'ปูติน' อ้างปล่อยกบฎสยบนองเลือด - 'พริโกชิน' จบไม่สวย

ประธานาธิบดีวลาดิมีร์ ปูติน ของรัสเซีย แถลงผ่านทางโทรทัศน์เมื่อเย็นวันจันทร์ตามเวลาท้องถิ่น (26 มิถุนายน 2566 )ว่าเขาปล่อยให้ทหารรับจ้างบริษัทเอกชน (Private military company หรือ PMC) ของ "แวกเนอร์ กรุ๊ป" (Wagner Group) ก่อกบฎอย่างย่ามใจนาน 24 ชั่วโมง เมื่อวันเสาร์ (24 มิถุนายน 2566) เพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือดและเสริมสร้างความสามัคคีในชาติ เขายังเสนอทางเลือกให้ทหารรับจ้างในหลายช่องทาง เช่น จะเซ็นสัญญากับกระทรวงกลาโหมหรือหน่วยงานด้านความมั่นคงอื่น ๆ ก็ได้, จะกลับบ้านหรือจะย้ายไปเบลารุสที่เป็นเพื่อนบ้านก็ได้ โดยให้เหตุผลว่าทหารรับจ้างส่วนใหญ่ของบริษัทเอกชนที่ลุกขึ้นมาก่อกบฏนี้ ที่จริงแล้วเป็นผู้รักชาติแต่ถูกชักนำไปในทางที่ผิด 

"นักรบและผู้บัญชาการส่วนใหญ่ของกลุ่มแวกเนอร์ต่างเป็นชาวรัสเซียที่รักชาติ อุทิศตนเพื่อประชาชนและประเทศชาติ พวกเขาพิสูจน์สิ่งนี้ด้วยความกล้าหาญในสนามรบ"

ผู้นำรัสเซียยังกล่าวขอบคุณทหารและผู้บังคับบัญชาของแวกเนอร์ ที่ยอมหยุดใน "แนวรบสุดท้าย" (ที่อยู่ห่างจากกรุงมอสโก 200 กิโลเมตร) ไม่ปล่อยให้เกิด "การนองเลือดระหว่างพี่น้อง" ส่วนคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ระหว่างการเจรจาเพื่อยุติวิกฤตจะยังคงอยู่

เป็นที่น่าสังเกตว่าปูตินไม่ได้เอ่ยถึง นายเยฟเกนี พริโกชิน ผู้นำการก่อกบฎ ที่เรียกร้องให้นายเซอร์เก ชอยกู รัฐมนตรีกลาโหม กับพลเอกวาเลอรี เกราสิมอฟ เสนาธิการทหาร ไปเจรจากับเขาที่เมืองรอสตอฟ ออน ดอน เมืองเอกของมณฑลรอสตอฟที่พวกเขายึดได้ ทั้งยังต้องการให้ทั้งคู่ถูกปลดออกจากตำแหน่งด้วย แต่ในถ้อยแถลงที่ออกอากาศเมื่อเวลา 23.00 น.ตามเวลาในกรุงมอสโก ปูตินได้พูดถึงการประชุมกับบรรดาผู้นำระดับสูงด้านความมั่นคงที่มีนายชอยกูรวมอยู่ด้วย ก่อนหน้านี้นายพริโกชินได้อ้างว่า ทหารของเขาตกอยู่ในสถานการณ์บังคับ ที่ต้องยิงเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพรัสเซียไป 6 ลำ และเครื่องบินอีก 1 ลำ เนื่องจากโจมตีพวกเขาก่อน ตอนที่เคลื่อนทัพมุ่งสู่เข้ากรุงมอสโก

ชะตากรรมของพริโกชิน

การกระทำของนายพริโกชินที่เคยได้รับความไว้วางใจจนได้รับสมญาว่า "เชฟของปูติน" ได้สร้างความขุ่นเคืองให้ปูตินเป็นอย่างมาก และกลายเป็นรอยร้าวลึกที่ไม่อาจแก้ไขได้ เว็บไซต์ข่าวอิสระ "เมดูซา" (Meduza) รายงานอ้างแหล่งข่าวที่ใกล้ชิดทำเนียบเครมลินว่า นายพริโกชิน ผู้นำการก่อกบฎ ได้พยายามโทรศัพท์ติดต่อปูตินตลอดทั้งวันที่ก่อการ หลังจากรู้ตัวว่าถลำลึกและไม่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพรัสเซียตามที่คาดหวัง แต่ปูตินไม่ยอมคุยด้วยและไม่สนับสนุนการเจรจาใด ๆ ทั้งนั้น 

รายงานข่าวระบุว่า ในช่วงเที่ยงวันของวันเสาร์ (24 มิถุนายน 2566) ซึ่งทหารรับจ้างกำลังเดินทัพมาจากรอสตอฟ- ออน-ดอน มุ่งหน้าสู่กรุงมอสโก นายพริโคชินพยายามติดต่อกับทำเนียบเครมลิน เมื่อรู้ว่าโอกาสที่จะยึดเมืองหลวงมีแต่ความมืดมน หลังจากตอนแรกเชื่อว่าทหารครึ่งหนึ่งของกองทัพจะเข้าร่วมกับเขา แต่สถานการณ์จริงกลับได้รับการสนับสนุนจากทหารที่ไม่ใช่ของตัวเองแค่เพียงหยิบมือเท่านั้น 

แต่เหมือนมีแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เมื่อทำเนียบเครมลินรู้ว่าแผนของนายพริโกชินล้มเหลว ก็ได้เสนอทางเลือกให้ทหารรับจ้างเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าที่นองเลือด แต่ในระหว่างการเจรจาที่มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัสเซีย และ ประธานาธิบดีอเล็กซานเดอร์ ลูคาเชนโก ของเบลารุสเข้าร่วม กลับไร้เงาของปูตินที่ไม่อยากจะเห็นหน้านายพริโกชิน 

ตอนนี้ชาติตะวันตกพากันตั้งสมมติฐานว่า นายพริโกชินที่กำลังลี้ภัยอยู่ที่เบลารุสอาจตายไปแล้ว หรือพบจุดจบที่ลำบากอย่างแสนสาหัส ซึ่งในประเด็นนี้ "นิโคลัส กอสเซ็ต" ผู้เชี่ยวชาญและนักรัฐศาสตร์จาก Royal Higher Institute for Defense (IRSD) ของรัสเซีย ให้ความเห็นว่าถ้านายพริโกชินไม่มีเครือข่ายสนับสนุนอยู่ลึกขึ้นไป ในระดับบนของโครงสร้างอำนาจของรัสเซีย เขาก็จะถูกสังหารในระยะเวลาอันสั้น 



กอสเซ็ต ให้ความเห็นต่อสื่อฝรั่งเศส "ลา ลิบร์" (La Libre) ว่า

"ผมยังไม่เห็นรูปถ่ายใด ๆ ที่บ่งบอกว่ามีทหารแวกเนอร์ 25,000 นาย กำลังเดินทางเข้าสู่กรุงมอสโก ซึ่งถ้าการพยายามทำรัฐประหารล้มเหลว ผมว่าพริโกชินน่าจะตายไปแล้ว หรือไม่ก็มีชาร้อน ๆ ผสมกัมมันตรังสี 'พอโลเนียม' (polonium) รอเขาอยู่ที่กรุงมินสค์ของเบลารุสแล้ว" 

แต่ก็ยังมีอีกทางเลือกหนึ่งที่ยากจะเกิดขึ้นได้ คือมีคนสนับสนุนเขาที่มีตำแหน่งอยู่ในระดับสูงทางการเมือง ที่หวังจะใช้พริโกชินเขย่าฐานอำนาจของปูติน เพื่อแสดงให้เห็นว่าเครมลินไม่ได้อยู่ในความคุมทั้งหมดของปูตินอีกต่อไป และมองว่าการทำสงครามก็เปรียบเสมือนการฆ่าตัวตาย และควรยุติลงเสียที