บินสำรวจพะยูนทะเลตรัง พบจำนวนเพิ่มขึ้น 50 ตัว

โดยเฉพาะพะยูนคู่แม่ลูก เฉลี่ยพบจำนวนมากกว่าปีที่แล้ว 10 - 20 % สาเหตุน่าจะเป็นเพราะจำนวนการตายลดลง             วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 ตามที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งทะเลอันดามัน (ซึ่งรับผิดชอบ พื้นที่ ภูเก็ต กระบี่ พังงา ระนอง ตรังและสตูล) ได้ส่งนักวิชาการกลุ่มสัตว์ทะเลหายาก นำโดย ดร.ก้องเกียรติ กิตติวัฒนาวงศ์ นักวิชาการประมงชำนาญการ กลุ่มสัตว์ทะเลหายาก เต่าทะเล โลมา วาฬ และพะยูน พร้อมเจ้าหน้าที่ และนักบินชาวต่างชาติ นำเครื่องบินเล็ก “ อุลตราไลท์” ทำการบินสำรวจพะยูนในทะเลตรัง จำนวนทั้งหมด 8 เที่ยวบิน เมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา             ซึ่งเป็นการบินสำรวจต่อเนื่องกันมาเป็นปีที่ 6 แล้ว เพื่อนับจำนวนประชากรพะยูน ในบริเวณแนวเขตพื้นที่หญ้าทะเลขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นแหล่งอาศัยของพะยูนฝูงใหญ่ที่สุดของประเทศไทย คือ บริเวณเกาะมุก เกาะตะลิบง ทั้งนี้ เพื่อนับจำนวนประชากรพะยูนที่เหลือแต่ละปี ด้วยการนำเอาจำนวนพะยูนที่บินพบแต่ละเที่ยวบินไปคำนวณหาค่าเฉลี่ย ก็จะสามารถประมาณการจำนวนประชากรพะยูนที่เหลือได้ และเพื่อนำข้อมูลมาพยากรณ์ว่าจำนวนของพะยูนที่พบหรือหายไป จะสามารถบอกสถานการณ์ของพะยูนในอนาคตได้ว่าจะมีแนวโน้มเป็นอย่างไร เนื่องจากพะยูนเป็นสัตว์ทะเลหายาก ที่ขณะนี้เหลือฝูงใหญ่ที่สุดคือ ที่จังหวัดตรัง             นายก้องเกียรติ กล่าวว่า แหล่งพะยูนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทยอยู่ในแหล่งหญ้าทะเลบริเวณเกาะมุก เกาะตะลิงบง ของจังหวัดตรัง จากข้อมูลการบินสำรวจย้อนหลัง 5 ปีที่ผ่านมา พบว่าใน 3 ปีแรกจำนวนพะยูนคงที่ แต่ 2 ปีหลังถึงปี 2556 แนวโน้มการตายสูงขึ้นอย่างน่าตกใจและเมื่อบินสำรวจก็พบจำนวนลดน้อยลงอย่างน่าใจหาย โดยในปี 2555 พบจำนวน 110 - 135 ตัว น้อยกว่าปี 2554 จำนวน 15 - 20 ตัว และในปี 2555 พบซากพะยูนตายลงอีกจำนวน 13 ตัว ทำให้การสำรวจปี 2556 มีพะยูนเหลือประมาณ 110 - 125 ตัวเท่านั้น และในปี 2556 พบซากพะยูนตายจำนวน 6 ตัว             นายก้องเกียรติ กล่าวอีกว่า ดังนั้นในการบินสำรวจล่าสุดช่วงต้นเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาจำนวน 8 เที่ยวบิน พบเห็นจำนวนพะยูนในทะเลตรังประมาณ 50 ตัวต่อเที่ยวบิน ซึ่งปกติในการบินสำรวจจะพบเพียงประมาณ 30 - 40 ตัว ต่อเที่ยวบิน ดังนั้นเมื่อนำมาคำนวณหาค่าเฉลี่ยแล้วพบว่า ในปีนี้พบจำนวนพะยูนมากกว่าปีที่แล้ว 10 - 20 % หรือมีอยู่ประมาณ 125 - 135 ตัว สาเหตุน่าจะเป็นเพราะจำนวนการตายลดลง             ที่สำคัญพบพะยูนคู่แม่ลูกมากกว่า 7 คู่ต่อการบินสำรวจ 1 เที่ยวบิน และเหตุการณ์การพบพะยูนน้อย เพศเมีย อายุ 6 เดือน ที่พลัดหลงกับพ่อแม่เข้ามาเกยตื้นบริเวณหน้าหมู่บ้านเกาะลิบง ซึ่งชาวบ้านสามารถช่วยเหลือปล่อยกลับไปหาแม่ได้อย่างปลอดภัย เมื่อวันที่ 27 มีนาคมที่ผ่านมานั้น ก็ยืนยันได้ว่ามีประชากรพะยูนเพิ่มขึ้น  ทั้งนี้ หากน้ำขึ้นจะว่ายน้ำหากินทั่วไปแถวแหล่งหญ้าทะเล แต่หากช่วงน้ำลงส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่บริเวณร่องน้ำปากอ่าว ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วง เพราะเกรงการสัญจรทางทะเลของเรือบรรทุกสินค้าจะรบกวนการอยู่อาศัย             นายก้องเกียรติ ยังกล่าวอีกว่า สำหรับปี 2557 นี้พบซากพะยูนตายแล้วจำนวน 3 ตัว ซึ่งหากเราสามารถควบคุมการตายของพะยูนให้ได้ปีละไม่เกิน 5 % ซึ่งถือเป็นอัตราการตายตามปกติ จะทำให้เราสามารถรักษาพะยูนให้อยู่อย่างยั่งยืนคู่ท้องทะเลตรังต่อไป ซึ่งหลังจากนี้จะนำข้อมูลทางวิชาการที่ได้จากการบินสำรวจในปีนี้เสนอต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และประชุมกับประชาชนในพื้นที่ เพื่อร่วมจัดทำแผนอนุรักษ์ดูแลคุ้มครองต่อไป