ชีวิตของด้วน

ซึ่งจากการสอบถามชาวบ้านที่นำอาหารมาให้ลิงกินเป็นประจำทำให้ทราบว่า สาเหตุที่ทำให้ลิงที่นี่ไม่สมประกอบมีสาเหตุหลักๆอยู่ สองสามประการคือ พิการโดยกำเนิด ถูกไฟฟ้าช๊อต หรือไม่ก็กัดกันเอง น้อยตัวมากที่จะโดนรถทับ แม้จะยกพวกแห่กันลงมากินของบริจาคริมถนนเป็นประจำ

เจ้าด้วน มีสภาพไม่ต่างจากลิงตัวอื่นๆที่พิการซึ่งมีอยู่ไม่น้อย คือจะถูกโดดเดี่ยว โดนรังแก ถูกขับออกจากฝูง กินอาหารไม่ทันเพื่อน ทำให้ร่างกายซูบผอม ไม่ค่อยแข็งแรง ทั้งๆที่ตามวัยของมัน ควรซุกซน ร่าเริงมากกว่านี้ พิการกายไม่พอแถมยังจิตใจพลอยย่ำแย่ไปด้วย

แต่ด้วยสัญชาติญานของการมีชีวิต ทำให้ต้องปรับตัวดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ท่ามกลางความเห็นแก่ตัวในหมู่พวกลิงด้วยกัน มันพยายามใช้ชีวิตให้ปกติมากที่สุดเช่นเดียวกับลิงทั่วไป เพื่อไม่อยากให้ลิงตัวอื่นมองว่าตัวเองมีปมด้วย แต่การจะห้อยโหน กระโดดโลกเต้นไปตามต้นไม้ เหมือนลิงตัวอื่นๆ

มันต้องระวังตัวเพิ่มมากขึ้น แม้จะมีเท้าอีกสองข้างที่สามารถทดแทนมือได้ก็ตาม หากใครแวะเวียนมาเที่ยวสงขลา เมืองใหญ่สองทะเลแห่งนี้ อย่าลืมปลีกเวลามาเยี่ยมเยียนพวกเขาบ้าง ลิงด้อยโอกาส ที่นี่มีอยู่หลายตัว