"ชิปปี้" ศิรินทร์ ปรีดียานนท์ ฉีกกฏนางเอกแบบเดิมๆ เผยชีวิตจริงคือ "นางร้าย"

@ พูดถึงบทบาทของตัวละครที่ได้รับหน่อย

เรื่องนี้ชิปรับบทอวัศยา เป็นจิวเวลรี่ดีไซเนอร์ที่ทำงานเก่งและเชื่อมั่นในความถูกต้อง ถ้าเรารู้สึกว่าอะไรก็ตามที่มันไม่ใช่เราก็จะไม่ทำ อย่างกับพี่บอย(ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์) แม่จับคลุมถุงชน เราพยายามพิสูจน์ให้แม่เห็นว่าไม่ถูกต้อง

@ ในเรื่องนี้มีฉากไหนที่รู้สึกว่ายากมากสำหรับตัวเรา

สำหรับชิป น่าจะเป็นฉากเลิฟซีน ด้วยความที่เราสนิทกันเราจะจินตนาการว่าเขาเป็นคนรักค่อนข้างยากด้วยนะ (ยิ้ม) เพราะว่าเราต้องจินตนาการคือเวลาที่เราแสดง เราต้องทำให้อารมณ์ของเราชัดเจนขึ้นมา ไม่งั้นมันอาจจะรู้สึก แต่ว่าอินเนอร์มันไม่ค่อยออกมา แรกๆ มันยากสำหรับชิปนะ เพราะว่าตอนแรกเราไม่ได้คิดว่าจะจูบจริงด้วย แต่กลายเป็นว่าเรื่องนี้ต้องจูบจริงกับพี่บอยเลย มันยากตรงที่เราไม่เคยจูบจริงกับพระเอกคนไหนด้วย มันเลยทำให้ชิปรู้สึกอึดอัดนิดหน่อยด้วยนะ แล้วรู้สึกแปลกๆ พอหลังๆ มันโอเคขึ้นนะ ตอนแรกชิปไม่คิดว่าจะต้องจูบจริง อ่านในบทมันก็ไม่มีนะ แต่ผู้กำกับคงอยากให้จูบจริง และตอนที่ถ่ายทำ ชิปไม่ได้ทำใจมาว่าจะต้องจูบจริงด้วย แล้วมาจูบจริง ซึ่งทางผู้กำกับพยายามชักจูงชิปอยู่ครึ่งชั่วโมง ชิปก็ยอมก็ได้ (ยิ้ม) ซึ่งชิปพยายามเสนอไอเดียนะว่าทำแบบนี้ดีไหม ทำแบบนั้นดีไหม แล้วสุดท้ายเขาบอกว่าจูบจริงเถอะ เราก็ยอมอะนะ หลังจากนั้นมีมาเรื่อยๆ อีกนะ (หัวเราะ) ตัวเราพยายามเล่นฉากนี้ให้อยู่ในเทคสองเทคพอแล้ว ถามว่าหลังจากนี้หากมีละครเรื่องอื่นมาให้จูบจริงอีก ขอดูก่อนนะ คือเหมือนกับว่าเราเล่นละคร แต่มันก็บอกไม่ถูกไง คือพระเอกคนที่เล่นก็เป็นคนอื่นไม่ใช่คนใกล้ชิดเราด้วย 

@ ฟีดแบ็กหลังจากละครออกอากาศเป็นอย่างไรบ้าง

ดีมากเลยนะ ขึ้นเทรนด์ทวิตเตอร์ตลอดนะ คนจะพูดถึงเยอะแล้วจะมีการแคปซีนที่พระเอกและนางเอกเถียงกัน คนชอบนะ หลักๆ แล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับฮีโร่ 5 คน พระเอกแต่ละคนเขารู้จักกัน ซึ่งเขาจะโผล่มาให้ชมกันตลอด แต่ว่าในส่วนของชิปจะโผล่ในตอนของพี่หลุยส์ (หลุยส์ สก๊อต) แค่ซีนสองซีนเอง (ถ่ายทำเป็นปีออกอากาศแป๊บเดียวเสียดายไหม) เสียดายนะ แต่พอตัดต่อมามันก็กระชับและสนุกดี ถ้านานแล้วมันดูเฉื่อยนะ 

เรื่องนี้สำหรับชิป ชิปไม่ได้เข้าใจอาชีพทหารมากขึ้นอะไรเลยนะ แต่กลับเข้าใจคนรอบข้างมากกว่า คนทีี่อยู่ในครอบครัวที่มีคนใกล้ชิดเป็นทหารนะ พอเล่นละครคนที่เขาเป็นแฟนหรือเป็นภรรยา มันก็ต้องเสียสละ แล้วเราต้องรู้สึกโอเคที่แฟนเราไปเป็นทหาร 

@ นอกจากละครเรื่อง มาตุภูมิแห่งหัวใจ แล้วก็มีเรื่อง ข้ามสีทันดร จ่อคิวออกอากาศ

สำหรับเรื่องข้ามสีทันดร เป็นการแสดงที่แตกต่างจากเรื่องมาตุภูมิฯ อย่างสิ้นเชิง เพราะว่าบทในเรื่องข้ามสีทันดรค่อนข้างจะดราม่า ทั้งเรื่องจะค่อนข้างเครียด คาแร็กเตอร์เป็นคนอมทุกข์มาก เขาพยายามที่จะแก้ไขปัญหาสิ่งต่างๆ เหมือนเป็นคนที่แบกเรื่องราวของครอบครัวเอาไว้ มันค่อนข้างที่จะเหนื่อยเวลาเล่นนะ พอกลับบ้านไปเหนื่อยมาก กลับบ้านเรายังรู้สึกเศร้าอยู่ ทั้งวันที่เราต้องทำอารมณ์เศร้า 

@ กับการทำงานในวงการบันเทิงเป็นอย่างไรบ้าง 

ก็ดีนะ สิ่งที่ได้จากการทำงานคิดว่าตัวเองโตขึ้นนะ เหมือนเข้าใจคนมากขึ้น แล้วที่จริงชิปไม่คิดนะว่าตัวเองจะมาทำงานในวงการได้ถึง 5 ปี ด้วย ตอนที่เข้ามาไม่ได้ตั้งใจว่าจะมาเป็นนักแสดงนะ แค่มาลองดูเฉยๆ เหมือนตอนนั้นชิปก็ถ่ายโฆษณามา แล้วแม่ให้มาแคสละครทิ้งไว้ ผ่านไปปีหนึ่ง เขาบอกว่าได้ละครแล้ว เราก็โอเค  แล้วตอนที่มาเล่นละคร ชิปก็ไม่ได้ชอบด้วยนะ เพราะว่าตอนนั้นตัวเองเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยด้วย เราไม่ได้อยู่กับเพื่อน แล้วเราก็ไม่ได้สนิทกับใคร เราไม่ได้ทำงานที่เรารู้สึกสนุกสนานนะ เพราะเราไม่ได้วางตัวเองว่าจะทำงานในวงการตั้งแต่แรก ใจคิดว่าจะเล่นแค่ซิกเซ้นส์พอ ด้วยความที่เราบอกตัวเองไม่ชอบๆ แล้วรู้สึกอึดอัด คือชิปถึงกับร้องไห้เลยนะว่าไม่อยากทำแล้ว  สักพักเราก็รู้สึกว่ามันอึดอัดเกินไป แต่ท้ายที่สุดเรากลับมาปรับความคิดของตัวเอง ทำให้ทุกอย่างออกมาดี เข้าใจทุกอย่างในการทำงาน พอเราเข้าใจ เรารู้สึกสนุกไปกับมัน แต่เอาจริงๆ ชิปไม่รู้หรอกว่าตรงไหนคือจุดเปลี่ยนความคิดจริงๆ ที่ชอบงานในวงการ แล้วพอเราเล่นละคร เรารู้สึกว่าการเข้าฉากนี้มันก็สนุกดีนะ  

ชิปไม่ได้วางตัวเองไว้ว่าอย่างไรเลยนะ ชิปเป็นคนที่ถ้าสมมุติว่ามีความสุขกับการทำสิ่งไหนก็จะทำนะ ถ้าไม่รู้สึกไม่ทำ อย่างเรื่องงานจะมีพี่ที่เคารพช่วยดูงานให้ด้วยนะ แต่เขาจะมาปรึกษานะว่าเรื่องนี้ชิปโอเคไหม ถามว่าอยากเล่นบทไหนอีก คืออาจจะพูดได้ว่าเราเลือกไม่ได้ขนาดนั้นนะ เราเลือกแค่ว่าถ้าเรายังชอบที่จะทำเราก็ทำ แต่คือเราเป็นคนที่ตรงกับความรู้สึกของตัวเองมากกว่า เราจะไม่บังคับตัวเอง เพราะมันจะทำให้เราแสดงออกมาได้ไม่ดี สาเหตุที่ชิปชอบเป็นนักแสดงคือเราสามารถเป็นใครก็ได้ที่ไม่ใช่ตัวเราเอง ชิปพูดกับพี่ที่สนิทตลอดว่าอยากเล่นเป็นตัวร้าย เพราะว่ามันสนุกดี 

@ ถูกยกให้เป็น "นางเอก" ส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันของเรามากน้อยขนาดไหน 

สำหรับชิปไม่มีผลนะ คือชิปรู้สึกว่านางเอกไม่ใช่นางฟ้านะ หมายความว่าชีวิตจริงชิปค่อนข้างนางร้ายด้วยซ้ำนะ นางเอกไม่จำเป็นต้องหวาน  นางเอกเมื่ออยู่ในเรื่องคือตัวเดินเรื่องเท่านั้นเอง  

@ พูดถึงความรักกับ  อองตวน ปินโต เป็นอย่างไร ที่หลายคนจับตามองอึดอัดไหม 

ไม่อึดอัดเลยนะ อีกอย่างชิปเป็นคนที่ไม่เอาตัวเองไปไว้ที่ที่รู้สึกอึดอัดนะ ถ้าเราจะต้องแอบ เราจะต้องอึดอัด ต้องมานั่งโกหกก็ต้องอึดอัด กับอองตวนคบกันมา 4 ปีแล้วนะ เขาเป็นคนดีนะ ไม่มีเรื่องผู้หญิงคนอื่นให้เราต้องปวดหัว (ยิ้ม) เราเคารพกันและกัน ความประทับใจที่มีต่อเขา อาจจะเป็นเพราะว่าเขาทำงานเก่ง มีหัวทำงานและแคร์ครอบครัว พ่อแม่เราทั้งสองฝ่ายเจอกันแล้ว ตอนนี้ก็คิดว่าคบกันไปเรื่อยๆ ชิปเพิ่ง 24 ปีเอง คือมองว่าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด อาจจะได้แต่งงานกัน หรืออาจจะเลิกกันก็ได้ ไม่ซีเรียส  

ตรงไปตรงมาสไตล์นางเอกยุค 2018