาหมาน่อย หมาน่อยธรรมดา
ป๋วย อึ้งภากรณ์ ได้รับการยกย่องว่าเป็น นักเศรษฐศาสตร์ อัจฉริยะ การระบุข้อบกพร่องในหลักเศรษฐศาสตร์ ของตัวเอง จึงเป็นเรื่องที่น่าคิด และเป็นบทเรียน สำหรับการพัฒนาประเทศในปัจจุบันด้วย