สอบถามนางบัวรอง นริดพันธ์ อายุ 54 ปี ภรรยาผู้ตาย บอกว่า วันที่ 30 ธ.ค.67 สามีได้นำเครื่องเสียงไปเปิดที่บ้านเจ้าภาพซึ่งจัดทำบุญ 100 วันให้กับพ่อ ซึ่งในงานก็มีการจัดเลี้ยงฉลองปีใหม่ด้วย ก็มีคนไปร่วมงานหลายคน ซึ่งเจ้าภาพเขาก็ซื้อหมูมาชำแหละ และให้คนที่มาร่วมงานได้ประกอบอาหารรับประทาน แต่วันนั้นตนไม่ได้ไปร่วมงานด้วยแต่เท่าที่คนในงานเล่าให้ฟัง ก็บอกว่าสามีได้กินเนื้อหมูสดในงานด้วย แต่ไม่รู่กินมากน้อยแค่ไหน ก็มีคนกินกันหลายคน จนกระทั่งช่วงประมาณ 6 ทุ่ม ก็เริ่มมีอาการอาเจียน และท้องเสียรุนแรง เข้าห้องน้ำหลายรอบจนหมดแรง จากนั้นก็มีอาการไข้หนาวสั่น คนในงานคิดว่าไม่สบายจึงเอายาลดไข้ให้กิน แต่อาการไม่ดีขึ้น ตกดึกคนในงานเห็นท่าไม่ดี จึงได้นำส่ง รพ.โนนสุวรรณ ก่อนจะถูกส่งไปรักษาต่อที่ รพ.นางรอง จากนั้นวันที่ 3 ม.ค.68 ก็เสียชีวิต
ซึ่งจากการวินิจฉัยของแพทย์ น่าจะมาจากการกินหมูดิบ หรือเรียกว่าโรคหูดับ และนอกจากสามีก็มีชาวบ้านหลายคนที่กินเนื้อหมูสด ก้อยหมูดิบในงาน แล้วมีอาการคล้ายกันหลายคน บางคนหนัก บางคนไม่หนัก อาจจะอยู่ที่กินมากกินน้อย และภูมิต้านทานของแต่ละคน แต่ทราบว่ามีคนหนึ่งที่อาการโคม่าอยู่ รพ.
ส่วนตัวไม่ได้ติดใจสาเหตุการตาย เพราะคิดว่าเกิดจากการกินหมูดิบที่ติดเชื้อ เพราะที่ผ่านมาสามีก็กินหมูดิบบ่อยครั้งแต่ไม่เป็นอะไร หลังจากเหตุการณ์นี้ทั้งตนเองและคนในครอบครัวก็คงไม่กินหมูดิบอีก
ด้านนายสมพร อายุ 50 ปี เจ้าภาพที่จัดงานทำบุญ 100 วันให้กับพ่อ บอกว่า วันนั้นก็จัดทั้งทำบุญ 100 วันให้กับพ่อและงานฉลองปีใหม่ด้วย มีคนมาร่วมงานเยอะ ก็ไปซื้อหมูเป็น 2 ตัว มาจากฟาร์มแห่งหนึ่งใน อ.โนนสุวรรณ มาชำแหละเพื่อประกอบอาหารให้แขกที่มาร่วมงานรับประทาน ก็มีทั้งเมนูหมูดิบ หมูสุก เพราะตามวิถีชาวบ้านก็จะมีทั้งชอบกินแบบดิบและแบบสุก บางคนกินมาก บางคนกินน้อยแล้วแต่คนชอบ ตัวเองก็กินเนื้อหมูดิบประมาณ 4- 5 คำส่วนตัวก็ยังปกติไม่มีอาการอะไร
ส่วนคนที่เสียชีวิต และอาการโคม่า อาจจะกินเยอะกว่า และอาจจะมีภูมิต้านทานโรคไม่เท่ากัน หลังจากเกิดเหตุการณ์ตัวเอง รวมถึงชาวบ้านก็คงจะไม่กล้ากินหมูดิบอีก ก็ถือเป็นอุทาหรณ์ให้กับชาวบ้านในการรับประทานอาหารด้วย