สายด่วน สปป.ลาวร้าง ไร้คนโทรแจ้งเหตุ หวั่นเผยข้อมูลส่วนตัว

เมื่อต้องการความช่วยเหลือด้วยการโทรแจ้ง 1526 แล้ว ผู้ร้องเรียนต้องแจ้งชื่อ ที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ เพื่อให้ตำรวจหรือเจ้าหน้าที่ทางการสามารถติดต่อได้ ในกรณีที่ต้องการขอข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งเจ้าหน้าที่ทางการผู้หนึ่งเปิดเผยว่าถ้าประชาชนต้องการให้ช่วยแก้ปัญหา ตำรวจก็ต้องสามารถติดต่อกลับไปได้โดยง่าย หลังจากเรื่องที่แจ้งผ่านการสืบสวนและแก้ปัญหาแล้ว 

ทางการระบุว่านับตั้งแต่เปิดสายด่วนเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2566 ก็มีคนจำนวนมากโทรเข้าไปร้องเรียนให้กระทรวงมหาดไทยช่วยแก้ปัญหา และก็มีคนที่แสดงความเห็นเกี่ยวกับการทำงานของกระทรวงฯ ด้วย แต่ไม่มีการเปิดเผยจำนวนของคนที่ร้องเรียน หรือปัญหาที่พวกเขาต้องการให้แก้ไข 

ที่จริง สปป.ลาว ใช้สายด่วนในการติดต่อกับประชาชนมาตั้งแต่ปี 2559 และสภาแห่งชาติก็เปิดสายด่วนเพื่อให้ประชาชนร้องเรียนปัญหาเพื่อให้ได้รับการแก้ไข แต่ชาวบ้านจำนวนมากบอกว่าไม่กล้าที่จะใช้สายด่วน เนื่องจากพวกเขาไม่มั่นใจว่ากระทรวงจะช่วยแก้ปัญหาได้ และที่ไม่กล้าร้องเรียนเพราะไม่อยากมีปัญหาเสียเอง 

ชาวบ้านคนหนึ่งบอกว่า

"ถ้าคุณขอความช่วยเหลือจากรัฐบาลที่ปกครองประเทศโดยพรรคเดียว และขอบ่อยเกิดไป คงไม่เป็นผลดีต่อคุณเป็นแน่"

เขาบอกดด้วยว่า

"คุณต้องเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวทั้งหมดของคุณ มันทำให้ทุกคนไม่กล้าโทร"

ชาวบ้านอีกคนบอกว่า

"ไม่สนใจที่จะใช้สายด่วน เพราะที่ผ่านมามันไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ"

และอีกคนบอกว่า

"ปกติโทรไปก็ไม่มีคนรับสาย จึงไม่มีประโยชน์ที่จะโทร" 

แต่ก็มีชาวบ้านที่นับถือศาสนาคริสต์บอกว่า

"ชาวคริสเตียนจำนวนไม่น้อยที่ใช้สายด่วนเพื่อร้องเรียนตอนที่ถูกเจ้าหน้าที่ทางการรังแก มีบางครั้งที่เจ้าหน้าที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือ แต่ส่วนใหญ่แล้วการร้องเรียนมักถูกเมินเฉย"

เขาบอกด้วยว่า

"ด้านดีของการใช้สายด่วนคือ เราสามารถแจ้งปัญหาที่เรากังวลและต้องการให้ได้รับการแก้ไขได้ มีปัญหาอีกมากที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข ซึ่งทางการมักจะบอกว่าอยู่ระหว่างการแก้อยู่" 

นักวิชาการคนหนึ่งให้ความเห็นว่า คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อมั่นต่อสายด่วนของรัฐบาล เพราะกลัวถูกแก้แค้น เช่น ถ้าร้องเรียนเรื่องการคอร์รัปชันของเจ้าหน้าที่รัฐ คนที่ถูกกล่าวหาก็จะใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่มาลงโทษพวกเขา