พร้อมกล่าวยอมรับว่า ในบางครั้งก็รู้สึกท้อ ที่จะต้องไปพูดว่า ต้องแก้ปัญหาความยากจนให้ได้ โดยที่ยังไม่รู้ว่าจะสามารถทำได้จริงหรือไม่ แต่การกระทำดีขึ้นแค่ไหนหรือไม่ ก็อยู่ที่การวางแผนการทำงาน และการให้การศึกษาแก่ประชาชน เพราะแม้ประชาชนจะมีปัจจัย 4 ที่สำคัญต่อการดำรงชีวิต ทั้ง อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค และปัจจัย 5 หลายคนบอกว่า คือมือถือ แต่แท้จริงแล้วปัจจัยที่ 5 คือ “การศึกษา”
ต้องสนับสนุนนโยบายขั้นพื้นฐานของประชาชน เปิดโอกาสให้ยกระดับชีวิตด้วยการศึกษา และสร้างโอกาส ด้วยการสร้างรายได้ด้วยนวัตกรรมความคิด และเทคโนโลยีที่เหมาะสมกับบริบทในประเทศไทย ซึ่งหากจิ๊กซอว์เหล่านี้ ถูกต่อให้ครบ ก็น่าจะประสบความสำเร็จในการลดความเหลื่อมล้ำ และแก้ปัญหาความยากจน พร้อมกับสร้างความเจริญเติบโตให้เกิดขึ้นต่อไป
นอกจากนี้ ช่วงชีวิตของคนยาวนานมากขึ้น มีอายุยืนขึ้น ทำให้โลกกำลังเข้าสู่สังคมสูงวัย หากรัฐบาลไม่ทำให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี ก็จะเป็นภาระ และทำให้ประสิทธิภาพโอกาสต่าง ๆ การทำงานต่าง ๆ ถูกฉุดลง ซึ่งไม่ใช่ปัจจัยที่ดีแก่เยาวชน และการดำรงชีวิตต่อในภายภาคหน้า