ถาม ในช่วงที่เรามีชื่อเสียง โด่งดังต้องมีคนเข้ามามากมาย มีหญิงๆมากกมายขนาดไหนค่ะ เคยจดสถิตไว้มั้ย //// ชมพู ฟรุ๊ตตี้ : เคยจดครับ แต่ ณ เวลานั้นก็คือ พอเค้าเรียกเราไปนั่งคุยขอบอกตามตรงนะครับ ว่าเราจะหาประโยชน์จากเค้านะ ไม่ใช่ผมได้เปรียบแต่เราแบบยังไง!! แฟร์ๆกัน คือแบบว่าคุณได้แต้มผม ผมได้แต้มคุณ เพราะความสัมพันธ์แบบคืนเดียว ไม่ได้นัดกันไปคบกันแบบยาวอะไรแบบนี้ ปีแรกผมจดไว้ 44 คน ผมจดชื่อนามสกุล เจอกันที่ไหน วันไหน จะได้ระลึก ใน 44 คนนี้ ผมไม่ได้เรียกใครว่าแฟน แต่พอเราอายุมากขึ้นเพิ่มขึ้น ช่วงชีวิตวันนั้นที่คิดว่าต่างคนต่างได้มันอาจจะมีความคิดของเราคนเดียวก็ได้ เพราะมาร็ทีหลังผ่านไปหลายปี มีเพื่อนมาบอกว่าคนนั้นเค้าเสียใจนะตอนนั้น เราก็บอกว่าอ้าว เสียใจทำไมอ่ะ ต้องบอกว่ามิติการใช้ชีวิตของผมคือ ผมได้ออกจากบ้านมาใช้ชีวิตของผมเองคนเดียวเรียน เล่นดนตรี มันเลยทำให้ความคิดของเราอยู่ในโลกของเรา แบบโลกของเราถูกปฎิบัติมาแบบนี้เค้านึกอยากจะเลิกกับเราเค้าก็ตอบว่าเลิกเราก็ต้องจบ เราก็เข้าใจว่าอ๋อ การที่เราจะต้องจบกับใครก็แค่บอกเค้าเท่านั้นเองเราก็เข้าใจแบบนั้น พอเราอายุมากขึ้นหลายปีต่อมา มันก็ได้เจอกันอยู่ ขอบอกก่อนนะครับ ว่าที่เราเล่าให้ฟังไม่ได้มาด้วยความภาคภูมิใจนะครับ แค่เล่าให้ฟัง วันนี้เป็นความรู้สึกสำนึกเสียใจก็ว่าได้ เพราะในตอนที่เราเป็นวัยรุ่น พอเราก็อย่างที่บอกว่าช่วงอายุแต่ละช่วงคิดตามช่วงอายุ คือ อย่างอายุพอเพิ่มขึ้นช่วงละ 10 ปี ความคิดมันก็ค่อยๆเปลี่ยน เราโตขึ้นเราก็รู้สึกผิดในสิ่งที่เราได้ทำลงไป
