เร่งเยียวยา พยาบาลคิดสั้น โพสต์ขอจบชีวิต โชคดีช่วยได้ทัน

21 กุมภาพันธ์ 2566 จากกรณี พยาบาลสาวโพสต์จดหมายขอจบชีวิต เพื่อยุติ ความอยุติธรรม หลังไม่ได้รับความเป็นธรรมในการทำงาน และถูก บูลลี่เรื่องชาติพันธุ์ ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่า เป็น พยาบาล อายุ 32 ปี ทำงานในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ 

พญ.นงนุช ภัทรอนัตนพ ผู้อำนวยการศูนย์อนามัยที่ 1 เชียงใหม่ กล่าวว่า จากการตรวจสอบ พยาบาลสาวโพสต์จดหมายขอจบชีวิต คนดังกล่าวได้ลงเวร ช่วงเวลาประมาณ 8.00 น. มีความพยายามคิดสั้น กระโดดตึกจากชั้น 2 แต่เพื่อนร่วมงานและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล ช่วยเหลือพูดคุยไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น ขณะนี้พยาบาล คนดังกล่าวปลอดภัยดี อยู่ในความดูแลของแพทย์ เพื่อเยียวยาจิตใจ        

โดยทางโรงพยาบาล และครอบครัว จะต้องดูแลน้อง พยาบาล ให้ผ่านพ้นวิกฤตในช่วงนี้ไปก่อน ส่วนเรื่องสาเหตุ แรงจูงใจจะต้องหาข้อมูลเพิ่มเติม ซึ่งทางโรงพยาบาลไม่มีเรื่องการ บูลลี่เรื่องชาติพันธุ์ แน่นอน เพราะผู้บริหารส่วนใหญ่ ก็เป็นกลุ่มหลากหลายชาติพันธุ์

ส่วนรถจักรยานยนต์ ของ พยาบาล ที่หายไปก็ได้คืนแล้ว และได้เข้าแจ้งความ ซึ่งตอนนี้อยู่ในกระบวนการของตำรวจ รวมถึงทางโรงพยาบาลก็ได้ ตั้งคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น โดยมีการทำรายงานสรุปเพื่อเสนอผู้บริหาร กรมอนามัยแล้ว

ส่วนคู่กรณี ก็ได้ให้ย้ายไปทำงานคนละส่วน และไม่ได้ให้พักในโรงพยาบาล ส่วนตัว น้องพยาบาล คนดังกล่าว ก็ได้จัดที่พักที่มีความปลอดภัยให้ แต่น้องพยาบาล เลือกที่จะไปพักกับญาติภายนอก และสลับให้มาทำงานเวรเช้า เพื่อสบายใจของตัวพยาบาลเอง ส่วนรายละเอียดเชิงลึก ยังไม่สามารถเปิดเผยได้ ซึ่งสำคัญที่สุดจะต้องช่วยเหลือเยียวยาให้ผ่านพ้นช่วงวิกฤตไปก่อน จึงขอดูแลสภาพจิตใจเป็นอันดับแรก

นางประดับ สังข์ผลิพันธ์ หัวหน้างานห้องคลอด กล่าวว่า น้องพยาบาล คนดังกล่าวทำงานกับงานห้องคลอดมา 3 ปี ซึ่งการทำงานของน้อง จะเป็นคนมีความมุ่งมั่นตั้งใจฝึกฝน เรียนรู้กับงานที่ได้รับมอบหมายเสมอ กับเพื่อนร่วมงาน โดยนิสัยจะเป็นคนเก็บความรู้สึก จะแสดงออกด้านการทำงานมากกว่า โดยงานในห้องคลอดจะไม่ซับซ้อน ขึ้นลงเวรตามปกติ

ก่อนหน้านี้ ก็จะมีปัญหาเรื่องรถหาย ที่ทำให้ น้องพยาบาล ไม่สบายใจ ซึ่งปัญหานี้ทางโรงพยาบาล ไม่ได้นิ่งเฉย มีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง และ น้องพยาบาล ได้มาปรึกษาเรื่องถูกคุมคาม จึงได้ประสานกับทางผู้บริหาร เพื่อปรับเปลี่ยนเวลาการทำงาน เพราะปกติน้องจะขึ้นเวร บ่าย ดึก จึงปรับให้น้องมาขึ้นเวร เช้า และคณะกรรมการบ้านพักก็จัดให้น้องอยู่ในโซนปลอดภัย โดยหลังจากนี้ จะต้องมีการพูดคุยกับน้องมากขึ้นถึงปัญหาต่างๆ เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นเดียวกันอีก

ข่าวที่เกี่ยวข้อง :

• ลสดใจ! พยาบาลเชียงใหม่ เขียนจม.ลาโลก ถูกบูลลี่ทั้งชีวิต-ระบบรพ.ทำชีวิตพัง

สำหรับเนื้อหาในจดหมายที่ น้องพยาบาล เขียน และโพสต์ ระบุว่า ก่อนอื่นนั้นตัองขอโทษคุณพ่อ คุณแม่ด้วย ที่ลูกไม่อาจตอบแทน พระคุณคุณพ่อคุณแม่ ลูกอกตัญญูที่ต้องทำแบบนี้ ลูกไม่มีทางออกจริงๆ ลูกพยายามอดทน แและเข้มแข็งที่สุดแล้ว ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมายในชีวิตลูก ลูกพยายามทำทุกอย่างให้มันดี แต่ปัญหาครั้งนี้มันหนักหนาจริงๆ ปัญหาจากทุกๆด้านตั้งแต่ 13/11/65 วันที่เริ่มรู้ว่า รถหาย ชีวิตลูก ก็แย่ลงทุกวัน มีปัญหากับคู่กรณีที่เอารถไปไม่พอ ยังต้องมามี ปัญหากับ ผู้หลัก ผู้ใหญ่ในหน่วยงาน และเพื่อนร่วมงานขอเขียนย้าย แผนกก็ไม่ได้รับการช่วยเหลือ

ผู้ใหญ่ มองว่าถ้าให้ แป้ง ย้ายต่อไปจะเกิดกรณีแบบนี้ตาม คือ เขียนย้าย เนื่องจากถูกกดดันจากเพื่อนร่วมงาน เขาให้ ลูก อยู่ที่เดิมและให้ปรับตัว แต่ปัญหาที่มามีมากมาย แป้ง ไม่ได้เป็นคนก่อ จะให้ แป้ง ปรับตัว และอยู่ในสิ่งแวดล้อมแบบนี้ แป้งพยายามแล้ว แต่ใครจะรู้ว่า มันกดดันมากแค่ไหน ทุกวันนอนไม่หลับต้องใช้ยาเพื่อให้ตัวเองหลับไปในทุกวัน แป้ง ไม่ไหวแล้วจริงๆ ( หลายคนแนะนำให้ ย้าย รพ. แต่พวกเขารู้ใหม คนที่ไม่ได้มีเส้น แบบ แป้ง จะทำได้อย่างไร คำพูดเหล่านี้ดังอยู่ในหัวทุกวัน)

ลูกไม่มีทางออกแล้วจริงๆ เดิมทีแล้ว ลูก ยังอยากรอทำชำนาญการให้เสร็จ ให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ (ลูกรู้ ป๋ากับม๊าไม่ต้องการตำแหน่งพวกนี้) แต่ชีวิตนี้ลูกเคยสัญญากับตัวเองว่า จะเป็นพยาบาลที่ดี จะทำให้พ่อแม่ภูมิใจ แต่แล้ว ลูกทนแรงกดดันเหล่านี้ ไปไหว แล้วจริงๆ ลูกไม่มีทางออกแล้วจริงๆ ลูกไม่อยากโดนใครเหยียดหยาม ลูกไม่อยากโดนกระทำไม่ว่าด้วยเรื่องอะไรอีก

เรื่ยงราวต่างๆที่ลูกเจอมาตลอลระยะเวลาหลายปี ลูกได้บอกกับทางผู้ใหญ่ ใน รพ. แล้ว แต่ไม่มีทางออก ถ้าหากชาติหน้ามีจริง ลูกจะขอมาตอบแทน คุณพ่อ คุณแม่ จริงๆ ถ้าลูกอยู่ต่อ ปีนี้ความฝันสูงสุดของลูก ที่จะมอบให้ ก็สำเร็จ นั่นก็คือ พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ แต่แล้วปัญหาก็มีมากมาย ปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นลูกไม่ได้เริ่ม คืนนี้ลูกมาขึ้นเวรดึกคืนสุดท้ายแล้ว เวลานี้ 03.03 น. 20 ก.พ. 2566 ลูกขอโทษ แม่ไม่ต้องร้องไห้นะ ลูกอยากในแม่รู้ว่า ลูกรักแม่ค่ะ