ARTICLE : บทเรียนแห่งความสูญเสีย เมื่อ "คนป่วย" ขาดยา และ "ยาบ้า" เติมเชื้อไฟ

ย้อนกลับไปไม่กี่วันก่อน เสียงประกาศตามสายที่สั่นเครือ เสียงปืนที่ดังขึ้น 3 นัด และวินาทีชีวิตที่ “ผอ.ใจ”ผู้อำนวยการโรงเรียนพะตงฯ ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้องลูกศิษย์... นี่ไม่ใช่ฉากในหนัง แต่คือโศกนาฏกรรมจริงที่เกิดขึ้น
.
หลังจากสถานการณ์สงบลง ความจริงที่ปรากฏตรงหน้ากลับน่าเศร้ายิ่งกว่า เมื่อผู้ก่อเหตุไม่ใช่โจรผู้ร้ายที่ไหน แต่เป็น ‘เยาวชนวัยเพียง 18 ปี’ ที่ป่วยทางจิตและตกเป็นทาสยาเสพติด

Nation STORY พาไปถอดบทเรียนเหตุการณ์นี้ ไม่ใช่เพื่อตอกย้ำความสูญเสีย แต่เพื่อตอบคำถามว่า "ทำไมคนป่วยคนหนึ่ง ถึงกลายเป็นบุคคลอันตราย?" และเราจะป้องกันไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยได้อย่างไร

🔵 [ป่วยจิต + ยาบ้า = ระเบิดเวลา]
หลายคนมักเข้าใจผิดว่า "คนบ้าทุกคนน่ากลัว" แต่ความจริงจาก นพ.ศรัณยู สุวรรณสะอาด รองนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดสงขลา ยืนยันชัดเจนว่า ผู้ป่วยจิตเวชทั่วไปไม่ได้มีความรุนแรง หากได้รับการดูแลที่ถูกต้อง แต่สิ่งที่เปลี่ยน "ผู้ป่วย" ให้กลายเป็น "ผู้ร้าย" ในเคสนี้คือ "ยาเสพติด"

“ยาบ้ามันเหมือนไปเติมเชื้อไฟ... มันไปกระตุ้นให้ตื่นตัว หวาดระแวง และไปทำลายฤทธิ์ยาที่กินรักษาอยู่”
นี่คือสมการมรณะที่เข้าใจง่ายที่สุด ลำพังแค่ป่วยจิต ยังพอควบคุมได้ แต่ถ้าป่วยจิต + ยาเสพติด คือหายนะ เพราะยาเสพติดจะไปปลุกปีศาจในใจ ทำให้หูแว่ว ระแวง และควบคุมตัวเองไม่ได้ จนนำมาสู่การก่อเหตุที่แม้แต่ตัวเองก็อาจไม่รู้ตัว

🔵 [เมื่อ ‘ยา’ ขาดช่วง... ความห่วงใยก็ไปไม่ถึง]
ภาพพ่อของผู้ก่อเหตุยกมือไหว้ขอโทษสังคมพร้อมใบรับรองแพทย์ ที่ปรากฏในภาพข่าว สะท้อนปัญหาใหญ่ของบ้านเรา นั่นคือ "การรักษาที่ไม่ต่อเนื่อง" การดูแลคนป่วยทางจิต ไม่เหมือนรักษาไข้หวัดที่กินยาแล้วหายขาด แต่มันคือการวิ่งมาราธอนที่ต้องอาศัย 3 แรงประสาน
หมอ จ่ายยาและรักษา
ครอบครัว คอยดูแลให้กินยา ไม่ให้ขาด
ชุมชน ช่วยเป็นหูเป็นตา ไม่รังเกียจ

ในเคสนี้ มี "ช่องโหว่" เกิดขึ้น เมื่อการรักษาขาดตอน ผู้ป่วยหยุดยา และหันกลับไปพึ่งยาเสพติด ทำให้กำแพงป้องกันพังทลายลง จนเกิดเหตุสลดขึ้น

🔵 [สังเกตให้ไว! ก่อนภัยมาถึงตัว]
เราจะรู้ได้อย่างไรว่าคนใกล้ตัวเริ่มมีอาการกำเริบ? จิตแพทย์ฝากคาถาง่ายๆ ให้ครอบครัวหมั่นสังเกต ถ้าเจออาการเหล่านี้ "อย่ารอ" ให้รีบพาไปหาหมอทันที
🚫 ไม่หลับไม่นอน: ตื่นตัวผิดปกติทั้งคืน
🚫 เดินวนไปมา: อยู่ไม่สุข กระสับกระส่าย
🚫 พูดคนเดียว: หัวเราะเอง หรือเหมือนคุยกับใครที่มองไม่เห็น
🚫 ฉุนเฉียว หวาดระแวง: คิดว่าคนจะมาทำร้าย
“เจอแค่ข้อเดียว ก็ควรส่งโรงพยาบาลแล้วครับ” นพ.ศรัณยู สุวรรณสะอาด รองนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดสงขลากล่าว

🔵[รั้วโรงเรียนที่สูงแค่ไหน ก็กันปัญหาไม่ได้]
ความสูญเสียครั้งนี้ แลกมาด้วยชีวิตของ ครูผู้เสียสละ ที่โลกต้องจดจำ แต่บทเรียนที่สำคัญกว่าการสดุดีวีรกรรม คือการที่สังคมต้องหันมามองต้นตอปัญหาอย่างจริงจัง

หยุดมองว่าเรื่องจิตเวชเป็นเรื่องไกลตัว และต้องช่วยกันปิดประตูตายไม่ให้ "ยาเสพติด" เข้าถึงลูกหลาน เพราะต่อให้สร้างรั้วโรงเรียนสูงแค่ไหน ก็คงกันความรุนแรงไม่ได้... ถ้าคนในสังคมยังถูกปล่อยให้ป่วย และเข้าถึงยาเสพติดได้ง่ายกว่ายารักษาโรค